NdGzzpZ9Sli_-Q4Pn0WemvVliwQ Άρες μάρες-Ημερολόγιο ©: Πάντα μαζί!

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

Πάντα μαζί!

Θυμάμαι πως η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ζεστή, να......σαν τη σημερινή.
Ξύπνησα έχοντας ένα περίεργο συναίσθημα που πλημμύριζε όλο μου το είναι, περίεργο...δεν το είχα νιώσει ξανά ή ....το είχα ξεχάσει.
Άκουσα την πόρτα να χτυπά και τη φωνή της Μαρίας να με ρωτά "ξύπνησες;", η απάντησή ήταν ακόμα στα χείλια μου όταν η πόρτα άνοιξε διάπλατα για να μπει κρατώντας ένα δίσκο με καφέ και για τις δυό μας, ενώ ταυτόχρονα τραγουδούσε με πονηρό χαμόγελο...."σή με ρα γά....σήμερα γάμος γίνεται, σ'ωραίο περιβόλι......".
Ανασηκώθηκα στο κρεβάτι και την άφησα να με φιλήσει και να με κανακέψει. Η Μαρία ήταν παιδική φίλη που ήρθε απ'την Κρήτη, να μου σταθεί αυτήν την μέρα, μιας κι η μάνα είχε φύγει νωρίς και δεν είχα κανένα αλλο, αλλά και γιατί όπως έλεγε "δεν υπάρχει περίπτωση αυτή τη μέρα να είμαι μακριά σου".
Οι εφιάλτες του παρελθόντος ήταν πια πίσω κι εγώ προσδοκούσα γεμάτη ευτυχία , αυτή την καινούργια αρχή μαζί σου. Μαζί με σένα που ήσουν δική μου επιλογή κι όχι κάποιων άλλων, μαζί μ'εσένα γιατί έτσι πρόσταζε η καρδιά μου κι όχι τα "πρέπει" των γονιών.
Έμεινα εκεί, ακουμπισμένη στο κεφαλάρι του κρεβατιού, να πίνω αργά τον καφέ και με τον ήχο της φωνής της Μαρίας στ'αυτιά μου , ονειρευόμουν με μάτια ανοιχτά το μέλλον μας,... εσύ κι εγώ μαζί.....ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ.
Ένιωσα τα μάτια να γεμίζουν δάκρυα και την ψυχή μου να σφίγγεται, σα θυμήθηκα τη μάνα......την ήθελα δίπλα μου σήμερα, ....την είχα ανάγκη. Τελευταία μου είχε δείξει με τον τρόπο της πως αναγνώριζε τα λάθη που έκαναν, ένιωθα την συγνώμη της κι ας μη το λέγανε καθαρά τα χείλη και γελούσε όταν την προειδοποιούσα τάχα αυστηρά...."πρόσεξε κακομοίρα μου, μη κάνεις καμμιά στραβή.....γάμο περιμένουμε"....αλλά δεν μ'ακουσε, την έκανε την στραβή και μ'άφησε μόνη αυτή την μέρα......ή μήπως όχι;
Σίγουρα όχι.....όχι δεν λείπει, είναι εδώ.... δίπλα μου ,.....την ένιωθα κάθε στιγμή...ακόμα και την ώρα που ήρθα να σε συναντήσω εκεί έξω από το μικρό εκκλησάκι που είχαμε δώσει ραντεβού, με την συντροφιά μόνο λίγων αγαπημένων προσώπων και φίλων.
Εκεί που ορκιστήκαμε να πορευτούμε μαζί απο δω και πέρα.....στο καλό και στο κακό, στα δύσκολα και στα εύκολα, στη χαρά ...αλλά και στη λύπη.
ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ!!


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου


--