NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Αγάπη Και Μίσος

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Αγάπη Και Μίσος

Τέσσερις γιοί.
Οι γιοί μου.
Δύο ζευγάρια αγοριών.
Η ηλικιακή διαφορά ανάμεσα στο κάθε ζευγάρι μικρή.
Δυόμισι χρόνια οι πρώτοι, ενάμιση χρόνο οι δεύτεροι.
Οι μεν και οι δε..
Οι μεν, από μικρά μέχρι τώρα που είναι πια τριαντάρηδες,
παίζανε (τότε) μαζί, βγαίνουν (τώρα) μαζί, συζητάνε μαζί, γελάνε μαζί, πάνε διακοπές μαζί, διαφωνούν (δε λέω) αλλά... μαζί, θυμώνουν (δε λέω) αλλά μαζί, όλα... ΜΑΖΙ!
Οι δυο μικροί, τ'αστροπελέκια μου, ζουν μια εμπόλεμη κατάσταση.
Άβελ και Κάϊν ένα πράμα!
Άσπρο ο ένας;... μαύρο ο άλλος.
Μέρα ο ένας;.... νύχτα ο άλλος.
Καλημέρα ο ένας;.... χάσου να μη σε βλέπω ο άλλος.
Έτσι δε και κάνεις το λάθος να τους αναθέσεις  μια δουλειά μαζί, γίνεται της Κορέας!
Αφού εγώ για να καταλάβετε έχω ένα ντουλάπι στο σπίτι με όλα τα αξεσουάρ για τέτοιες περιπτώσεις..
Κράνη, ασπίδες, αλεξίσφαιρα γιλέκα... σε όλα τα χρώματα και σε πολλές παραλλαγές για να μπορούμε να τα συνδυάζουμε.
Μόλις, ο πατέρας τους κι εγώ αντιληφθούμε πως ξεκινάει το ματς, τρέχουμε στο ντουλάπι.
Βουτάμε από ένα κράνος ο καθένας κι οχυρωνόμαστε πίσω απ'τον μεγάλο καναπέ (χαλάλι τα λεφτά που δώσαμε μας έχει σώσει την ζωή άπειρες φορές).
Διότι οι δυο κάφροι δεν θέλουν και πολύ... μέχρι να πεις κύμινο έχουν βουτηχτεί.
Όπως σήμερα που κατέβηκαν στον κήπο για να πλύνουν το αυτοκίνητο.
Το χαρτζιλίκι που θα έπαιρναν ήταν το κίνητρο για να βάλουν νερό στο κρασί τους και να κάνουν κάτι παρέα.
Δεν πέρασε ούτε πεντάλεπτο κι άρχισε η μάχη του Δράμαλη.
Κάτι είπε ο ένας, κάτι απάντησε ο άλλος, έριξε λίγο νερό απ'τον κουβά ο ένας κι απάντησε με ολοκληρωτικό λούσιμο με το λάστιχο ο άλλος.
Ανέβηκαν απ'τον κήπο μουσκεμένοι και συνεχίζοντας τον καυγά.
 Εγώ τα κλασικά.... το κράνος στο κεφάλι και κρυφοκοιτούσα πίσω απ' τον καναπέ.
Διέσχισαν το σαλόνι αγέρωχοι κι ανέβηκαν στο δωμάτιό τους συνεχίζοντας το βρισίδι.
Το δε αυτοκίνητο .... παρέμεινε το ίδιο βρώμικο, μη σου πω και περισσότερο απ' ότι ήταν με τόσα πιτσιλίματα και τόσα σαπουνομπουγελώματα!
Ας πάρουν τα μούτρα τους να ζητήσουν πληρωμή, όχι ας τα πάρουν...........





40 σχόλια :

  1. ΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γελάς γιατί δεν είσαι εδώ να τρέμεις μη σε πάρει καμμιά ξώφαλτση!!.....

      Διαγραφή
  2. Λυπάμαι πολύ κι εγώ μόνο αυτό έκανα όταν σε διάβασα.....
    ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τί να πω βρε κορίτσια, η αναισθησία σας με αφήνει άφωνη, κανένα έλεος; καμμιά συμπόνοια;...
      Τράτζικ!!!!!

