tag:blogger.com,1999:blog-62463419785620538262012-02-01T18:31:13.218+02:00Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.comBlogger1081100tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-71051209028490171932012-01-13T17:08:00.000+02:002012-01-13T17:08:30.067+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σαν παιδί σε λάτρευα.<br />Σαν ενήλικας είχαμε τρομερές κόντρες.<br />Και στην μια και την άλλη περίπτωση πάντα σε φοβόμουν.<br />Τα τελευταία δέκα χρόνια απλά .. με απογοήτευες ολοένα και περισσότερο.<br />Και οι κόντρες έγιναν μεγαλύτερες κι εντονότερες.<br />Κάθομαι και σε κοιτάω βυθισμένο στον κόσμο σου.<br />Παρακολουθώ με αγωνία το στήθος σου να ανεβοκατεβαίνει προσπαθώντας να πάρεις ανάσα.<br />Ένα αδύναμο κουβαράκι από κόκκαλα πάνω στο κρεββάτι.<br />Προσπαθώ να σε ταίσω.<br />Καταπίνεις με δυσκολία την αλεσμένη τροφή και σε κάθε κουταλίτσα πνίγεσαι.<br />Τα μάτια είναι συνεχώς κλειστά και η ανάσα δυσκολεύει ολοένα και περισσότερο.<br />Φεύγεις....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7105120902849017193?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-3054706818828501402011-12-29T18:44:00.000+02:002011-12-29T20:06:50.489+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.letoshop.gr/files/photos/resized/leto320095large_400x.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.letoshop.gr/files/photos/resized/leto320095large_400x.jpg" width="320" /></a></div>Πάει ο παλιός ο χρόνος.<br />Πότε πρόλαβε ρε παιδιά να παλιώσει;<br />Σαν χθες ακόμα γιορτάζαμε την έλευσή του.<br />Και δώστου χαρές..<br />Και δώστου γλέντια..<br />Και δώστου ευχές..<br />Και τώρα .. πάει..<br />Πέρασε..<br />Πάλιωσε..<br />Κι ήρθε η ώρα να τον αποχαιρετήσουμε λέει..<br />Όχι ότι ήταν κι ότι καλύτερο..<br />Στριμμένος ήταν κι ανάποδος.<br />Μη σου πω ότι ήταν και ό,τι χειρότερο μας έχει βρει τα τελευταία τριάντα χρόνια.<br />Παρ'όλα αυτά επιμένω πως πέρασε πολύ γρήγορα.<br />Μέχρι να πούμε καλή χρονιά, βρεθήκαμε να τσουγκρίζουμε κόκκινα αυγά κι αμέσως μετά να αερίζουμε τα μάλλινα.<br />Και μεθαύριο...δεύτε τελευταίον ασπασμόν.<br />Χαρήκαμε που σε είδαμε, άντε στο καλό και εις άλλα με υγεία.<br />Γιατί μόνο αυτό μας έμεινε πια.<br />Η υγεία..<br />Παρηγοριά... μιας και δεν έχουμε τίποτα άλλο.<br />Στραγγίξαμε.. <br />Και φοβάσαι πια και να αρρωστήσεις.<br />Ανεβάζεις πυρετό κι ανεβαίνει κι ο τρόμος σου.<br />Θα βρω γιατρό ή θα πέσω πάνω σε απεργία; <br />Θα μου καλύψει τα φάρμακα το ΙΚΑ ή θα τα πληρώσω κι αυτά απ'την τσέπη μου;<br />Η οποία τσέπη, παρεπιπτόντως, είναι όχι μόνο άδεια αλλά και τρύπια.<br />Ουστ λοιπόν παλιοχρόνε..<br />Και καλού κακού μην αρχίσετε τα "καλώς ήρθες" και τα "πόσο χαιρόμαστε που σε βλέπουμε" και τα "σας περιμέναμε πως και πως" κι άλλες τέτοιες αηδίες στον καινούργιο.<br />Γιατί ένα είναι βέβαιο..<br />Κλώνος του προηγούμενου θά'ναι κι αυτός..<br />Να μου το θυμηθείτε...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-305470681882850140?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-14073445321116186172011-11-25T16:05:00.003+02:002011-11-25T17:17:16.782+02:00Κυριακάτικη επίσκεψη στο σπίτι της γιαγιάς πριν πολλά χρόνια.<br />Θα πρέπει να ήμουν γύρω στα επτά.<br />Κατεβαίνω με τη μαμά και τον μπαμπά τα σκαλοπάτια και μετράω τις γλάστρες με τα γεράνια και τους πανσέδες.<br />Η γιαγιά λείπει κι ένα άγνωστο κορίτσι μας ρωτάει τί θέλουμε.<br />Η Μαρία ήταν λίγο μεγαλύτερή μου με κατακόκκινα μαλλιά και μια λευκή επιδερμίδα που την "στόλιζαν" αμέτρητες φακίδες.<br />Ήταν το κορίτσι που η γιαγιά είχε πάρει από το τότε Βρεφοκομείο να μεγαλώσει σαν ανάδοχη μητέρα.<br />Από τότε γίναμε αχώριστες.<br />Μοιραστήκαμε παιδικές αταξίες, αλλά και τα πρώτα εφηβικά σκιρτήματα.<br />Και πάντα περίμενα με μεγάλη χαρά να πάμε στην γιαγιά ή να έχουμε διακοπές απ'το σχολείο γιατί τότε η Μαρία ερχόταν σπίτι μας.<br />Έχασα τα ίχνη της για πολλά χρόνια όταν παντρεύτηκε και μετακόμισε μόνιμα στην Κρήτη.<br />Όταν την ξαναβρήκα είχε τρία παιδιά που πλησίαζαν την εφηβεία.<br />Στον δεύτερο γάμο μου ταξίδεψε απ'το νησί της μια βδομάδα πριν κι ήρθε να με βοηθήσει με τις ετοιμασίες.<br />Το πρωί του γάμου με ξύπνησε με τραγούδια και γέλια.<br />Και παρ'όλα τα παρακάλια μου έφυγε αμέσως μετά το μυστήριο ζητώντας μου μόνο να της στείλω μια φωτογραφία.<br />Τηλεφωνιόμασταν συχνά και λέγαμε τα νέα μας αλλά δεν ξαναβρεθήκαμε.<br />Όταν με πήρε και μου είπε πως οι γιατροί κάτι της έβρισκαν στο συκώτι δεν πίστεψα ούτε μια στιγμή πως ήταν κάτι σοβαρό.<br />Ή δεν ήθελα να το πιστέψω.<br />Όταν μετά από καιρό τηλεφώνησα πάλι σπίτι της, άκουσα σοκαρισμένη τον άντρα της να μου λέει πως η Μαρία "έφυγε"....<br />Ήταν περίπου 45 χρονών.<br />Πριν μέρες τριγύριζαν στο μυαλό μου τα παιδιά της.<br />Προσπαθούσα να θυμηθώ το επίθετό τους.<br />Κι όταν τα κατάφερα, έκανα αναζήτηση στο facebook.<br />Έψαξα για την κόρη της, το "Χριστινιώ" της.<br />Μια από τις φωτογραφίες της αναζήτησης μου θύμιζε Εκείνη κι έτσι αποφάσισα να στείλω ένα μήνυμα.<br />"Αν ο τόπος διαμονής σου είναι το Ηράκλειο Κρήτης τότε θα ξέρεις ποιά είμαι".<br />Χθες μίλησα μαζί της στο τηλέφωνο.<br />Ένα πολύ ώριμο για την ηλικία του νέο κορίτσι.<br />Γεμάτο όνειρα και αισιοδοξία για την ζωή.