NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Τρικολόρε...

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Τρικολόρε...

Tί λαχτάρα ήταν κι αυτή σήμερα!
Είπα κι εγώ μετά από 3-4 χρόνια να ξανατολμήσω τις ανταύγειες στο μαλλί. Έτσι για αλλαγή που λένε, για ανανέωση.
Κλείνω που λέτε το ραντεβού και πάω φορτσάτη σήμερα το πρωί στο κομμωτήριο.
Μου φτιάχνουν καφεδάκι και παίρνω ένα περιοδικό  να "ενημερωθώ" γύρω από τη μόδα περιμένοντας την .....αλλαγή στο λουκ μου.
Όλα καλά.
Μετά από λίγο έρχεται η κομμώτρια "φίρμα".
Ανασηκώνει μια τούφα μαλλί και το κοιτά με κριτικό μάτι.
Στρέφεται στον πίνακα με τα δείγματα, παίρνει ένα από αυτά, το βάζει πάνω στο μαλλί μου κι αποφασίζει...."αυτό θα κάνουμε".
Συμφωνώ κι αποχωρεί.
Σε λίγο καταφθάνει μια από τις κοπελίτσες.
Σέρνει ένα τρόλει με διάφορα τζάτζαλα πάνω του, μεταξύ των οποίων ένα μπολάκι με το γνωστό θαλασσί μίγμα, κομμάτια αλουμινόχαρτου χτένες και βούρτσες (οι οποίες- άσχετο -  δεν χρειάζονται επί του παρόντος) κι αρχίζει το έργο.
Μου τυλίγει το μαλλί σα το ψητό έτοιμο για το φούρνο και με αφήνει να απολαύσω τον καφέ μου.
Διαβάζω το περιοδικό,....το τελειώνω.
Στο ενδιάμεσο έρχεται η "φίρμα" ξετυλίγει ένα από τ'αλουμινόχαρτα, κοιτά με ανασηκωμένο φρύδι και ξανατυλίγει το ψητό...
Παρακολουθώ την κουβέντα της διπλανής που ετοιμάζεται σε δυό μήνες ν'ανεβεί νυφούλα τα σκαλιά της εκκλησίας και ρωτά τη "φίρμα" πόσο θα της κοστίσει το πακέτο "χτένισμα-μακιγιάζ" και αν θα μπορεί να χτενίσει παράλληλα  τη μαμά και την αδελφή της ....κι όταν αρχίζω να ψιλοβαριέμαι ξανάρχεται η μικρή για να μου προτείνει.
"περάστε παρακαλώ στο λουτήρα".
Και περνάω στο λουτήρα για να εγκατασταθώ εκεί για την επόμενη μιάμιση ώρα.
Στην αρχή τις είδα πάνω απ'το κεφάλι μου να ανταλλάσουν βλέματα και μισές κουβέντες. Μετά, όταν το πασπάτεμα στο μαλλί έπαιρνε ώρα με καθησύχασαν πως "να, είναι λίγο πιο ανοιχτές και θα τις σκουρήνουμε".
Όταν όμως έβγαλαν την πετσέτα απ'το μαλλί μπροστά στον καθρέφτη για να με χτενίσουν, έπαθα τρία απανωτά εγκεφαλικά.
Οι ανταύγειες ήταν σε τρεις αποχρώσεις....
Ξεκινούσε η τούφα από ξανθό, συνέχιζε στη μέση με κόκκινο...για να καταλήξει στην άκρη......πορτοκαλί!
Διαβεβαίωσα τη "φίρμα" πως δεν επρόκειτο να φύγω από κει μέσα με το κεφάλι μου....ουράνιο τόξο κι απαίτησα να επανορθώσουν.
Το βλέμμα μου είχε σκοτεινιάσει και  αφού δήλωσα πως το αποτέλεσμα ήταν απαράδεκτο, κάθησα αμίλητη παρακολουθώντας τη φίρμα να έχει χάσει το γεμάτο αυτοπεποίθηση βλέμμα της και να προσπαθεί να με καθησυχάσει.
Όσο εγώ δεν ανταποκρινόμουν και συνέχιζα να παρακολουθώ αμίλητη, τόσο ο πανικός της μεγάλωνε.
Τελικά με είχαν στον λουτήρα γύρω στη μιάμιση ώρα.
Το κεφάλι μου είχε πάρει φωτιά και τα νεύρα μου επίσης......
Στο τέλος όμως "τό'σωσαν" και κατάφεραν το αποτέλεσμα να είναι το....επιθυμητό.
Ναι, μπορώ να πω ότι μου αρέσουν πολύ, απλά έχω την απορία.
Αν δεν αντιδρούσα θα με χτένιζαν και θα με άφηναν να φύγω με το μαλλί ...τρικολόρε;






Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου


--