NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Ας Μιλήσουμε Γι' Αγάπη

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Ας Μιλήσουμε Γι' Αγάπη

Αυτόν τον Βαλεντίνο ποτέ δεν τον συμπάθησα.
Ξενέρωτος και λίγο φλούφλης μου φαινόταν ανέκαθεν.
Άσε που έχω μια φυσική απέχθεια σε καρδούλες, αρκουδάκια, κουκλάκια και τα συναφή.
Αυτό δε, που μια μέρα τον χρόνο καλούμαστε ντε και σώνει να διατυμπανίσουμε τον έρωτά μας με λουλούδια, σοκολατάκια και λογιών λογιών αηδιούλες τύπου "σ'αγαπάω, λιώνω, πεθαίνω για σένα" αρνούμαι να το κατανοήσω.
Απλά.. με ξεπερνάει.
Και για έφηβους και νεαρής ηλικίας άτομα μπορώ να το κατανοήσω και να το δικαιολογήσω επίσης.
Μικρά και άμυαλα...
Στους μεγάλους όμως;
Κι όταν λέω μεγάλους, μη ξεθαρρεύετε, εννοώ όλους τους άνω των είκοσι.. άντε βία εικοσιπέντε.
Θέλετε να μιλήσουμε για αγάπη;
Θα μοιραστώ μαζί σας μια στιγμή..
Μια φωτογραφία που τράβηξα πέρυσι που παραστεκόμουν στον αδελφό μου στο νοσοκομείο.
Στο απέναντι κρεββάτι ήταν ένας ηλικιωμένος ασθενής που είχε την γυναίκα του στο πλάϊ του.
Ο παππούς ήταν, θυμάμαι, λίγο παράξενος, λίγο γκρινιάρης, λίγο δύστροπος, λίγο απ' όλα όσα έχουν οι ηλικιωμένοι άνθρωποι.
Η γιαγιά πάλι υπομονετική και γλυκομίλητη προσπαθούσε να τον ηρεμήσει και να τον βοηθήσει σε κάθε τι που ζητούσε.
Οι δυό τους βρίσκονταν εκεί αρκετές μέρες, με την γιαγιά να μην έχει φύγει λεπτό απ' το πλευρό του, γέρνοντας το γέρικο κορμάκι της στην άβολη καρέκλα τις νύχτες που ξαγρυπνούσε δίπλα στον άντρα της.
Ένα μεσημέρι λοιπόν είδα το εξαίσιο...
Ο παππούς.... ο ιδιότροπος, κακότροπος παππούς σηκώθηκε απ' το κρεββάτι κι έβαλε την γυναίκα του να ξαπλώσει... να ξεκουραστεί... να κοιμηθεί για λίγο..
Εκείνος κάθησε στην καρέκλα δίπλα της και της κρατούσε τρυφερά το χέρι.
Έμεινε αρκετή ώρα έτσι.
Δυστυχώς βρήκα το θάρρος να σηκώσω την φωτογραφική μηχανή την ώρα που εκείνος τραβούσε πια το χέρι του.



Αν δεν είναι αυτό η πεμπτουσία της αγάπης, τότε τί;

υγ. .. και δεν ήταν καν η μέρα του αγίου Βαλεντίνου..

18 σχόλια :

  1. Και εγώ δεν ασχολούμαι με αυτή τη γιορτή εδώ και 20 χρόνια.
    Ναι στα 15 θα μαι ειλικρινής γιόρταζα ...Και είχα θυμώσει στο τότε αγόρι μου ( με το οποίο είχαμε απλά ανταλλάξει 1 φιλί πεταχτό ) που δε μου είχε πει χρόνια πολλά.


    Ομορφη και συγκινητική η φωτογραφία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να τώρα, με έκανες να βάλω τα κλάματα στο γραφείο και κρύβομαι πίσω από την οθόνη! Εντάξει, για να πω την αλήθεια, θα μου αρέσει αν μου φέρει λουλούδια ο αγαπημένος μου εκείνη τη μέρα, αλλά το ίδιο θα μου αρέσει και οποιαδήποτε άλλη μέρα μου τα φέρει! Μου αρέσει όταν με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ και φέρνει κουβέρτα να με σκεπάσει. Κι εγώ πάντα μοιράζομαι μαζί του την σοκολάτα μου, γιατί με κοιτάζει σαν κουτάβι όταν τρώω! Όσο για τον παππού και τη γιαγιά, είναι υπέροχο να βλέπεις ανθρώπους μεγάλης ηλικίας και να είναι τρυφεροί κι αγαπημένοι. Είναι μια ελπίδα ότι όσο άχαρος και άσχημος και αν είναι ο κόσμος μας, η αγάπη επιβιώνει. Ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η χαρά του να την δεί...

    Με δακρυσμένα μάτια είμαι.

    Ευχαριστώ για την εικόνα. Φιλιά και καφεδάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η πεμπτουσία της αγάπης !!! Χωρίς περιττά λόγια, φιοριτούρες και γούτσου-γουτσου !!! Με σεβασμό και ακεραιότητα !!!

    Τα χρόνια τους και την αγάπη τους να έχουμε όλοι !!!