<br />Ένα γλυκύτατο πλάσμα που χωρίς να το ξέρει μου θύμιζε τόσο έντονα τη μητέρα της!<br />Μιλήσαμε ώρα πολύ έχοντας σαν σημείο αναφοράς Εκείνη.<br />Άκουσα το Χριστινιώ να μου λέει συγκινημένη πως δεν βλέπει την ώρα να έρθει να με δει και να με σφίξει στην αγκαλιά της.<br />Για κείνη είμαι ο μόνος -ας πούμε- συγγενής της μητέρας της.<br />Για μένα εκείνη είναι ένα κομμάτι της Μαρίας που ξαναβρήκα.<br />Καλωσήρθες στη ζωή μου Χριστινιώ!!<br />Και σου υπόσχομαι να μη σε χάσω ποτέ πια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1407344532111618617?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-35686460111712111522011-11-14T11:33:00.003+02:002011-11-14T12:22:26.365+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sday.gr/getattachment/a69d4e3a-3ed2-44c7-9203-303a6251f00a/5.jpg.aspx"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 386px; height: 257px;" src="http://www.sday.gr/getattachment/a69d4e3a-3ed2-44c7-9203-303a6251f00a/5.jpg.aspx" border="0" alt="" /></a><br />Το Ναύπλιο το λατρεύω.<br />Το συνδυάζω με μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια.<br />Τότε που πολύ συχνά επισκεπτόμασταν τον θείο Τασούλη, αγαπημένο ξάδελφο της μαμάς μου.<br />Τότε που μέσα σ'ενα μικρό σπιτάκι δύο δωματίων χωρούσαμε μεγάλοι και παιδιά.<br />Το τραπέζι στρωνόταν με ό,τι υπήρχε και πάντα στα μισά ο θείος Τασούλης ξεκινούσε το τραγούδι, λέ μωρέ λεμονάκι μυρωδάτο, λεμονάκι μυρωδάτο κι από περιβόλι αφράτο....<br />Από τ'ανοιχτά παράθυρα έμπαιναν οι μυρωδιές από τις λεμονιές.<br />Κι εμείς τρέχαμε στα σοκάκια της Πρόνοιας παίζοντας...<br />Είχα πολλά, πάρα πολλά χρόνια να κατέβω στο Ναύπλιο και άλλα τόσα να δω τον αγαπημένο μου θείο.<br />Tηλεφωνιόμασταν αραιά και πάντα του υποσχόμουν πως θα κατέβω να τους δω.<br />Μα πάντα κάτι συνέβαινε, κάτι άλλο προέκυπτε, κάπου αλλού μας πήγαινε η ζωή.<br />Την Παρασκευή τηλεφώνησα πάλι, μετά από πολύ καιρό, να δω τί κάνουν.<br />Η θεία που σήκωσε το τηλέφωνο έχει άνοια και ήμουν σίγουρη πως δεν θα κατάλαβε ποιά ήμουν.<br />Ο θείος έλειπε στο καφενείο.<br />Έκλεισα και πήρα την ξαδέλφη μου (την κόρη τους) που ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.<br />Κι εκεί ανάμεσα από ανταλλαγές των νέων της ζωής μας πέταξα αποφασιστικά "αύριο θα κατέβω να δω τους δικούς σου".<br />Σαν τρελή έκανε, "έλα, θα κατέβουμε κι εμείς" μου είπε "έχουμε κι εμείς καιρό να πάμε".<br />Ξεσηκώθηκα, πήρα αμέσως τηλέφωνο τον άντρα μου να μη κανονίσει τίποτα για το Σάββατο.<br />-θα πάμε στο Ναύπλιο, του είπα.<br />Έτσι κι έγινε.<br />Όταν φτάσαμε στον δρόμο που ανεβαίνει για το Παλαμήδι κι εκεί στα μισά στρίψαμε για το σπίτι του θείου, ήταν σαν να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα.<br />Σα να μην είχε αλλάξει τίποτα.<br />Και την ώρα που παρκάραμε κι είδα τον θείο μου να έρχεται με γρήγορο βήμα να μας αγκαλιάσει, η συγκίνηση με πλημμύρισε, τα δάκρυα κύλησαν κι έπεσα στην αγκαλιά του κλαίγοντας.<br />Το μικρό σπίτι γέμισε πάλι από μεγάλους και παιδιά κι αυτή τη φορά εμείς είμαστε οι μεγάλοι..<br />Ο θείος άνοιξε το άλμπουμ με τις φωτογραφίες κι άρχισε να ξεδιπλώνει αναμνήσεις.<br />-να, εδώ με την μαμά σου και τον μπαμπά σου, είχαν έρθει γαμήλιο ταξίδι στο Ναύπλιο..<br />Το τραπέζι στρώθηκε πάλι με περίσσεμα αγάπης και μαζευτήκαμε γύρω του δεκαπέντε άτομα.<br />Κι όταν το βραδάκι σηκωθήκαμε να φύγουμε, ένιωσα τυχερή και γεμάτη!<br />Γεμάτη από συναισθήματα.<br />Γεμάτη από οικογένεια.<br />Γεμάτη από αγάπη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3568646011171211152?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-60880066141788231952011-10-29T09:04:00.005+03:002011-10-29T09:40:49.491+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--LyCcCOhYnU/TqufVP7G7bI/AAAAAAAAAx0/kk1-W5-szP8/s1600/DSC00492.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 169px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--LyCcCOhYnU/TqufVP7G7bI/AAAAAAAAAx0/kk1-W5-szP8/s320/DSC00492.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668799743376420274" /></a><br />Δεν θα σχολιάσω τί έγινε χθες.<br />Ειπώθηκαν τόσα πολλά και από τόσους πολλούς που φαντάζομαι πως η δική μου άποψη των πραγμάτων απλά ... περιττεύει.<br />Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας τα συναισθήματα και την συγκίνηση που ένιωσα βλέποντας το μικρό μου αστροπελέκι να παρελαύνει.<br />Παραστάτης παρακαλώ!<br />Και δεν συγκινήθηκα απλά.<br />Ένας λυγμός μου έκλεινε το λαιμό και με έπνιγε.<br />Μνήμες έρχονταν κι έφευγαν.<br />Τότε που το πρωτοείδα.<br />Ένα μικροσκοπικό ξανθό αγοράκι που οι βρεφοκόμες το είχαν ντύσει, χτενίσει και στολίσει λέγοντάς του πως θά'ρθει η "μαμά" του να το πάρει σπίτι.<br />Και για καιρό πολύ μετά νόμιζε πως έτσι γεννιούνται τα μωρά.<br />Σε ένα μεγάλο σπίτι μαζί με άλλα και κάποια στιγμή πάει η "μαμά" κι ο "μπαμπάς" και τα παίρνει....<br />Όταν μου το είχε πει είχα μείνει άφωνη!<br />Και τώρα εκτάκι πια παρελαύνει γεμάτο καμάρι!<br />Και είμαστε όλοι εκεί..<br />Ο μπαμπάς του, η μαμά του, ο αδελφός του, ο νονός κι η νονά του, όλοι...<br />Και του στέλναμε μηνύματα αγάπης.. που ξέρω πως τα ένιωσε..<br />Από την σφιχτή αγκαλιά και το χαμόγελο της ικανοποίησης στο προσωπάκι του μόλις τέλειωσε η παρέλαση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6088006614178823195?