NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Μπλε Τζαμί-Αγιά Σοφιά Σημειώσατε 2!

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Μπλε Τζαμί-Αγιά Σοφιά Σημειώσατε 2!

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με την φωνή του μουεζίνη να διαπερνά τους τοίχους του ξενοδοχείου, καθώς καλούσε από τα μεγάφωνα του κοντινού τζαμιού  τους πιστούς για την πρωινή προσευχή.
Έμεινα ακίνητη να ακούω τον ήχο της που με ταξίδευε σε έναν άλλο πολιτισμό.
Απολαύσαμε  ένα πλούσιο πρωϊνό και έναν κα-τα-πλη-κτι-κό καφέ πριν πάρουμε πάλι τους δρόμους.
Το τί χιλιόμετρο κάναμε δεν λέγεται, δεν περιγράφεται και δεν μετριέται!
Αν ήμασταν αυτοκίνητο θα πρέπει να είχαμε φτάσει το όριο για το πρώτο σέρβις!
Πρώτη στάση λοιπόν αυτή την δεύτερη μέρα ήταν το επιβλητικό μπλε τζαμί που μόνο μπλε δεν το λες βλέποντάς το εξωτερικά, μάλλον σε γκρι αρζάν φέρνει...




χτισμένο απέναντι ακριβώς απ' την αγιά Σοφιά αποτέλεσε την προσπάθεια του σουλτάνου Αχμέτ του Α΄ να .. "ταπώσει" τον δικό μας ορθόδοξο ναό και να υπερτερήσει...
Στο εσωτερικό του ένας τεράστιος ενιαίος χώρος είναι ντυμένος με παχιά κόκκινα χαλιά έτσι ώστε να προστατεύονται τα γόνατα των πιστών όταν προσεύχονται. 








οι γυναίκες έχουν χωριστό τόπο προσευχής μέσα στο τζαμί





 ο εσωτερικός χώρος κοσμείται από υπέροχα κεραμικά iznik με κυρίαρχο χρώμα το μπλε.. για να δικαιολογήσει και τ' όνομά του!





εντυπωσιαστήκαμε (δεν είχαμε ξαναδεί κιόλας τζαμί) είπαμε ααααα! και ωωωωω! τράβηξα και τα απαραίτητα "ενσταντανέ" και μετά φύγαμε για να πάμε απέναντι στην αγιά Σοφιά αφού πρώτα διασχίσαμε τον ιππόδρομο θαυμάζοντας στην διαδρομή τα υπέροχα κτίρια.








και την κίνηση στην πλατεία..






εντύπωση μου έκαναν στα περίπτερα οι εικόνες της Παναγίας και του Χριστού που επιδεικνύονταν προς πώληση μαζί με κάρτες,  χάντρες και ματάκια..
τί σου είναι το εμπόριο τελικά!!





και φτάσαμε έξω απ' τον θρύλο της ορθοδοξίας, έξω από τον Ιερό Ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας!






εξωτερικά δείχνει να υστερεί σε χλιδή από το μπλε τζαμί, μπαίνοντας όμως στο εσωτερικό της το στόμα αυτόματα ανοίγει και χάσκει μπροστά στο μεγαλείο της αρχιτεκτονικής που αντικρίζει.
Εκείνη τη στιγμή ξεχνάς τα ααααα! και τα ωωωω! που έκανες λίγη ώρα πριν και παρ' όλη την εγκατάλειψη που αντικρίζεις δεν μπορείς να μην υποκλιθείς  ΣΤΟ  μεγαλείο!..








και παρ' όλο που τα σημάδια της βεβήλωσης και της λεηλασίας είναι παντού εμφανή, όπως σ' αυτή την κολόνα που φαίνεται το σημάδι που έχει απομείνει από την αφαίρεση του σταυρού..





παρ' όλα τα απαίσια σοβατίσματα που έχουν καταστρέψει τις αγιογραφίες..






ακόμα κι έτσι όταν σηκώνεις τα μάτια σου ψηλά, ο θόλος μοιάζει να αιωρείται μ' ένα μαγικό τρόπο πάνω από το κεφάλι σου..





