NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Ιανουαρίου 2011

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Σ'ευχαριστώ

Είναι κάτι στιγμές που ανακαλύπτω την ύπαρξη Ανθρώπων (ή μήπως να πω φίλων;) δίπλα μου, εκεί που δεν το περιμένω.
Όπως τώρα.
Λίγο πριν φύγω απ'τη δουλειά έκανα ένα τηλεφώνημα.
Επειδή ήταν "επί προσωπικού" βγήκα έξω απ'το γραφείο να μιλήσω.
Όπως το περίμενα ταράχτηκα κι έφυγα πολύ συγχισμένη.
Αφού έφτασα σπίτι χτύπησε το κινητό μου.
-επειδή σε είδα που έφυγες ταραγμένη, πήρα να σου πω πως ό,τι χρειαστείς εδώ είμαι............
Πώς γίνεται να σε νοιάζεται κάποιος που το μόνο που έχεις μοιραστεί μαζί του είναι αδιάφορο "εργασιακό" κουβεντολόϊ;
Πώς γίνεται κάποιος που ξέρεις ένα δυό χρόνια να δηλώνει παρών στα προβλήματα σου,  σε αντίθεση με "κολλητούς" ατελείωτων χρόνων που σου γύρισαν την πλάτη απαξιώντας ακόμα κι εξήγηση να  δώσουν;
Σ'ευχαριστώ για το νοιάξιμο.
Σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Σ'ευχαριστώ  γιατί με μιά σου κουβέντα γλύκανες την ψυχή μου.
Σ'ευχαριστώ για τα τρυφερά συναισθήματα.
Απλά... Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!



Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Μάνα "Κακούργα"

Το μικρό αστροπελέκι αρρώστησε!
Πράγμα σπάνιο, οφείλω να ομολογήσω.
Έχει κάνει άλλη μια φορά όλη όλη πυρετό (φτου φτου σκόρδα!).
Γυρίζοντας χθες απ'τη δουλειά έτρεξε όπως κάθε μέρα, να με βοηθήσει να μεταφέρω από το αυτοκίνητο τα ψώνια και μου είπε "μαμά άναψα το καλοριφέρ γιατί κρύωνα".
Η μαμά .. (η κακούργα) τον αγριοκοίταξε και του "τά'χωσε" με περίσσεια τρυφερότητα!
-και γιατί δεν έβαζες μια ζακέτα; δεν κάνει δα και τόσο κρύο...
Όταν το βράδυ είδα το προσωπάκι του κατακόκκινο και το θερμόμετρο να δείχνει 39μισό, δαγκώθηκα.
Το μωρό μου πρέπει να ανέβαζε πυρετό και προφανώς θά'χε κρυάδες.
Κι εγώ βιάστηκα να τον μαλώσω.
Του έδωσα αντιπυρετικό, τον αγκάλιασα, τον φίλησα και του ζήτησα συγνώμη.
-συγνώμη Παναγιώτη μου που σε μάλωσα, δεν κατάλαβα πως ήσουν άρρωστος.
-δεν πειράζει μαμά, μη στενοχωριέσαι, το ξέρω πως μ'αγαπάς!

(σήμερα είναι καλά, τώρα το βράδυ είχε 37, άρα καλυτερεύει το πράμα)....
Eγώ όμως συνεχίζω να αισθάνομαι απαίσια ....
Μάνα σου λέει ο άλλος....




Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Γενέθλια!

Μετράω τις ευχές..
Μετράω τα χαμόγελα..
Μετράω τις τρυφερές αγκαλιές..
Μετράω το χάδι..
Μετράω τους λιγοστούς αλλά αληθινούς φίλους..
Μετράω την αγάπη..
Μετράω το γνοιάσιμο..
Μετράω τους δικούς μου ανθρώπους που με περιτριγυρίζουν..
Τί σημασία έχει μετά απ'όλα αυτά να μετρήσω χρόνια;...

Είμαι γεμάτη!!

Είμαι ευτυχισμένη!!

Χρόνια μου Καλά!!!





Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Και Του Χρόνου!

Μαζέψαμε λοιπόν το δέντρο.
Κατεβάσαμε τις κούτες στο υπόγειο.
Βγήκε και το γιορτινό background απ'το μπλογκ.
Και η ζωή παίρνει πάλι τους γνώριμους ρυθμούς της.
Χωρίς λαμπιόνια και  στολίδια.
Χωρίς πιατέλες με γλυκά αραδιασμένες στον μπουφέ και το τραπέζι.
Χωρίς ίχνη από ζάχαρη άχνη πάνω στον πάγκο της κουζίνας, σημάδι τσιμπολογήματος από τ'αστροπελέκια.
Χωρίς πολύχρωμα κουτιά και την γλυκειά προσμονή της αποκάλυψης του περιεχομένου τους.
Χωρίς ατέλειωτες λίστες για ψώνια.
Γυρίζουμε λοιπόν στους γνωστούς καθημερινούς μας ρυθμούς.
Και του χρόνου!





Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Kαλή Χρονιά!



Καλή Χρονιά!
Εύχομαι το 2011 να είναι γεμάτο Υγεία,
και να φέρει
χωριστά στον καθένα μας
ευτυχισμένες στιγμές,
καλά νέα,
καινούργιους αλλά και παλιούς φίλους,
γέλιο,
συντροφικότητα,
αγάπη!! 


--