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-51757814997573637872011-10-04T08:50:00.004+03:002011-10-04T09:22:42.429+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_svnWzMDTyA0/S5whR1E882I/AAAAAAAALuE/xKJVb33Ek3M/s400/3433_lp_++1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 307px; height: 350px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_svnWzMDTyA0/S5whR1E882I/AAAAAAAALuE/xKJVb33Ek3M/s400/3433_lp_++1.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Ανταγωνιστική δεν ήμουν ποτέ.<br />Απλά προσπαθούσα να κάνω την δουλειά μου όσο καλύτερα μπορούσα.<br />Και πάντα αθόρυβα, ήσυχα, χωρίς περιττές φανφάρες.<br />Ξέρω πως το να "πλασάρεις" τον εαυτό σου είναι ταλέντο.<br />Το να δείχνεις πως όλα περνούν και εξαρτώνται από σένα κι αυτό είναι ταλέντο.<br />Ειδικά όταν το καταφέρνεις κάνοντας ακριβώς τα ίδια με τους άλλους συναδέλφους σου.<br />Το να "χτίζεις" γύρω από το όνομά σου τον μύθο της απαραίτητης και της κεφαλής όλων, μου είναι κατανοητό αν ο μικρόκοσμός σου έχει ανάγκη τέτοιας επιβεβαίωσης.<br />Δεν μπορώ όμως να δεχτώ την ρετσινιά αυτής που δεν κάνει τίποτα.<br />Ούτε να μη με αγγίξει το γεγονός πως επιβραβεύεται το δήθεν και όχι η πραγματικότητα.<br />Θυμώνω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5175781499757363787?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-28260891932745814752011-09-14T10:25:00.009+03:002011-09-14T12:47:10.139+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.parosislandinfo.gr/parosgenika/parosparalies/paraliaagiaeirini/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 425px; height: 319px;" src="http://www.parosislandinfo.gr/parosgenika/parosparalies/paraliaagiaeirini/1.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Οι διακοπές μας φέτος ήσαν οκτώ μέρες στην Πάρο!<br />Οκτώ μέρες που περιελάμβαναν ξάπλες, μάσες και σουλάτσα άπειρων χιλιομέτρων στα σοκάκια του νησιού.<br />Παράλληλα έγινε και θεραπεία.. απεξάρτησης του μεγάλου αστροπελεκιού απ'τον υπολογιστή.<br />Το φύσαγε και δεν κρύωνε ο φουκαράς...<br />Κάποια στιγμή μάλιστα σε κουβέντα που ο μικρός ανέφερε την λέξη youtube, πετάχτηκε ο μεγάλος σα να τον τσίμπησε μύγα..<br />-μη λες αυτή τη λέξη, μη τη λες!<br />Περιφερόταν με την απογοήτευση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό και μας έριχνε άγριες ματιές που γελούσαμε (οι αναίσθητοι) μαζί του!<br />Και πώς να μη γελάς όταν τον βλέπεις (φανερά επηρεασμένο από γνωστή διαφήμιση) να κάθεται στην άμμο κοιτώντας το άπειρο και να μονολογεί:<br />-περνούν μηχανές και νομίζω πως είναι αναζήτησης, τα πουλιά μου κάνουν twit, οι ψαράδες μου κάνουν twit.....<br />Eν πάσει περιπτώσει τα πράγματα δεν ήταν σοβαρά βέβαια..<br />Ναι.. θα προτιμούσε να έχει έναν υπολογιστή στο σπίτι που μέναμε (κι εγώ επίσης, ας μην κρύβομαι), αλλά το διακωμωδούσε κι αυτό είναι παρήγορο!<br />Περάσαμε οκτώ υπέροχες μέρες λοιπόν...<br />Γυρίσαμε την τελευταία στιγμή, δηλαδή την Κυριακή.<br />Και Δευτέρα πρωί ανέλαβα εγώ τον μεγάλο να τον συνοδέψω την πρώτη του μέρα στο γυμνάσιο.. και το στεφάνι μου πήγε με τον μικρό (εκτάκι πια) στο δημοτικό.<br />Το προηγούμενο απόγευμα ο μεγάλος μου γιός έδινε συμβουλές και .. πληροφορίες στον .. γυμνασιόπαιδα.<br />-λοιπόν τα πράγματα είναι απλά, μην αγχώνεσαι.Να στα πω εγώ που τα έχω περάσει. Θα πάτε το πρωί, θα βρεις κάποιους απ'τους συμμαθητές σου του δημοτικού, οι υπόλοιποι θα σου είναι παντελώς άγνωστοι αλλά θα τους γνωρίσεις εν καιρώ, η μαμά θα βουρκώνει συγκινημένη.... <br /><br />Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους .. παιδιά, γονείς, δασκάλους και καθηγητές!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2826089193274581475?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-62772370060172490932011-08-25T08:38:00.004+03:002011-08-25T13:03:29.839+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.budhasflower.gr/resized/pg1580-350.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 350px; height: 356px;" src="http://www.budhasflower.gr/resized/pg1580-350.jpg" border="0" alt="" /></a> <br />Σήμερα αποφάσισα να σας διηγηθώ τις φετινές διακοπές (οι οποίες βρίσκονται εν εξελίξει) του γιου και της νύφης μου. <br />Αυτό γίνεται για δυο λόγους. <br />Ο πρώτος είναι πως οι δικές μου αργούν ακόμα και ο δεύτερος γιατί απλά έτσι αποφάσισα (έχω την δημοκρατία στο αίμα μου πάει και τέλειωσε). <br />Για να σας δώσω λοιπόν μια εικόνα πρέπει να σας πω πως οι δυο μεγάλοι γιοί ασχολούνται.. παιδιόθεν με την ιστιοπλοϊα (από κει το κληρονόμησαν τ'αστροπελέκια το χούι). <br />Τους αρέσει τρελλά και με γειά τους και χαρά τους.. <br />Ο μεγάλος τώρα, ο παντρεμένος .. που περιμένει και παιδί, (αυτά που σας λέω να τα σημειώνετε δεν τα λέω στον βρόντο έχω τον σκοπό μου), έχει αγοράσει (πολύ πριν παντρευτεί) ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, σαν τον Βουτσά ένα πράμα.. "έχω και κότερο πάμε μια βόλτα;". <br />Κάθε καλοκαίρι λοιπόν όρτσα τα πανιά κι όπου γης και πατρίς ο τύπος. <br />Φέτος και συγκεκριμένα την προηγούμενη εβδομάδα ξεκίνησε η άδειά τους. <br />Έχουν κανονίσει λοιπόν να φύγουν με το σκάφος μαζί με άλλο ένα ζευγάρι (τους κουμπάρους τους) για διακοπές. <br />Έλα όμως που ο αέρας λυσσομανάει και δεν λέει να