κι όταν ανέβεις τους λιθόστρωτους στενούς διαδρόμους προς τον γυναικωνίτη..





στέκεσαι να θαυμάσεις από ψηλά την επιβλητικότητα αυτού του ναού και η καρδιά σου σφίγγεται βλέποντας τις βαρβαρότητες και την καταστροφή αυτού του σύμβολου της βυζαντινής περιόδου..
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να μη νιώσεις πίκρα και μια μελαγχολία για όσα χάθηκαν, αρπάχτηκαν, βεβηλώθηκαν..





γι' αυτό  βγαίνοντας καθίσαμε να πιούμε ένα παραδοσιακό τούρκικο καφεδάκι, να πάνε κάτω τα φαρμάκια για τις χαμένες πατρίδες!
Καφές,  λουκουμάκι για συνοδευτικό και κρύο νεράκι σε ποτήρι που εμείς πίνουμε το ουίσκι μας... ας είναι..





Μετά την ανάπαυλα και τον καφέ .. στα γνωστά μας εμείς...
Δρόμο πήραμε... δρόμο αφήσαμε..  φτάσαμε έξω απ' το ανάκτορο Ντολμά Μπαχτσέ..
Κάπου διάβασα πως το κόστος για την ανέγερση και την διακόσμησή του βούλιαξε τον κρατικό προϋπολογισμό της Τουρκίας..
Εξωτερικά υπέροχοι κήποι και συντριβάνια..




με τον Βόσπορο να φτάνει έξω από τις μεγάλες σιδερένιες πύλες και να σε μαγεύει..







προχωρήσαμε στην είσοδο όπου μας έδωσαν να περάσουμε νάϋλον προστατευτικά στα παπούτσια μας, μη τυχόν και λερώσουμε με σκόνη και λάσπες το χλιδάτο εσωτερικό του παλατιού..





και μπήκαμε για να αντικρύσουμε ΤΗΝ.. χλιδή!
Δυστυχώς απαγορευόταν η φωτογράφιση κι έβγαλα πολύ λίγες φωτογραφίες κι αυτές στα κλεφτά και στα γρήγορα, παρ' όλα αυτά νομίζω πως θα πάρετε μια ιδέα του πλούτου της διακόσμησης.
Μένεις έκθαμβος στη θέα του μεγαλύτερου πολυέλαιου στον κόσμο που ζυγίζει 4,5 τόνους και έχει 750 κρύσταλλα..
Κολόνες διακοσμημένες με κομμάτια χρυσού..
Εσωτερικές σκάλες με κουπαστές από γυαλισμένο μαόνι και  κάγκελα μπακαρά ..





χρυσοποίκιλτα τζάκια...






παντού η πολυτέλεια στο έπακρο... 







και μετά περιπλανηθήκαμε στο χαρέμι και στα δωμάτια της μητέρας και των συζύγων του σουλτάνου.







είδαμε το διαμέρισμα που διατηρούσε ο Ατατουρκ μέχρι τον θάνατό του και την κρεβατοκάμαρα του και μετάνιωσα που δεν διακινδύνευσα να την αποτυπώσω σε μια φωτογραφία..
Κλείσαμε την επίσκεψη μας στο Ντολμά Μπαχτσέ με μια περιπλάνηση στο μουσείο των ρολογιών και αμέσως μετά φύγαμε για παραδοσιακό κεμπάπ..







δείτε το ταβάνι στο εστιατόριο...






φοβερό;..





και μετά ξεκινώντας απ' την πλατεία Ταξίμ, κατηφορίσαμε την Ιστικλάλ (την αντίστοιχη Ερμού της Πόλης) μέχρι κάτω για να την ανέβουμε στην επιστροφή αλλά αυτή τη φορά με το τραμάκι..













χάζεψα με τα πιτσιρίκια που σκαρφάλωναν στο πίσω μέρος και στα πλάγια του τραμ για να ταξιδέψουν τσάμπα..












και κλείσαμε τη μέρα μας με καφεδάκι και γλυκό ... κιουνεφέ,
απλά θεϊκό!..







συνεχίζεται...





