NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Γραμμές Και Σχήματα

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Γραμμές Και Σχήματα

Οι φανατικοί αναγνώστες τούτου δω του μπλογκακίου θα θυμούνται πως τελευταία μου προέκυψε νέα αγάπη.
Αυτή της φωτογραφίας.
Που αν ήξερε το τί της επιφύλασσε η μοίρα, θα είχε πάρει φως και θα είχε καεί σαν το Αρκάδι πολύ πριν ανακαλυφθεί.
Στην πρώτη δημόσια εμφάνιση της "δουλειάς μου" κόντεψα να ξεκάνω όλη την φωτογραφική ομάδα.
Οι άνθρωποι στο τσακ γλύτωσαν απ' το εγκεφαλικό.
Αφού για να καταλάβετε, από τότε καθιερώσαμε  στα μαθήματα την  βαλεριάνα σε αφέψημα ή χάπι.
Όρος απαρράβατος!
Έτσι, χθες βράδυ που με είδαν να καταφθάνω με τον αέρα της "τρελής κι αδέσποτης παρ όλη την αγάπη, έτσι σε θέλω κι έτσι είσαι αληθινά, έλα σαν όνειρο στο άδειο μου κρεβάτι, έλα δω κάτω στην θλιμμένη μου καρδιά",  πάγωσε το γέλιο στα χείλια τους.
Τον είδα εγώ τον πανικό στο μάτι τους αλλά σιγά που θα κιότευα.
Ούτε όταν ανακάλυψα πως το στικάκι με τις φωτογραφίες "γραμμές και σχήματα" ήταν άφαντο το έβαλα κάτω.
Τα πάνω κάτω έφερα την τσάντα μου για να το ανακαλύψω.
Οι άλλοι εν τω μεταξύ αναθάρρησαν.
Σου λέει την γλυτώσαμε γι' απόψε την ένεση την ηρεμιστική.
Αλλά φευ!
Διότι εμένα με έπιασε το πείσμα μου.
Αφού το πήρα το στικάκιον... ήμουν σίγουρη!
Άδειασα όοολο το περιεχόμενο της τσάντας πάνω στο τραπέζι.
Πουθενά το άτιμο το στικάκι!
Κι εκεί που άρχισαν να σιγουρεύονται οι υπόλοιποι πως την γλύτωσαν και τα χαμόγελα επιστρέφανε δειλά δειλά στα χείλια τους, μου ήρθε η φλασιά!
Στο αυτοκίνητο θα είναι, τους είπα και βγήκα στα γρήγορα να πάω να δω.
Για κακή τους τύχη είχα δίκιο.
Όπως είχα ακουμπήσει την τσάντα αυτή έγειρε κι έπεσε το στικάκι πάνω στο κάθισμα του αυτοκινήτου.
Γύρισα πίσω περιχαρής κραδαίνοντας το στικάκιον σαν τρόπαιο.
Εν τω μεταξύ οι βαλεριάνες είχαν μοιραστεί στα τραπέζια και οι έχοντες πιο ευαίσθητα νεύρα είχαν κατεβάσει ήδη από δυο χάπια έκαστος.
Μες την απελπισία τους αποφάσισαν να ξεκινήσουν από μένα για να ξεμπερδεύουν μια ώρα αρχύτερα.
Σου λέει "θα δούμε τη φόλα στην αρχή και θα μας μείνει το καλό για το τέλος, τουλάχιστον να φύγουμε με τη γλύκα στο στόμα".
Κι άρχισαν..
 Αυτή ήταν η πρώτη.
Τα "μοντέλα" μου ήταν τα αποξηραμένα αρωματικά που έχω σε δίσκο πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού.

ακολούθησε αυτή η οποία ομολογουμένως μου βγήκε λίγο κουνημένη

κι αυτή που σχολιάστηκε το μεγάλο κενό στο δεξί μέρος και είχαν δίκιο.

και τέλος οι τελευταίες τέσσερις που τις είχα τραβήξει στην παραλία.




 Αποτέλεσμα;
Δεν θα το πιστέψετε..
Άρεσαν!!!