κοπάσει. <br />Μπαίνει στα διάφορα μετεωρολογικά σάιτ ο γιός, κοιτά, ρωτά, ενημερώνεται και μαυρίζει η καρδιά του. <br />Αποφασίζει λοιπόν να ξεκινήσει βράδυ (για να έχει πέσει ο αέρας) και να πάει Αργοσαρωνικό που δεν έχει τόσα μποφώρ όσο το Αιγαίο. <br />Ο άλλος γιος τώρα έχει τελειώσει από διακοπές... ότι πήρε .. πήρε. <br />Πήγε στα εξωτερικά, πήγε και στα νησάκια του, του είπαμε άντε και του χρόνου με υγεία κι έχει γυρίσει κανονικότατα για δουλειά. <br />Ακούει τα πλάνα όμως του αδελφού του, βλέπει και τον καιρό κι επειδή επρόκειτο να φύγουν Σάββατο βράδυ προθυμοποιείται να πάει μαζί για να τον βοηθήσει και από όποιο λιμάνι πιάσουν να γυρίσει πίσω την Κυριακή με το πλοίο της γραμμής. <br />Όχι, του λέει ο μεγάλος, δεν χρειάζεται να ταλαιπωρηθείς εξ'άλλου έχω τον κουμπάρο για βοήθεια. (οι γνώστες του αθλήματος ξέρουν πως στο ιστιοπλοϊκό χρειάζονται "χέρια", δεν βάζουμε μπροστά την μηχανούλα και πάμε.. αυτά ξεχάστε τα). <br />Βρε άσε νά'ρθω, να επιμένει ο μικρός, δεν χρειάζεται να του απαντά ο μεγάλος. <br />Ο Θεός βοήθησε κι επικράτησε το πείσμα του μικρού όπως θα καταλάβετε από την συνέχεια. <br />Ξεκινάνε λοιπόν το -προηγούμενο- Σάββατο βράδυ από Ραφήνα. <br />Οι δυο ιστιοπλόοι αδελφοί (πώς λέμε οι αδελφοί Ράϊτ;), η έγκυος και οι κουμπάροι. <br />Όλα καλά στην αρχή και χαχαχα και χουχουχου. <br />Έλα όμως που ακόμα και την νύχτα ο αέρας είναι δυνατός! <br />Έλα που η νύφη μου ψιλοζαλίζεται στην νηνεμία, φαντάσου την στο κύμα ΚΑΙ ΕΓΚΥΟ! <br />Τον "χορό" τον ξεκίνησε πρώτη η κουμπάρα η οποία με το που βγήκαν απ'το λιμάνι και ξανοίχτηκαν άρχισε να κάνει τους πρώτους μορφασμούς αναγούλας. <br />Κιουρία ούσα όμως κατέβηκε στην καμπίνα της, έκλεισε και την πόρτα και δεν ξανακούστηκε όλο το υπόλοιπο ταξίδι. <br />Αμέσως επόμενο "κρούσμα" ο κουμπάρος, ο οποίος θέλοντας μάλλον να έχει ελαφρύ στομάχι είχε φάει πριν φύγουν από το σπίτι κάποιο γιαούρτι, το οποίο γιαούρτι αποδείχτηκε σκάρτο γιατί τον θέρισε τον φουκαρά τον κουμπάρο και βρέθηκε να έχει συνάψει σχέσεις καρδιακές με την τουαλέτα σε όλο το ταξίδι. <br />Και τρίτη και καλύτερη φυσικά.. ποιά άλλη; η έγκυος! <br />Η οποία είχε όλο το δίκιο με το μέρος της να ξερνάει όσο τραβούσε η ψυχούλα της και κανείς δεν μπορούσε να πει και τίποτα, έτσι; <br />Έτσι σε λίγη ώρα και με συνοπτικές διαδικασίες το ιστιοπλοϊκό μετατράπηκε σε Σπιναλόγκα. <br />Ο μικρός βρέθηκε κάποια στιγμή να κρατά το τιμόνι του σκάφους με το ένα χέρι και τον κουμπάρο με το άλλο να μη του φύγει όπως είχε σκύψει και ξέρναγε, ενώ ο μεγάλος έτρεχε κάτω στην καμπίνα να πάει την λεκάνη στην έγκυο για τους ίδιους λόγους. <br />Ξημερώματα πιάσανε Πόρο με μόνους όρθιους τους αδελφούς Ράϊτ και τους υπόλοιπους να ξεσκαρίζουν σιγά σιγά από τις καμπίνες τους. <br />Ξεπροβόδισαν τον μικρό που πήρε το πλοίο της επιστροφής, αφού τον ευχαρίστησαν και του υποσχέθηκαν να του στήσουν κάποιο αδριάντα (τώρα ψάχνουν την πλατεία).. <br />Έκτοτε ο θαλασσόλυκος (παντρεμένος που περιμένει και παιδί, μη τα ξαναλέμε) γιός, ο οποίος δεν καθόταν στο ίδιο λιμάνι πάνω από μια δυο μέρες,τους κάνει daily cruise ένα πράμα. <br />Τους πάει λίγο πιο κει σε καμμιά παραλία για να κάνουν μπάνιο και γρήγορα πίσω στο λιμάνι.. <br />Και περιμένει να πέσει κάπως ο αέρας... <br />Και περιμένει.. <br />Και περιμένει.. <br />Και περιμένει.. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6277237006017249093?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-33401616815379708862011-08-20T19:21:00.003+03:002011-08-20T19:40:04.614+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YixQXwBYWcY/S6XxLv4Q49I/AAAAAAAABHo/IwV_TsxsZZI/s200/giagia.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 142px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YixQXwBYWcY/S6XxLv4Q49I/AAAAAAAABHo/IwV_TsxsZZI/s200/giagia.jpg" alt="" border="0" /></a> <br />Λοιπόν.. <br />Έχουμε και λέμε.. <br />Απαραίτητα αξεσουάρ: <br />Πλεκτό σάλι, (διαθέτω μόνο φουλάρια σε πολλά χρώματα). <br />Κουνιστή πολυθρόνα,(έχω στατικό ποδήλατο). <br />Παραμύθια,(να σου πω εγώ την ιστορία της ζωής μου να μείνεις ξερό). <br />Πλέξιμο στον ελεύθερο χρόνο, (το σερφάρισμα στο διαδίκτυο και το blogging πιάνονται;) <br />Γυαλιά πρεσβυωπίας, (τόχω... τόχω.. αλλά έχουν κατακόκκινο σκελετό πειράζει;) <br />Μαλλί μαζεμένο σε κότσο, (τώρα που το είπα.. μετά τις διακοπές πρέπει να φρεσκάρω τις ανταύγειες και να τα κουρέψω λίγο... παραμάκρυναν). <br />Σκούρα χρώματα, (η ντουλάπα μου έχει κατ'εξοχήν χρωματιστά). <br />Σύνταξη (αυτή δεν θα την δω ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα). <br />Γλύκα και υπομονή, (ποιός ήρθε;). <br />Ακράτεια, (αυτή την απέκτησα από την ώρα που έμαθα το χαρμόσυνο!!) <br /> <br />Χμμμμμ... πιάνω ένα στα δέκα... <br />Τα απαραίτητα αξεσουάρ μπορεί να μη τα συγκεντρώνω, το σίγουρο είναι όμως πως θα τρελαθώ!! <br />Τί λέω;.. <br />Είμαι ήδη τρελαμένη... <br />Η...<span style="font-weight: bold;">.γιαγιά</span>!!!!!!!!!!!!! <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3340161681537970886?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-23101130325766360082011-08-02T14:09:00.001+03:002011-08-03T11:08:28.022+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/181/374764915_c8b6f4f97f.