NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Είναι Κάτι Μέρες

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Είναι Κάτι Μέρες

Πρωινό ξύπνημα στις τρεις και κάτι.
Δουλειά μέχρι τις δώδεκα.
Τιμολόγια, παραγγελίες, πιστωτικά, τηλέφωνα.
Επιστροφή σπίτι με ενδιάμεση στάση στο σούπερ μάρκετ για ψώνια.
Φαγητό με τα παιδιά.
Ύπνος.
Απογευματινός καφές στην βεράντα.
Περατζάδα στο φεισμπουκ..
Διάβασμα.
Μισή ώρα στατικό ποδήλατο.
Έξι χιλιόμετρα.
Ιδρώτας.
Ντους.
Καυγάς με τ' αστροπελέκια.

- δεν γράφουν εξετάσεις με το κινητό στο χέρι.
- διάβασα.
- πότε; γιατί εγώ δεν σε είδα να διαβάζεις, αντίθετα σε βλέπω με ένα κινητό στο χέρι συνέχεια.
- δεν είσαι εδώ συνέχεια, διάβασα το πρωί που έλειπες στην δουλειά.
- αυτό πια να τα κάνεις όλα όταν λείπω κι όταν είμαι εδώ τίποτα.. με ξεπερνάει.
- ε, τί να σου κάνω αφού έτσι έγινε, δεν σου λέω ψέμματα.
- μη μου φωνάζεις εμένα.
- δεν φωνάζω, σου εξηγώ.





Νεύρα και μούτρα.
Και γκρίνια, πολλή γκρίνια.
Κι αυτό το αίσθημα της απογοήτευσης νά' το πάλι εδώ.
Είναι κάτι μέρες που όλα φαντάζουν μαύρα.
Είναι κάτι μέρες που τίποτα δεν έχει νόημα.
Είναι κάτι μέρες που νομίζεις πως η χαρά κάπου κρύφτηκε για να σου κάνει πλάκα.
Είναι κάτι μαύρες μέρες.
Όχι έξω, έξω έχει λιακάδα, έχει φως.
Μέσα σου είναι η μαυρίλα.
Μέσα σου είναι το σκοτάδι.
Και δεν σου αρέσει γαμώτο.
Δεν σου αρέσει καθόλου να είσαι έτσι.
Να νιώθεις έτσι.
Και θυμώνεις με τον εαυτό σου.
Και λες.. δεν μπορεί..
Κάποια στιγμή θα ξεκουμπιστεί να φύγει η μαυρίλα.
Δεν την θέλω.
Ουστ!
Κάποια στιγμή θα φανερωθεί ξανά η χαρά.
Όχι τίποτα σπουδαίο.. αυτή η ήσυχη ρουτινιάρικη χαρά της καθημερινότητας.
Που καταλαβαίνεις πόσο πολύτιμη είναι όταν την χάσεις, όταν σου κρυφτεί.
Κι ελπίζεις πως κάποια στιγμή θα βγεί απ' την κρυψώνα της..
Κάποια στιγμή θα γίνει η ανατροπή μέσα σου κι όλα θα πάρουν και πάλι την θέση τους.
Τη σωστή τους θέση.
Θα έρθουν στα ίσα τους .. κι εσύ μαζί τους.
Άντε να δούμε..



21 σχόλια :