      Διαγραφή
  3. χχαχαχχαχα έχεις ταλέντο ρε Τζίνα, μεγάλο ταλέντο!
    Τέσσερις γιοί;;;; Ο θεός να τους φυλάει... κι ένας ο άντρας σου, μα καλά πως τα κατάφερες με 5 άντρες;;; Αγαλμα θα σου φτιάξουμε!
    Να τους χαίρεσαι Τζίνα μου, ας είναι καλά κι ας τσακώνονται και λίγο, όλα μεσα στις σχέσεις είναι. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέσσερι γιοί κι ένας ο άντρας πέντε κι ένας ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ (ο εγγονός) έξι!!!!!!!!!!
      Το αγαλματάκι παρακαλώ όχι στο άσπρο το νεκρουλί, δώστε μου λίγο χρώμα, έτσι για αλλαγή :))

      Διαγραφή
  4. Ευτυχώς που ο καλός μου πελαργός μου ΄στειλε δυο κορίτσια.Κι ο αθεόφοβος ήθελα αγόρια, αλλά που να ΄ξερα.Κάτι τέτοια διαβάζω και παρηγοριέμαι για την ήττα που ΄φαγα!αχαχα!
    Καλά εσύ με πέντε άντρες στο σπίτι, απορώ πως αντέχεις ακόμα.Ούτε η Μαίρη η Παναγιωταρά να ΄σουνα.Τι να σου κάνουν τα κράνη και τ΄ αλεξίσφαιρα... τον Ρόμποκοπ πρέπει να προσλάβεις για να τους έχει σούζα!αχαχααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kοίτα, τώρα πια δεν είμαι με πέντε άντρες, γιατί ο μεγαλύτερος έχει ήδη παντρευτεί, εξ ου και ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ που είναι ο εγγονός, ο δεύτερος μένει μόνος, άρα τί μου μένει; τα αστροπελέκια!
      Μη νομίζεις,,,, κι εγώ κορίτσια ήθελα, αλλά όταν ο άνθρωπος έκανε σχέδια ο Θεός γελούσε :)

      Διαγραφή
  5. τρατζικ και εγώ, το παραδεχομαι, ντιπ για ντιπ αναισθητη!
    αχχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, βέβαια έχεις καβατζώσει την κοράκλα εσύ και μπορείς πια άνετα να γελάς με τον καυμό της άλλης!
      Ντροπή!!

      Διαγραφή
    2. μπορει να μου σκασει και μενα κανενας γιος,ή εσένα καμιά κόρη.. ποτε δεν ξερεις...

      αχαχαχχαχαχαχααχαχαχχαχα

      Διαγραφή
    3. Kοίτα.. το να σου σκάσει εσένα γιός υπάρχει μια μεγάλη, μικρή, όπως θες πάρτο, πάντως υπάρχει η πιθανότητα.
      Για να μου σκάσει εμένα κόρη ΔΕΝΝΝΝΝΝ.... εκτός κι αν είμαι η Σάρα... καταλαβαίνεις τί εννοώ :))

      Διαγραφή
  6. μέχρι να αγαπήσουν, θα γίνει και αυτό να είσαι σίγουρη, εσύ να φυλάς καλά τον εξοπλισμό σου Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες ε;.... υπάρχει ελπίδα σ' αυτό το μακελειό;....
      Νά' σαι καλά, με παρηγόρησες (εννοείται πως τον εξοπλισμό τον φυλάω σαν κόρη οφθαλμού)...

      Διαγραφή
  7. Χαχαχαχαχα, απίστευτοι, χεχεχε! Να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλώς την Βιβίκα, καλό σου απόγευμα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Απαντήσεις
    1. Δεν νιώθω έτσι Στέλλα μου, μόνο κάποιες φορές που λόγω άσχημου ωραρίου στη δουλεια κουράζομαι, με πιάνει λίγο το παράπονο κι αναρωτιέμαι χάθηκε ο κόσμος να είχα κι εγώ μια κόρη;.......
      Καλό σου βράδυ :)