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width:400px; height: 275px;" src="http://farm1.static.flickr.com/181/374764915_c8b6f4f97f.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Άπλωσα το χέρι κι ας είχαν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια.<br />Πήρα τηλέφωνο όσο άβολα κι αν αισθανόμουν.<br />Το όφειλα στον εαυτό μου πάνω απ'όλα.<br />Και ζήτησα το .. αυτονόητο.<br />Να μάθω τί σου έκανα.<br />Δέκα χρόνια με απασχολούσε κι εξήγηση δεν έβρισκα.<br />Η απάντηση σκληρή...<br />-αν το σκεφτόσουν όπως λες δέκα χρόνια, θα είχες καταλάβει.<br />-μπορεί να είμαι χαζή, επέμενα, δεν έχω δικαίωμα να μάθω;<br />-θα περιμένεις...<br />Και περιμένω.<br />Πέρασαν σχεδόν δυο μήνες από τότε..<br />Θα μου πεις εδώ περίμενες δέκα χρόνια στους δυό μήνες κολλάς;<br />Δεν κολλάω, όμως είναι που .. να... νιώθω πως δεν έχει πια σημασία..<br />Και ξέρεις γιατι;<br />Γιατί αν ήταν αληθινή εκείνη η φιλία, θα έκανες κι εσύ ένα βήμα.<br />Αν ήμουν σημαντική για σένα, αν ήταν σημαντικά τα τριάντα χρόνια και όσα μοιραστήκαμε δεν θα άρπαζες την ευκαιρία για να τιμωρήσεις.<br />Γιατί αυτό κάνεις.<br />Μου είπες αν σκέφτηκα πως μπορεί να μην είναι ένα αλλά μια σειρά από πράγματα που έκανα.<br />Δεν θα το μάθω ποτέ.<br />Και ξέρεις κάτι;<br />Δεν έχει καν σημασία τώρα πια..<br />Νά'σαι καλά.<br />Αντίο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2310113032576636008?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-64242259161227324612011-07-21T17:50:00.003+03:002011-07-21T18:56:38.365+03:00Είκοσι χρόνια πλάι μου.<br />Σε γνώρισα στις δυσκολότερες στιγμές της ζωής μου.<br />Μοιράστηκα με σένα στιγμές απόλυτου πόνου κι απελπισίας.<br />Τότε που σου έλεγα "τώρα καταλαβαίνω πώς τρελαίνονται, πώς σαλεύει ο νους του ανθρώπου.."<br />Τότε που έβρεχε κι έπαιρνες τον άντρα σου να'ρθείτε νύχτα να δείτε αν είμαι καλά στο υπόγειο που νοίκιαζα.<br />Τότε που κατέρρεαν όλα γύρω μου.<br />Θυμάσαι που μου έλεγες "αυτήν την ιστορία πρέπει να την γυρίσουμε ταινία, ούτε ο Φώσκολος δεν σκέφτηκε τέτοιο σενάριο..".. μόνο και μόνο για να με δεις να γελάσω λίγο..<br />Αλλά και μετά..<br />Στα καλά.<br />Στις ευτυχισμένες στιγμές.<br />Γιατί ήρθαν κι αυτές..<br />Κι εσύ ήσουν εκεί.<br />Όταν χαμογελούσα ευτυχισμένη δίπλα στον άντρα που διάλεξα να μοιραστώ την υπόλοιπη ζωή μου.<br />Κι αργότερα που έστειλες στο μαιευτήριο την μεγαλύτερη και ομορφότερη ανθοδέσμη από ολόλευκα τριαντάφυλλα που έχω δει ποτέ!<br />Και τώρα η μοίρα τά'φερε να γειτονέψουμε επιλέγοντας να κατοικήσουμε μόνιμα στην εξοχή, στην ίδια περιοχή.<br />Και με παίρνεις τηλέφωνο τα βράδυα που είσαι "κάπως".. και μπαίνω στο αυτοκίνητο για να σε συναντήσω, ν'ακούσω όλα αυτά που γνωρίζω από πριν και να σε παρηγορήσω.<br />Ακριβώς όπως κάνεις κι εσύ άλλες φορές..<br />Και ήσουν... <span style="font-weight:bold;">είσαι</span> πάντα εδώ.<br />Δίπλα μου.<br />Ακουμπούσες... <span style="font-weight:bold;">ακουμπάς</span> την καρδιά μου.<br />Έτσι... απλά... σαν την ανάσα που μπαίνει στο στήθος και το γεμίζει οξυγόνο!<br />Κάποτε σου είπα πως είσαι η αδελφή που ποτέ δεν είχα.<br />Τώρα σου λέω <span style="font-weight:bold;">ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!</span><br />Και πως .. <span style="font-weight:bold;">Σ'ΑΓΑΠΑΩ... ΠΟΛΥ.. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!</span><br /> <br /><br />Υ.Γ. Πάντα θα είσαι το Νο1 στις κλήσεις μου και πάντα όταν με παίρνεις θα παίζει "το φιλαράκι"...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6424225916122732461?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-56458653542695792222011-06-26T20:26:00.004+03:002011-06-26T21:08:19.679+03:00O λογαριασμός του ΟΤΕ είναι ένα στάνταρ ποσόν για μας.<br />Αυτός του πακέτου που έχουμε επιλέξει και περιλαμβάνει απεριόριστες αστικές, μια ώρα προς κινητά και ίντερνετ.<br />Έτσι ξέρω πως κάθε δίμηνο θα πληρώσουμε στάνταρ χ ευρώ.<br />Ούτε λιγότερα ... ούτε περισσότερα.<br />Μέχρι προχθές.<br />Που ήρθε ο καινούργιος λογαριασμός και μου έπεσε από τα χέρια.<br />Διακόσια πενήντα ευρώ!<br />Τά'χασα...<br />Κοιτάω την σελίδα με την ανάλυση και βλέπω πάνω από εκατό ευρώ χρεωμένα σε "άλλες κλήσεις"..<br />Παίρνω τηλέφωνο στον ΟΤΕ.<br />-τί είναι ρε παιδιά οι "άλλες κλήσεις"; ρωτώ..<br />-κλήσεις σε τηλέφωνα που αρχίζουν από 901 .. μου απαντούν.<br />Κλείνω το τηλέφωνο κι αρχίζω τις ανακρίσεις στ'αστροπελέκια οι οποίες -βεβαίως βεβαίως - για να έχουν αποτέλεσμα κρύβουν στοιχεία εκφοβισμού (άτιμη μάνα.. )<br />-πείτε μου πού τηλεφωνήσατε γιατί ο μπαμπάς θα πάει αύριο στον ΟΤΕ και θα του πουν ακριβώς τί έχει γίνει. Και ποιά τηλεφωνήματα έγιναν και πού έγιναν..και <span style="font-weight:bold;">ποιός</span> τα έκανε! Πείτε λοιπόν μόνοι σας να ξέρω...<br />Και η (δίκαιη) απορία των αστροπελεκιών...<br />-καλά βρε μαμά, το ποια τηλεφωνήματα έγιναν, τί ώρα έγιναν, σε ποιόν έγιναν το καταλαβαίνουμε. Πώς όμως βρίσκουν από ποιόν έγιναν;.......<br />Η απορία τους φυσικά δεν λύθηκε διότι σ'αυτό το σημείο αγριεύεις το βλέμμα παίρνεις αυστηρό ύφος και λές... "εγώ ρωτάω τώρα.."<br />Έτσι... τελείως δημοκρατικά..<br />Ομολόγησε λοιπόν ο μεγάλος πως έπαιζε ένα παιχνίδι στο ίντερνετ και πήρε κάποιο τηλέφωνο για να αγοράσει "δρακόμαρκες" για το παιχνίδι.<br />Αυτό ήταν... αμέσως κατάλαβα.