22 σχόλια :

  1. Xristina@ dear e-diary8 Μαΐου 2014 - 9:45 π.μ.

    Αχ μας ταξιδεύεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ναι .. κι επ' ευκαιρία ξανακάνω κι εγώ το ταξίδι.. κι είναι σα να μην επέστρεψα :)
    (πες μου .. δεν είναι φοβερό "ξενέρωμα" η επιστροφή από διακοπές;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ..νομιζω μου διηγησε την ιστορια μιας ταινιας.. Και οι φωτο υπεροχες. Μα ποση ποση ομορφια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ποδηλάτισσα8 Μαΐου 2014 - 4:42 μ.μ.

    Υπέροχη ξεναγός και φωτορεπόρτερ!!!!!!!!!!!!! Περιμένω την συνέχεια..... φιλιά πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. έχει φοβερή ατμόσφαιρα η Κωνσταντινούπολη... είναι σα να κάνεις flash back στους αιώνες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στο τέλος όμως της ξενάγησης δώστε ένα φιλοδώρημα στην ξεναγό που βγάλανε κάλους τα ποδαράκια της ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ποδηλάτισσα8 Μαΐου 2014 - 8:18 μ.μ.

    Καλά αυτό δεν το συζητάμε.... είναι δεδομένο το φιλοδώρημα!!! χα!χα!χα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. διαβαζοντας το κείμενό σου ,θα σου σχολίαζα τι ωραια που μας ξεναγείς! Αλλά βλέπω το εγραψαν όλοι!Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες σου .....αν τύχει και πάω δε θα σταθω κάτω απο τον πολυέλαιο ,αγχώθηκα απο το βάρος του!
    το κεμπάπ καλό; Τρελαίνομαι για κεμπάπ και ζήλεψα και τον καφέ ,γιατί ειμαι φανατική του!
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ότι το έγραψαν όλοι το παρατήρησες... για το φιλοδώρημα στην καλή (κατά τα δικά σας λόγια) ξεναγό δεν είδα να κάνεις κουβέντα όμως...
    τέλος πάντων.. ας είναι.. έχετε χάρη που είμαι "υπεράνω"... και large τύπος :p
    το κεμπάκ καλό όχι καλύτερο πάντως από τα δικά μας... αλλά ο καφές ΦΟΒΕΡΟΣ!!
    ό,τι είδος καφέ κι αν ήπια ήταν καταπληκτικοί όλοι!
    όσο για την πολυτέλεια του παλατιού άγγιζε - μη σου πω πως πάταγε καλά καλά - στα όρια του κιτς (κατά την ταπεινή μου άποψη), παρ' όλα αυτά σε άφηνε άφωνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τζίνα μου σ' ευχαριστώ πολύ - πολύ που μοιράζεσαι αυτό το υπέροχο ταξίδι μαζί μας! Θέλω τόσο πολύ να το κάνω κι εγώ κάποια στιγμή στη ζωή μου (αν και αν με αξιώσει ο Θεός, θα ξεκινήσω από Σμύρνη που έχω ρίζες και μετά θέλω να πάω στην Πόλη). Χαίρομαι πάρα πολύ για εσένα που το πραγματοποίησες!!!! Να είσαι καλά να ξαναπάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σμύρνη... άλλη χαμένη πατρίδα!!
    Γενικά στην Πόλη ένιωσα έντονα πως ήμουν στον τόπο μου... και πώς να μη το νιώσεις με τόσα μνημεία να στο θυμίζουν!
    Μακάρι να αξιωθείς να τα κάνεις και τα δυο ταξίδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Φοβερη βόλτα και σήμερα!
    Να 'σαι καλά Τζίνα, και οι φωτος σου καταπληκτικές και το κείμενο με ταξίδεψαν.
    Καλό Σ/Κ, φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλό Σαββατοκύριακο Ελευθερία μου...
    Αλήθεια... εκείνη την βόλτα στο καφέ με τα πόνυ θα την κάνουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κατ' αρχάς Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες! :)