  1. Tzina moy.....ειναι παλι η εποχη που ολα εχουν πεσει μαζι...εξετασεις , αγωνιες , αλλαγη εποχης...Ολα!!!Βολτες να πηγαινεςι , Σε φιλω Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σήμερα διαβάζω αρκετές μαμάδες με παιδιά στην εφηβεία που λένε τα ίδια με εσένα...νεύρα και τσακωμοί.... γιατί τους τα παρεχουμε όλα και δεν έχουν κίνητρο να προσπαθήσουν για το οτιδήποτε....για να σε κάνω να χαμογελάσεις ,εμεις του ειχαμε πει πως θα του παιρναμε το κινητο και το έκρυβε...όμως μετά απο καυγά ,ευκαιρίας δοθείσης ,ενω ετρωγε το ειχε ξεχασει στο δωμάτιό του ,πάω εγω και τσουπ το παίρνω,πριν ένα μήνα περίπου!Το έκρυψα και απο αυτό που μου ειπε ''εννοειται'' πως ειμαι πολύυυυ στενοχωρημένηηηηηηη και με τιποτα δεν ξαναβλέπει το τηλέφωνο......απείλησε πως δε θα διαβαζει ,εγω μιλιά ,είμαι στενοχωρημένη λέμε,εχω πέσει σε κατάθλιψη χιχιχι και μια χαρά πάει και διαβάζει ,με χαϊδεύει ,με προσέχει '' και σιγά στα νευρα μου το είπα '' ,αλλά εγω κατάθλιψη κι όλα κυλάνε ρολόι από τότε.....
    υπομονή ,εσύ τα ξερεις καλύτερα από τους μεγάλους σου γιους.....
    φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μέρες είναι... όλες οι μαμάδες με παιδιά στην εφηβεία τα περνάμε.... εγώ ήδη τα πέρασα μία με τον μεγάλο κι ετοιμάζεται τώρα και η μικρή... είναι η στιγμή που υποσυνείδητα αντιλαμβανόμαστε πως πλέον εκείνα ανοίγουν τις φτερούγες τους και δεν θέλουν και τόσο τις δικές μας νουθεσίες... είναι η στιγμή που αρνούμαστε να δεχτούμε πως δεν θα τα έχουμε και πάντα
    στην αγκαλιά μας... Φάση είναι θα περάσει... ποτέ το μαύρο δεν μένει για πάντα... Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπομονή Τζινάκι μου...Θα περάσει η μαυρίλα, που θα πάει?
    Γιατί δεν κάνεις βόλτες στη θάλασσα, που είναι κοντά σου?
    Πήγαινε να αφεθείς στην ακρογιαλιά και στον ζεστό ήλιο...Πάρε και την κάμερα για να μας χαρίσεις γαλάζιες φωτογραφίες...
    Καλή επιτυχία στις εξετάσεις των παιδιών...( περνάνε κι αυτά, την αγωνία τους...)
    Σε φιλώ...
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω φταίνε οι εξετάσεις για αυτή την μαυρίλα.... Θα περάσει κοριτσάκι!
    Καλή σας επιτυχία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα πάρω τα βουνά σε λίγο.. αντί για βόλτες :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μήπως φταίει κι αυτό;
    ότι δηλαδή αντιμετωπίζω την εφηβεία τετράκις;
    πόσο να αντέξω πια η δύστυχη η μάνα, πόσο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. κρατάω την τελευταία σου φράση (γιατί με συμφέρει, αλλά και γιατί είναι η αλήθεια) ποτέ το μαύρο δεν μένει για πάντα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ξέρεις είμαι περίεργο άτομο.. όταν με πιάνουν οι μαυρίλες μου τότε κλείνομαι.. μιλάμε πως έξω μπορεί να έχει υπέροχη λιακάδα κι εγώ μέσα στο σπίτι με κατεβασμένα ρολά να κάθομαι στα μαύρα σκοτάδια....
    τραγική περίπτωση η δικιά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σίγουρα θα περάσει, εξ άλλου τίποτα (ακόμα και το πιο μαύρο σκοτάδι) δεν κρατά για πάντα... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό ακριβώς Τζίνα μου...άντε να δούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τα μάλλινα τα μάζεψες να ξεδώσεις να ξεχαστείς, να σου πω εγώ μετά τι χρώμα θα τα βλέπεις ολα ! Ασπρο της ναφθαλίνης και του κάμφορα... και μωβ της λεβάντας!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ολοι την περνάμε αυτή τη μαυρίλα που περιγράφεις κάποια στιγμή. Πριν κάμποσο καιρό, 'μου την είχε βαρέσει' κι εμένα -κυρίως λόγω πολύ δύσκολων οικονομικών... Και μέσα σε μια (άσχετη) συζήτηση με το έτερον ήμισυ, μου κάνει την πιο απλή ερώτηση. Την πιο απλή και την πιο δύσκολη μαζί. -"Δεν είσαι ευτυχισμένη;" περιμένοντας απάντηση ........ Μέσα σε μια στιγμή πέρασαν όλα μπροστά απ΄ τα μάτια μου. Τα καλά και τ' άσχημα. Κι έγειραν την ζυγαριά. Και κατάλαβα. Κι η μαυρίλα έφυγε μονομιάς. (Μιας και μιλάμε για πραγματική ζωή, τα προβλήματα έμειναν, δεν έφυγαν κι αυτά μονομιάς, όμως χωρίς 'μαυρίλα' όλα λύνονται.......)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πώς να μην είσαι στις μαύρες σου;
    Δύσκολη εποχή για όλους... θυμάμαι τις εξετάσεις των γιων μου...
    -Πώς έγραψες (μαθηματικά) ;
    - Μια χαρά!
    Όταν ήρθαν οι βαθμοί, είδα 5!!!
    ΑΦιλάκια Τζίνα, το ποδήλατο είναι καλή εκτόνωση, καλή δύναμη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. νά' σαι καλά, μ' έκανες και αυθόρμητα .. γέλασα!!
    άκου τα μάλλινα!
    τί συνειρμός ήταν αυτός; χαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ξέρω πως θα περάσει..
    ήδη μοιράζοντάς το με σας έχει μετριαστεί η μαυρίλα.. έχει γίνει.. γκρι! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. καλά αυτό το "μια χαρά" και μετά να πέφτω στα τάρταρα το' χω πάθει ουκ ολίγες φορές!!
    μη μου τα θυμίζεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και να μη κλείνω μάτι πριν γράψουν και αυτοί (έχω δυο) να μη τους καίγεται καρφάκι και όταν έμπαιναν σπίτι, έλεγα, λοιπόν; και μου έλεγαν "τι λοιπόν".... απαπα τι μου θυμίζεις !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αυτη την φαση την περναω πολυ συχνα εγω.. Ελπιζω ολα να φτιαξουν συντομα γιαο λους μας :)
    Καλημερουδια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αχ πόσο σε νιώθω Τζίνα μου .... ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή


--