<br />Την επομένη που πήγε ο άντρας μου στον ΟΤΕ και έβαλε φραγή για τέτοιου είδους κλήσεις ο υπάλληλος του είπε πως είμαστε πολύ τυχεροί που καθαρίσαμε με 150 ευρώ παραπάνω στον λογαριασμό... διότι ένα λεπτό νωρίτερα είχε φύγει μια κυρία η οποία είχε 2500 ευρώ από τέτοια τηλεφωνήματα!<br />Κι εγώ απλά ρώτησα "η κυρία έφυγε μόνη της ή την πήρε ασθενοφόρο;"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5645865354269579222?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-3722107696267580662011-06-15T13:42:00.013+03:002011-06-15T14:45:35.078+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Y_B0CqD1lUY/SV5gL1x1sbI/AAAAAAAABGI/N0QZduz6gXY/s400/BALACLAVA-03_2_jpg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 234px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Y_B0CqD1lUY/SV5gL1x1sbI/AAAAAAAABGI/N0QZduz6gXY/s400/BALACLAVA-03_2_jpg.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Χθες το πρωί έζησα την πρώτη (ελπίζω και την τελευταία) live ληστεία!<br />Να σας τα πω όμως απ'την αρχή.<br />Είχα η γυναίκα μια πιστωτική κάρτα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου την οποία δεν χρησιμοποιούσα κι αποφάσισα να πάω να την ακυρώσω για να μη πληρώνω άδικα την ετήσια συνδρομή.<br />Ως εδώ καλά.<br />Σηκώνομαι που λέτε χθες το πρωί και πάω στο Ταχυδρομείο.<br />Η ουρά μικρή.<br />4-5 άτομα μπροστά από μένα τα οποία εξυπηρετιόνταν σχετικά γρήγορα από τις δυο υπαλλήλους.<br />Υπήρχε και μια τρίτη υπάλληλος στο βάθος η οποία θα πρέπει να ήταν η προισταμένη γιατί μας κοιτούσε χωρίς να μας βλέπει (χαρακτηριστικό δημοσιουπαλληλικό)και κλασσικά ..μιλούσε στο τηλέφωνο.<br />Ξανά ως εδώ καλά.<br />Έρχεται λοιπόν η σειρά μου.<br />Δίνω την πιστωτική, συμπληρώνω το έντυπο, η υπάλληλος την κόβει μπροστά μου και μου λέει περιμένετε να πάρετε τον αριθμό πρωτοκόλλου.<br />Τον οποίο αριθμό θα τον έβγαζε η .. χάι προισταμένη.<br />Ακουμπάω λοιπόν την πλάτη στον κισέ και κάνω ελαφρά προς τα πίσω για να συνεχίσει η ουρά να εξυπηρετείται όσο εγώ περίμενα να τελειώσει το τηλεφώνημα η έτσι.<br />Και τότε ακούω μια φωνή... "μην κουνηθεί κανείς ληστεία".<br />Γυρνάω πίσω μου και βλέπω κάποιον με κουκούλα και γυαλιά ηλίου να έρχεται προς το μέρος μου κρατώντας όπλο.<br />Η πρώτη σκέψη της τρελής ήταν "πλάκα μας κάνουν"..<br />Η δεύτερη..... "τί εποχή έχουμε, πέρασαν οι απόκριες;"<br />Κι η τρίτη..."έχουν τα αληθινά όπλα γκριζοπράσινο χρώμα όπως αυτό που κρατά τούτος;"<br />Γυρνώντας μπροστά μου και βλέποντας την υπάλληλο που με εξυπηρέτησε να τρέμει κατάλαβα πως δεν ήταν πλάκα και γινόταν ληστεία.<br />Ο ληστής - ένα σαφρακιασμένο γύρω στο 1,65 - πηδούσε από κισέ σε κισέ σα ζουλάπι κι έτρεμε πιο πολύ απ'τις υπαλλήλους.<br />Φώναζε από μακριά πως ήταν πρωτάρης!<br />Κοιτάω πίσω μου και βλέπω τον κόσμο να βγαίνει έξω από το κατάστημα.<br />Ο ληστής - τρομάρα του!- ούτε που ασχολιόταν.<br />Εκείνος είχε το νου του στα δυο ταμεία.<br />Βγαίνω κι εγώ μαζί με τους άλλους.<br />Στα δέκα μέτρα είναι σταματημένη η μοτοσυκλέτα με τον συνεργό, χωρίς πινακίδες κι έχοντας ακάλυπτο το πρόσωπο!<br />Στα τριάντα μέτρα το αστυνομικό τμήμα.<br />Το οποίο αστυνομικό τμήμα ειδοποιήθηκε άμεσα από τους πρώτους που βγήκαν.<br />Όμως τα όργανα μήτε που κουνήθηκαν από τη θέση τους।<br />Θα είχαν ως φαίνεται σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούν।<br />Φωτοτυπίες, υπεύθυνες δηλώσεις, ταυτότητες....<br />Αυτό έλειπε να αφήσουν όλα αυτά τα σοβαρά για ένα τυχάρπαστο σαφρακιασμένο!<br />Από τα διπλανά καταστήματα βγαίνουν και μας ρωτούν τί συμβαίνει.<br />Ο ληστής είναι ακόμα μέσα κι ο συνεργός λίγο πιο κει ...<br />Μιλάμε μεταξύ μας και παροτρύνουμε τους γείτονες να τηλεφωνήσουν στην αστυνομία (αυτό το πείσμα του έλληνα να θέλει να αλλάξει τον ρουν.... ποτέ δεν θα το καταλάβω)..<br />Μέχρι τη στιγμή που το .. ζουλάπι βγήκε απ'το Ταχυδρομείο, καβάλησε την μοτοσυκλέτα κι εξαφανίστηκαν υπήρχε <span style="font-weight:bold;">ά φ θ ο ν ο ς </span> χρόνος όχι μόνο έναν αλλά δέκα ληστές σαν και του λόγου του να συλλάβουν!<br />Λέμε τώρα...<br />Συμβουλή προς το σαφρακιασμένο!<br />"Ξέρω η μπάζα ήταν μικρή όμως χαλάλισε μερικά από τα ευρώ που άρπαξες και πάρε καμμιά βιταμίνη, κανα τονοτίλ.... κανα δυναμωτικό, διότι σε είδα και σε λυπήθηκα! "<br />Κρίμα!<br />... και δεν πρόλαβα να πάρω και τον αριθμό πρωτοκόλλου, φτουυυυ!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-372210769626758066?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-89511677246697886892011-06-11T10:50:00.004+03:002011-06-11T11:19:11.845+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://static.fsport.gr/images/vacations19-06.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 380px; height: 224px;" src="http://static.fsport.gr/images/vacations19-06.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Κι από σήμερα.... αδειεύομαι!<br />(πού'σαι Μπαμπινιώτη ...)<br />Για μια βδομάδα μόνο, μη φανταστείτε।<br />Αλλά θα ξεκουραστώ, θα κοιμηθώ, θα κάνω τα μπανάκια μου και θα ξεχάσω τιμολόγια και πιστωτικά।<br />Μεγάλο πράμα η άδεια।<br />Και μάλιστα όταν έρχεται σε στιγμή που όλο σου το σύστημα έχει βαρέσει μπιέλες (ούτε που ξέρω τί σημαίνει αλλά μου ακούγεται τρομαχτικό και νομίζω πως ταιριάζει σ'αυτό που θέλω να περιγράψω) κι έχεις φτάσει "στο μη παρέκει".