    Πολύ όμορφες και για μένα πολύ νοσταλγικές οι φωτό σου, Τζίνα μου!
    Ελπίζω στα "επόμενα" να μας δείξεις Βόσπορο... γιατί το εξοχικό μας ήταν ακριβώς απέναντι από το Ρούμελι-Χισάρ, πριν τη μεγάλη αερογέφυρα που τότε δεν υπήρχε (ευτυχώς)! ;-)
    ΑΦιλάκια και καλό Σ/Κ εύχομαι σε όλους! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ όμορφες εικόνες, ξεχωριστές για εμάς που δεν έχουμε πάει στα μέρη αυτά κι ούτε έχουμε ρίζες ή μνήμες από εκεί. Σίγουρα πάντως οι Ελληνες κι ο πολιτισμός μας θα έχουν αφήσει έντονα τα αποτυπώματά τους...
    Καλώς σε βρίσκω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Κατάλαβα πού λες...
    Έξοχη τοποθεσία!
    Σε όλη την βόλτα μας στην Πρίγκηπο, αλλά και στο Φανάρι, ένιωσα αυτή την ενόχληση μέσα μου για τα "δικά μας" που μας τα άρπαξαν.. και νομίζω πως όλοι οι Έλληνες τουρίστες το νιώθουν αυτό το συναίσθημα άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο...
    Φιλιά Στεφανία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλωσόρισες Νίκη μου!
    Όχι απλά έχουν αφήσει τα αποτυπώματά τους, αλλά περπατάς και νιώθεις πως είσαι στον τόπο σου.. αν καταλαβαίνεις τί εννοώ...
    Φιλιά καλή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και που να ήσουν εκεί στα 9 σου, μόνη σ΄ένα σπίτι με την αδελφούλα σου, 7 ετών και δυο κοπέλες, (οι γονείς μας έλειπαν στο Παρίσι). και να βλέπεις γύρω και στην απέναντι όχθη του Βοσπόρου, φωτιές και ν' ακούς ουρλιαχττά, ενώ σπάζανε με πέτρες τα τζάμια του σπιτιού μας για μα μπουν μέσα... μας έσωσε ο Αλί, ο κηπουρός, γιατί είπε πως το σπίτι ήταν δικό του...
    Τώρα φεύγουν οι Έλληνες και ζητάνε δουλειά απ΄ τους Τούρκους, καλή ώρα ο αδελφός μου κυβερνήτης στην (παλιά) Ολυμπιακή, τώρα δουλεύει για τις Τουρκικές αερογραμμές, ευτυχώς του φέρονται καλά...
    Βλέπεις Τζίνα μου, πίσω απ΄τις όμορφες εικόνες, κρύβεται πολύς πόνος,,,
    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και βάλε μας και άλλες φωτό! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Νομίζω πως αν μπω ποτέ στην Αγια Σοφιά θα κλάψω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ξέρω ή μάλλον.. καταλαβαίνω τί λες.
    Εδώ για τουρισμό πας κι έχεις έντονο το συναίσθημα πως είσαι σ' ένα τόπο που ήταν δικός σου και σου τον άρπαξαν..
    Ειδικά μέσα στην αγιά Σοφιά σού' ρχεται να βάλεις τα κλάματα...
    Την Πέμπτη θα έχω ανάρτηση από Φανάρι... εκεί να δεις συγκίνηση!
    Φιλιά Στεφανία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Όταν ήμασταν στην αγια Σοφιά γύρισα κάποια στιγμή να κοιτάξω τον άντρα μου που είχει μείνει πιο πίσω... κι ήταν έτοιμος να τα "μπήξει"..
    - τί έχεις; τον ρώτησα
    - τί νά'χω .. μου απάντησε, δεν βλέπεις τί καταστροφή έχουν κάνει εδώ μέσα;....
    Συγκίνηση, πίκρα και δέος... εμείς αυτά νιώσαμε ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αυτό!!!! Και μονο που σκεφτεσαι πόσα πραγματα χαθηκαν....., αυτο που έγραψες!ποσα πήγαν χαμενα ποσα θα ειχαμε και κυρίως ποσα λεηλατήθηκαν και καταστραφηκαν.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή


--