30 σχόλια :

  1. και ακόμα αρέσουν... ωραίες οι ασπρόμαυρες... περιμένουμε και άλλες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εννοείται πως θά' ρθουν κι άλλες, τί νομίζατε μόνο με αυτές θα γλυτώνατε;

      Διαγραφή
  2. πολύ πολύ καλές!! μπράβο Τζίνα!

    (και τελικά φωτογραφίζεις οπως γράφεις. δίκιο είχα
    (πάλι! :Ρ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ! ευχαριστώ πολύ!
      (νά' βλεπες πώς καμαρώνω!) χαχαχαχα

      Διαγραφή
  3. Και εμένα μου άρεσαν πολύ μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πιο χαλαρά κορίτσια.. γιατί δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος να ψωνιστεί! :p

      ευχαριστώ πολύ Έλενα :)

      Διαγραφή
  4. Ρε, άστα αυτά! Πεθαίνω για ασπρόμαυρες φωτογραφίες!!

    Όλα από ένα στικάκι ξεκινούν!! Χαχα! Σε γλυκοφιλώ! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγόρασε μια τώρα που είμαι ακόμα άσημη, γιατί όταν θα αναγνωριστεί η αξία μου θα ανέβει και η τιμή τους!

      :P

      Διαγραφή
  5. μου άρεσαν οι μαυρόασπρες φωτος της θάλασσας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τί δελφίνι θα ήσουν αν δεν σου άρεσαν οι φωτογραφίες της θάλασσας μου λες;
      φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Πολύ ωραίες Τζινακι. Να γράφεις και τα στοιχεια της φωτογραφίας. Διάφραγμα, ταχυτητα,ISO και τέτοια... Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ' ευχαριστώ Ελπίδα μου, όσο για τις λεπτομέρειες και τα στοιχεία, δεν θέλω να κουράζω τον καθένα που πιθανόν δεν τον ενδιαφέρουν και παράλληλα ας μην ξεχνάμε πως το ύφος του μπλογκ δεν είναι φωτογραφικό :)

      Διαγραφή
  7. Ε, βέβαια άρεσαν Τζινάκι!
    Είναι πολύ καλές...καλή συνέχεια! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τρελαίνομαι για ασπρόμαυρες! και είναι οντως όμορφες τουλάχιστον στο δικό μου μάτι που δεν είμαι ειδικός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ πως το ασπρόμαυρο από μόνο του δίνει μια πιο .. καλλιτεχνική χροιά στη φωτογραφία.
      Ίσως γιατί δεν είναι συνηθισμένο τώρα πια..

      Διαγραφή
  9. Αχ τι μου θύμισες, τι μου θύμισες.... Ημουν στη σχολή και τότε όχι μόνο "τραβούσαμε" φωτογραφίες, αλλά μπαίναμε και σε σκοτεινό θάλαμο, εμφανίζαμε φιλμ και τις τυπώναμε μόνοι μας.... Ενα σκασμό λεφτά είχαμε σκάσει σε υγρά εμφάνισης και στερέωσης, ασπρόμαυρα φιλμ και χαρτιά.... Ψώνιο σου λέωωωω!!! Τρελό κόλλημα η φωτογραφία. Μια Κυριακή μας είχαν ξαμολήσει στην Πλάκα μαζί με τους Γιαπωνέζους (δεν θέλω σχόλια για το Γιαπωνέζους, έτσι τους λέει και ο ΓΑΠ, πώς να του πω, Ιάπωνες;;;;) και είχαμε φωτογραφίσει τα πάντα. Πέτρες, πόρτες, παράθυρα, πλανόδιους, επιγραφές..... Για πες, για πες, ποιο είναι το επόμενο θέμα;;;;;

    Υ.Γ. Θάλασσα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες..... Λατρεύω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι πως η ψηφιακή τεχνολογία έχει απλουστεύσει πολή την διαδικασία.
      Βλέπεις αμέσως τί τράβηξες, διαγράφεις ή κρατάς και πας παρακάτω..
      Όσο για τις ασπρόμαυρες μου αρέσουν κι εμένα πολύ, αλλά είναι και κανόνας - τουλάχιστον για τώρα - από τον δάσκαλο της φωτογραγικής ομάδας να τραβάμε σε ασπρόμαυρο..