<br />Βέβαια την βδομάδα που μας πέρασε, προκειμένου να κλείσω όλες τις εκκρεμότητες, βάρεσα ατέλειωτα δωδεκάωρα δουλειάς, αλλά δε βαριέσαι....<br />Από σήμερα ξεκινά μια βδομάδα ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς και δεν σκοπεύω να τη χαλάσω με μαύρες σκέψεις।<br />Μάλιστα ξεκίνησα από χθες το απόγευμα επιστρέφοντας στο σπίτι।<br />Με το που μπήκα μέσα μου λένε τα αστροπελέκια।<br />-μαμά, πάμε για μπάνιο ή είσαι κουρασμένη;<br />Προς στιγμή ταλαντεύτηκα... βλέπεις όταν είσαι από τις 5 το πρωί στο πόδι και γυρίζεις στις 5,30 το απόγευμα, μια λιποθυμιά σου έρχεται... πώς να το κάνουμε;<br />Παρ'όλα αυτά..<br />-βάλτε μαγιό, τους είπα, φύγαμε...<br />Κι έτσι κάναμε το πρώτο καλοκαιρινό μας μπανάκι..<br />(Δεν ξέρω αν σας είχα ενημερώσει, αλλά το τελευταίο μπάνιο που έκανα ήταν στις... 9 Ιανουαρίου!!<br />Τα καλά του να μένεις κοντά σε θάλασσα..)<br />Αδειεύομαι και τρελαίνομαι λοιπόν..<br />Και στα δικά σας.... οι μη έχοντες!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-8951167724669788689?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-41018170067081989612011-06-05T13:02:00.000+03:002011-06-05T13:02:42.948+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uxEfY5y7l-I/TE01LhSliLI/AAAAAAAAC2M/k6NiJSzZqo0/s400/ogrbas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_uxEfY5y7l-I/TE01LhSliLI/AAAAAAAAC2M/k6NiJSzZqo0/s320/ogrbas.jpg" width="266" /></a></div>Ήταν τέλη Μαϊου του '77.<br />Δύο πούλμαν με μαθητές της τρίτης λυκείου ξεκινούσαν για την καθιερωμένη "πενταήμερη".<br />Στον γυρισμό υποσχεθήκαμε, πριν πάρει ο καθένας τον δρόμο του, να βρισκόμαστε κάθε χρόνο..<br />Και το τηρήσαμε...<br />Χθες κλείσαμε 34 ολόκληρα χρόνια..<br />34 χρόνια που κάθε..... μα κάθε χρόνο μαζευόμαστε για να δούμε ο ένας τον άλλον.<br />Να μάθουμε τα νέα μας..<br />Να θυμηθούμε...<br />Να αναπολήσουμε... <br />34 χρόνια που διατηρήσαμε εν ενεργεία το απουσιολόγιο εκείνης της τελευταίας τάξης του λυκείου.<br />Κάποιες χρονιές κάποιοι έλειπαν...<br />Άλλες,&nbsp; κάποιοι έρχονταν μετά από χρόνια για πρώτη φορά...<br />Και τότε άρχιζαν οι απορίες κι οι ερωτήσεις..<br />-κάτι μου θυμίζεις... πες μου τ'όνομά σου.. με ποιόν καθόσουν; α, ναι βρε.. τί γίνεσαι; πού χάθηκες; γιατί δεν ερχόσουν τόσα χρόνια;... <br />Από έφηβοι γίναμε πια ... μεσήλικες...<br />Κι όμως, χθες βράδυ,&nbsp; όταν ανάμεσα από ατέλειωτα γέλια θυμόμασταν&nbsp; εκείνες τις στιγμές ... μας φαινόταν τόσο κοντινό εκείνο το .. "τότε"..<br />Να... έτσι ν'απλώναμε το χέρι θα το πιάναμε... <br />Κι όλοι συμφωνούσαμε πως πρέπει&nbsp; να είμαστε οι μοναδικοί που τηρούν να συναντιούνται κάθε ....<u><b>μα κάθε χρόνο</b></u>...<br />Και πολύ το χαιρόμαστε!...<br />Γι'αυτό,&nbsp; όταν ξημερώματα χωριστήκαμε,&nbsp; η ευχή ήταν απ'όλους η ίδια...<br />Και του χρόνου!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4101817006708198961?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-12588572269873668242011-05-03T17:38:00.001+03:002011-05-03T17:43:04.556+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Eιλικρινά δεν ξέρω ποιό μπορεί να είναι το πρότυπο της καλής μαμάς.<br />Μεγαλώνοντας τέσσερα αγόρια έκανα άπειρα λάθη.<br />Μετάνιωσα χιλιάδες φορές για άδικες φωνές που έβαλα, για νεύρα που δεν συγκράτησα, για έντονα ξεσπάσματα, για αυστηρές τιμωρίες, για.... για .... για.....<br />Κι άλλες τόσες όμως άκουσα με προσοχή, χάιδεψα, κανάκεψα, συζήτησα και δεν δίστασα να ζητήσω συγνώμη όπου έφταιξα.<br />Γιατί και οι μαμάδες είναι άνθρωποι.<br />Γιατί δυστυχώς δεν διδάσκεται πουθενά πώς να γίνεις τέλειος γονιός.<br />Προσπαθείς, κάνεις λάθη, διδάσκεσαι από αυτά και προχωράς.<br />Στα πρώτα χρόνια της "καριέρας" μου ως μαμά διάβαζα συνεχώς βιβλία.<br />Μεγαλώνοντας χαλάρωνα και λειτουργούσα πιο .. διαισθητικά.<br />Η ... πείρα βλέπετε.<br />Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πόσο με βάρυνε και με άγχωσε το πρότυπο της καλής μαμάς.<br />Μπορώ όμως να πάρω όρκο πως προσωπικά .... ποτέ δεν υπήρξα!<br /> <span style="background-color: rgb(255, 255, 102);">«Εγώ δηλώνω<span lang="EN-GB"> Deconstructed Mummy</span>»<span lang="EN-GB">. </span>Εσείς</span><span lang="EN-GB"><span style="background-color: rgb(255, 255, 102);">;</span></span><br /><br />Το Σάββατο, 7/5, στο Jockey’s country club στην Βαρυμπόμπη <span style="color:black;">από τις 11 πμ ως τις 3,30μμ θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για την καθημερινότητα των μαμάδων, καταρρίπτοντας και προκαλώντας το πρότυπο της τέλειας και ατσαλάκωτης μαμάς, όπως προβάλλεται από τα media</span><span style=";font-family:Calibri;color:black;" ><span lang="EN-US"></span><span lang="EN-US"> και συχνά επιβάλλεται από την κοινωνία.</span></span><br /><span style=";font-family:Calibri;color:black;" ><span lang="EN-US">Για περισσότερες πληροφορίες</span><span lang="EN-US">: <a href="http://deconstructingmummy.blogspot.com/">http://deconstructingmummy.blogspot.com/</a></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1258857226987366824?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-78877144370668807182011-05-01T15:28:00.000+03:002011-05-01T15:28:31.033+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SolRwkyHIg4/Tb1Rrug-_jI/AAAAAAAAAso/jox3zptV4Fg/s1600/%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%259C%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2599%25CE%2591+2011.