      Διαγραφή
  10. Χαράς το κουράγιο σου να μεγαλώσεις 4 αγόρια και να βλέπεις με χιούμορ τις διαμάχες τους, (κατόπιν εορτής φαντάζομαι).
    Πάντως δεν έχει σημασία που είναι αγόρια, και εγώ και η αδερφή μου σκοτωνόμασταν όταν ήμασταν μικρές.Σε πιο ήπιους τόνους υποθέτω.
    Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα δεν είναι το φύλο που δημιουργεί τις εντάσεις αλλά η διαφορετικότητα του χαρακτήρα κυρίως.
      Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο μικρός είναι πολύ ανταγωνιστικός κι από κει ξεκινάει το πρόβλημα..
      Ας είναι.. ελπίζω πως μεγαλώνοντας θα στρώσει το πράμα :)

      Διαγραφή
  11. Με τον πόνο μου παίζεις; αχαχαχα! Τα ίδια χάλια κι εμείς! Το μαύρο με το άσπρο οι γιοί μου! Αφού αν κατα τύχη συνεργαστούν για κανένα μισάωρο σε κάτι δίχως να μαλώσουν, τους σταυρώνω! Αλλά η αγάπη, αγάπη... μη τυχόν και πεί κανένας τίποτα για τον άλλο, υπερασπίζονται μεταξύ τους το ίδιο βάρβαρα όσο τσακώνονται! Αλλά όταν μπαίνω στη μέση να τους χωρίσω, βγαίνω γεμάτη μελανιές! Κοκόρια! Σε νιώθω!
    Φιλιά!
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Nαι ότι υπερασπίζουν ο ένας τον άλλον είναι το μόνο παρήγορο, το κάνουν και τα αστροπελέκια μου, αλλά μεταξύ τους η μεγάλη σφαγή!!
    Τουλάχιστον ελπίζω πως μεγαλώνοντας θα αλλάξουν τα πράγματα.
    Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τα δικά μου βλαστάρια πάλι ήταν και είναι μουλωχτά. Όταν ήταν μικρά έριχναν κρυφά καρπαζιές και τσιμπιές (κάτω από το τραπέζι). Τώρα που μεγάλωσαν, περιμένουν να πάμε πρώτα για ύπνο και αρχίζουν μετά! Δεν ξέρω τι θα κάνουν στα 30, πάντως τώρα στα 20, μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα που μου το θύμησες, έχεις δίκιο.
      Τους έχω συλλάβει πολλές φορές επ' αυτοφώρω να ρίχνουν μπουνίδια ό ένας στον άλλο στα μουλωχτά και στα μουγγά μέσα στο δωμάτιό τους!!!
      Τραγικό;... :p

      Διαγραφή
  14. Αφού άντεξες μέχρι σήμερα 4 σερνικά κι ένας ο σύζυγος 5,μη φοβάσαι ΤΙΠΟΤΑ, ταχεις ξεπεράσει όλα προ πολλού,ως κυανόκρανος!!!χαχαχαχα
    ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΑΜΑΡΙΑ ΣΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. H αλήθεια είναι πως είμαι... ¨μπαρουτοκαπνισμένη" και κατά συνέπεια λίγα με φοβίζουν πια :))
    Nά' σαι καλά Χαρά μου, σε ευχαριστώ πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Υγεία να υπάρχει και τ' άλλα γίνονται, έλεγε η γιαγιά μου η Κασσιανή...
    Πολύ μ' αρέσει που φοράτε κράνος...
    Εγώ μ' έναν γιο μόνο δεν έζησα τέτοια...
    Μάνα κουράγιο !!!
    Φιλιά
    Σόφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσόρισες Σόφη...
      Φιλιά πολλά :))

      (σοφή γυναίκα η γιαγιά σου η Κασσιανή, όπως και οι περισσότερες γιαγιάδες)...

      Διαγραφή
  17. χαχαχαχαχααχαα Είσαι απίστευτη!!!!!
    Κουράγιο μάνα!!!!!!
    Φιλάκια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αυτό κάνω Δέσποινα μου...κουράγιο Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Να σου, πρώτον, ότι δάκρυσα από τα γέλια και δεύτερον ότι το περισσότερο (ίσως και το μόνο) ξύλο στη ζωή μου από συνομήλικό μου το έχω φάςει από τον αδερφό μου. Φυσικά πάντοτε είχα δίκιο και πάντοτε ήταν βλάκας (ακόμη είναι). Ζήσαμε και οι δύο, σήμερα η σχέση μας είναι το ίδιο έντονη και ωραία!
    Στο εύχομαι για τα αστροπελέκια, αν και συνήθως έτσι γίνεται. "Κουράγιο μάνα", που θα έλεγε και ο Bertol Brecht!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aκόμα έτσι έντονη η σχέση σας ε;..
      Να υποθέσω πως τώρα πια δεν παίζετε μπουνίδια..
      Ας είναι.. θα περιμένω.. :))