      Διαγραφή
  10. Μια χαρά τα κατάφερες κοπελιά! Άντε να σε δω και σε έκθεση τώρα! :)
    Είναι όντως υπέροχο να αποτυπώνεις στιγμές με το φακό σου!...
    Καλή συνέχεια και φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' αυτή τη φάση το ζητούμενο για μένα είναι να αρχίσει να "βλέπει" το μάτι μου φωτογραφικά, η έκθεσή τους θα με απασχολήσει πολύ πολύ αργότερα κι αυτό χωρίς να είναι το βασικό μου ζητούμενο.
      Φιλιά Ευάκι!

      Διαγραφή
  11. Τζίνα το ασπρόμαυρο είναι εκ προοιμίου ελκυστικό και ιδιαίτερο. Εμείς πιστεύουμε σε σένα και στις φωτογραφίες σου, φτάνει να το πιστέψεις κι εσύ σιγά-σιγά...
    Α... κι όταν βρεις ευκαιρία, δείξε στην Πέτρα πώς μεταφέρουμε φωτογραφίες στο πισί μας... κι ύστερα τις δημοσιεύουμε. Ναι? Ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όπως έλεγα και πιο πάνω είναι κανόνας τουλάχιστον για τώρα να φωτογραφίζουμε σε ασπρόμαυρο από τον δάσκαλο της ομάδας.
    Έτσι θα δείτε πολλές σε άσπρο μαύρο από μενα :)
    Όσο για την φίλη μου την Πέτρα δεν το πιστεύω πως δεν ξέρει να μεταφέρει φωτογραφίες στο pc, αδύνατον!
    Μίλα κι εσύ Πέτρα, ψέμματα δεν λέει η Μαρία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγαπητή Τζίνα, σε γνώρισα και σε παρακολουθώ, από τότε που δημιουργήθηκαν τα ΒΟΤΣΑΛΑ.
    Αυτά που βρήκα στο blog σου, προκάλεσαν τον θαυμασμό και την εκτίμησή μου. Πιστεύω πως θα επιτύχεις, με ό,τι κι αν καταπιαστείς. Γιατί ξέρεις να Αγαπάς!
    Φιλιά σου στέλνω, πάνω από το Αιγαίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Άννα χαίρομαι πάντα όταν γνωρίζω καινούργιους φίλους και ιδιαίτερα όταν είναι από ένα τόσο αγαπημένο νησί όπως το δικό σου.
    Καλωσόρισες λοιπόν, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και σε φιλώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Είδες η "γκουμούτσα" μεγαλεία;! Από καταχωνιασμένη στα ντουλάπια απέκτησε την τιμητική της! Καλή σταδιοδρομία λοιπόν! :) Καλησπερίζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και το σημαντικότερο;..
      δεν την αποχωρίζομαι για κανένα λόγο πια!
      φιλιά Όλγα μου :)

      Διαγραφή
  16. Πολύ γέλασα με την εξιστόρηση σου!
    Μου αρεσαν πολύ αυτές με τον πύργο του ναυγαγοσώστη (αυτό δεν είναι;) και την θάλασσα στο βάθος.
    Μίνιμαλ, ωραία σχήματα, θαυμάσιες μ/α!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ... ξέχασα...
    και πολύ ωραίες οι σκιές στην τελευταία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι, ο πύργος του ναυαγοσώστη είναι.
      πήγαινα τον Παναγιώτη στην Ραφήνα για προπόνηση και τον πήρε το μάτι μου.
      είχα μαζί μου την φωτογραφική μηχανή, παρκάρισα και τράβηξα τις .. γραμμές και τα σχήματα!
      στο τσακ μπαμ :D

      Διαγραφή
    2. Περιττό να πω ότι χαίρομαι αφάνταστα που σου αρέσουν :)

      Διαγραφή


--