    Καλή σου μέρα, Τζίνα μου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν μου αρέσει να κοροϊδεύω κανέναν ...αν κάποιος αρέσκεται στα αρκουδάκια με γεια του και χαρά του. Αν θέλει να γιορτάζει του Αγίου με σοκολατάκια επίσης, αποφεύγω να κρίνω, όπως δεν θα ήθελα να το κάνουν σ εμένα. Και να σκεφτείς πως ποτέ στην ενήλικη ζωή μου δεν γιόρτασα αυτή τη μέρα ακόμα κι όταν ήμουν ερωτευμένη.
    Τώρα αν κάποιοι νομίζουν ότι καταφέρνουν κάτι με μία ΜΟΝΟ μέρα το χρόνο είναι βαθιά νυχτωμένοι.
    Γιατί θα φτάσουν στη θέση της γιαγιάς και του παππού της ιστορίας σου ίσως και δεν θα νιώσουν αυτό το μεγαλείο!!!

    αγάπη!
    Μπορούμε να δίνουμε διάρκεια στην αγάπη μας;
    Τα φιλιά μου Τζίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ημερομηνία-ραντεβού με την αγάπη, δεν μου λέει τίποτα.
    Με γονάτισε η φωτο-ιστορία σου...
    Σου στέλνω φιλί...
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι η μέρα της αγάπης είναι κάθε μέρα , ούτε και εμένα μου αρέσει άσε που ξεκίνησε το τριώδιο και βλέπεις μάσκες , αρκουδάκια , καρδιές κλπ στις βιτρίνες. Η φωτογραφία σου είναι η αγάπη .
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανατρίχιασα και συγκινήθηκα παράλληλα γιατί αυτη τη ........ διαχρονική αγάπη την έχω ζήσει κι εγώ και με τους παππούδες και γιαγιάδες μου. Κι από τις δυο πλευρές. Ο ένας παππούς (ο μόνος που μας έμεινε πια) πριν φύγει η γιαγιά, κάθε πρωί που ξυπνούσε για να πάει στα ζώα του, έσκυβε πάνω από τη γιαγιά που κοιμόταν και τη φιλούσε στο μέτωπο. Εκείνη, ακόμα και τη στιγμή που έχασε πια τα λογικά της από την άνοια ο μόνος που αναγνώριζε , και άκουγε ήταν ο παππούς.
    Οι δε το ίδιο. Ο παππούς βέβαια μας εχει φύγει χρόνια αλλά η γιαγιά μεχρι και την τελευταία στιγμή τον είχε σαν μωρό.
    Το ζω και με τους γονείς μου δόξα το Θεό (δεν είναι πολύ μεγάλοι αλλά σε κάτι τέτοιες στιγμές τους φαντάζομαι :) ) και εύχομαι να έχω την ευλογία να το ζήσω και η ίδια.

    Όσο για τον Αγιο Βαλεντίνο πιστεύω πως όλα έχουν τα όρια τους. Οκ είναι μια ακομα ευκαιρία για παιρετέρω γουτσου γούτσου και γιατί όχι μια μικρή ευκαιρία να ξεφύγουμε λίγο από την ρουτίνα. Αλλά αν περιμένουμε να εκφράσουμε την αγάπη μας κάθε χρόνο μια μέρα, χαθήκαμε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΥΛΙΔΟΥ14 Φεβρουαρίου 2014 - 9:25 π.μ.

    Σε ευχαριστω για αυτο το κειμενο.....την φωτογραφια...Αυτη η φωτο τα λεει ολα...
    κΑΛΗΜΕΡ Τζίνα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό είναι ΑΓΑΠΗ.. Ασε τις καρδούλες για τους και καλά ερωτευμένους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μια υπέροχη εικόνα που κρύβει μεγάλη αλήθεια ! Με συγκίνησες. Καλημέρα !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό είναι ΑΓΑΠΗ.... εκεί στα γεράματα μετά από άγνωστο πόσα χρόνια συνύπαρξης να σου χαϊδεύει το χέρι και ας είναι γκρινιάρης!!!!! αυτή την ξενέρωτη γιορτή και εγώ δεν την αγάπησα ποτέ..... αρκουδάκια, καρδούλες, βλακειούλες, και από την επόμενη βρισιές και κέρατα!!!!! Φιλιά πολλά Τζίνα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Νομίζω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η αγάπη (η αληθινή) γιορτάζεται κάθε μέρα και όχι μια μέρα μόνο τον χρόνο.
    Προσωπικά δεν αφορίζω την μέρα αυτή, την θεωρώ μια μέρα που ξεφεύγεις λίγο από την ρουτίνα, όπως το ίδιο γίνεται και με τα γενέθλια και την γιορτή μας.
    Μήπως κι εκείνες τις μέρες δεν δεχόμαστε περισσότερες ευχές από ότι τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου??
    Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι θα μας ευχηθούν εκείνες τις μέρες, αδιαφορούν για μας όλες τις υπόλοιπες.
    Οσο για τον παππού και την γιαγιά τι να πω??? Respect!!!!!
    Αυτοί έχουν ανακαλύψει εδώ και χρόνια τον Βαλεντίνο τους!
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΠΡΙΝ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ .ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΗΡΕΜΟΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΝΕΥΡΑ, ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ. ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑ ΜΥΡΙΑ ΚΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΦΩΤΟ. ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ.ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ ΕΝΝΟΙΑ." ΔΕ ΜΙΛΑΜΕ ."..ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΤΕΡΖΗ. ΗΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ.Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ , ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΔΕΙ ΚΑΙ ¨ΕΦΥΓΕ¨'.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. πόσο συμφωνώ με το όλο κείμενο, καλή σου ημέρα πάντα με αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Υπέροχη στιγμή!
    Μπράβο για το κλικ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


--