      Διαγραφή
  20. Σταματώ να αφήσω σχόλιο και να πω (καλησπέρα) ότι εγώ έναν έχω και δεν τον κάνω ζάφτι! Ήρωας, ήρωας και να τους χαίρεσαι! Θα στρώσουν μωρέ... πού θα πάει! Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kι εγώ αυτό ελπίζω πως θα στρώσουν, αλλιώς θα "στρωθώ" εγώ και θα με φάει το μαύρο χώμα :P
      Καλωσόρισες :))

      Διαγραφή
  21. Αχ βρε Τζίνα, γέλασα πάρα πολύ! Πω πω..... Τέσσερα αγόρια! Μια σκέψη με τρομάζει....... ΠΟΛΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΚΑΛΤΣΕΣ;;;;;;;;;;;;;;;; Να τους χαιρόσαστε και να τους καμαρώνετε κι ας τσακώνονται! Είναι κι αυτό ένα μέρος από το παιχνίδι τους! Η δική μας η μικρή να δεις τι ταλιμπάν είναι, που είναι υποτίθεται κοριτσάκι μικρό και τριανταφυλλένιο! Ναι, καλά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρω από κορίτσια φιλενάδων μου.. είναι να μη σου τύχει που λένε.
      Όσο για τις κάλτσες θα σου πω ένα μυστικό, σιχαίνομαι να τις διπλώνω σε ζευγάρια, έτσι έχω εκπαιδεύσει το μικρό αστροπελέκι και το έχει αναλάβει προσωπικά, σαν εργολαβία ένα πράμα χαχαχαχαχαχαχα

      Διαγραφή
  22. αχ τι έχω να τραβήξω.... το βλέπω που'ρχεται... με 2 πετιναράκια 4χρ και 21 μηνών έχω μπει ήδη στο κλίμα των καυγάδων. Σκοτώνονται για ψύλλου πήδημα. Ο μικρός χώνεται στον μεγάλο στα καλά καθούμενα τον χτυπάει και φυσικά τις τρώει και έρχεται να σωθεί. Αλλά η υποστήριξη υποστήριξη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις ποιό είναι το καλό σε τέτοιες περιπτώσεις;
      Πως μπορεί να σκοτώνονται μεταξύ τους αλλά αν εσύ πχ πας να χτυπήσεις τον ένα από τους δυο θα δεις πώς ο άλλος θα τον υπερασπιστεί και το ίδιο συμβαίνει και με τρίτα άτομα όπως στο σχολείο παράδειγμα.
      Τί να πεις;.. είναι κι αυτό μια παρηγοριά..

      Διαγραφή
  23. Καλώς σε βρήκα Τζίνα τυχερή αγορομάνα!!! Γέλασα πολύ καθώς σε διάβαζα. Ότι και να λες, είμαι σίγουρη ότι καμαρώνεις για τους λεβέντες σου:)
    Άντρες είναι και ξέρεις από πρώτο χέρι οτι θα είναι για πάντα παιδιά:)
    Εγώ ήθελα πάντα γιούς. Έκανα γιο και κόρη τελικά, αλλά κόρη αντάξια αγοριού, χωρίς νιαορίσματα και γλυκανάλατα. Όταν πέφτει ξύλο μεταξύ τους, εμείς οι άμαχοι (μπαμπάς κ εγώ) δεν εχουμε προστασία. Στείλε κατά δω ότι δεν χρειάζεσαι από κράνη κλπ:)
    Να σου ζήσει και ο πριγκηπάκος σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλωσόρισες Δήμητρα... στο χθεσινό πέρασμά μου διάβασα για την κοράκλα σου.
    Τώρα που το λες περισσεύουν κάτι κράνη που τα είχα βρει σε τιμή ευκαιρίας και είχα πάρει μπολικα, να σου στείλω μερικά.. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή


--