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-SolRwkyHIg4/Tb1Rrug-_jI/AAAAAAAAAso/jox3zptV4Fg/s320/%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%259C%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2599%25CE%2591+2011.JPG" width="240" /></a></div>Σε πείσμα της άνοιξης που φέτος κάνει πολλά τσαλίμια και σκέρτσα, του στυλ..<br />Έρχομαι, δεν έρχομαι, σκάω μύτη, το μετανιώνω...<br />Εύχομαι σε όλους<span style="background-color: white;"> </span><u style="background-color: white; color: black;"><b>Καλή Πρωτομαγιά</b></u> με φόντο το ωραιότερο στεφάνι που κρέμασα ποτέ στην πόρτα μου!<br />(Μες την μετριοφροσύνη η δικιά σου).<br />Φιλιά σε όλους!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7887714437066880718?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-83217890739823368112011-04-30T13:05:00.000+03:002011-04-30T13:05:28.359+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8nFU2P46PxU/TYSQ1aMgMRI/AAAAAAAABOs/IwR9VLaHJEQ/s1600/watering20flowers.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://2.bp.blogspot.com/-8nFU2P46PxU/TYSQ1aMgMRI/AAAAAAAABOs/IwR9VLaHJEQ/s320/watering20flowers.jpg" width="320" /></a></div>Ήρθε βρε το κορίτσι.<br />Εγώ να τα βλέπω που βιάστηκα να την κακοχαρακτηρίσω.<br />Τί άμυαλη την είπα, τί ξεμυαλισμένη, τί και τί......<br />Για την άνοιξη λέω.<br />Άργησε μεν.... ήρθε δε κι αυτό έχει σημασία.<br />Εμ βλέπεις νέο κορίτσι είναι, κάπου στο δρόμο ξεστράτισε.<br />Κάτι είδε, σε κάποια βιτρίνα κοντοστάθηκε, σε κάποιο μαγαζί μπήκε να χαζέψει...<br />Πολύ θέλει;<br />Πέρασε η ώρα δίχως να το πολυκαταλάβει.<br />Ήρθε όμως.<br />Και βγήκε ένας ήλιος ολόλαμπρος.<br />Και ζεστάθηκε μαζί με το κοκκαλάκι&nbsp; και η ψυχή μας.<br />Και βγήκα στη βεράντα το πρωί να πιω τον καφέ μου κι χάρηκε το είναι μου λιακάδα! <br />Καλωσήρθες Άνοιξη!<br /><br />(το πετρέλαιο πάντως που παρήγγειλα θα έρθει την Δευτέρα, καλού κακού... )<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-8321789073982336811?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-61574222810954316742011-04-27T16:23:00.001+03:002011-04-27T16:31:37.633+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πού είναι η άνοιξη οεο;;<br />Μην είναι εδώ;<br />Μην είναι εκεί;<br />Μην είναι παραπέρα;<br />Μπαααα....<br />Μάλλον πήρε των ομματιών της κι έφυγε γι'άλλη γη.... γι'άλλα μέρη.<br />Μας βαρέθηκε..<br />Άει σιχτίρ, σου λέει, με τους μίζερους που κάθομαι κι ασχολούμαι.<br />Βρέχει, γιατί βρέχει...<br />Φυσάει, γιατί φυσάει...<br />Κάνει ζέστη, ουφ σκάνε...<br />Βρε ουστ!<br />Κι έφυγε...<br />Και μας έμεινε αμανάτι ο χειμώνας, που επειδή είναι γέρος κι ανήμπορος, πού να τρέχει τώρα, έμεινε να γηροκομηθεί εδώ.<br />Σαν τους παπούδες που τους παίρνει ο ύπνος στην πολυθρόνα κι άντε να τους ξυπνήσεις.<br />Από άνοιξη βολευτείτε με το ανοιξιάτικο καινούργιο background του blog και πολύ μας είναι...<br />Πάω να τηλεφωνήσω στο βενζινάδικο να παραγγείλω πετρέλαιο..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6157422281095431674?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-56092519312073352702011-04-17T18:14:00.002+03:002011-04-17T18:57:54.604+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Στο καινούργιο σπίτι υπάρχει ένα μικρό "τυφλό" δωμάτιο που είναι διαμορφωμένο σε ιματιοθήκη.<br />Δεν ξέρω αν είναι σωστή η λέξη που χρησιμοποιούμε οικογενειακώς, αλλά απ'τον καιρό που επεξεργαζόμασταν τα σχέδια του σπιτιού, το συγκεκριμένο δωμάτιο βαπτίστηκε από μένα έτσι κι έμεινε...<br />Ο πρόλογος είναι για να καταλάβετε την παρακάτω στιχομυθία μεταξύ πατέρα και μικρού αστροπελεκιού.<br />- Παναγιώτη κοίτα να δεις αν είναι το κινητό μου στο μπουφάν μου<br />- πού το έχεις το μπουφάν;<br />- στην ιματιοθήκη<br />Παναγιώτης τρέχοντας προς τη σκάλα του πάνω ορόφου<br />- α... στην <b><u>ματαιοθήκη</u></b>...<br /><br />.... του μάταιου τούτου κόσμου!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5609251931207335270?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-33065394829552441142011-04-01T19:49:00.000+03:002011-04-01T19:49:32.845+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/sillia/1217586224.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/sillia/1217586224.jpg" width="320" /></a></div><br />Καλό μήνααααα!<br />Σας γέλασα!!!!! <br />Φιλιά σε όλους σας!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3306539482955244114?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-38387002453454395682011-04-01T09:21:00.000+03:002011-04-01T09:21:54.704+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Όλα αυτά τα χρόνια που υπάρχει τούτο δω το μπλογκάκι, έμαθα να μοιράζομαι καλές και κακές στιγμές (καλά όχι όλες αλλά τις περισσότερες) με όλους εσάς.<br />Εσείς με εμψυχώνατε, με παρηγορούσατε, γινόσαστε μέτοχοι της χαράς μου.<br />Έτσι πρώτα σε σας θα πω τα ευχάριστα.<br />Το "στεφάνι" μου βρήκε μια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ καλή δουλειά με πολύ καλές προοπτικές και ακόμα καλύτερο μισθό, με πληρωμένα σπίτι και αυτοκίνητο στο .... Ντισελντορφ της Γερμανίας.<br />Οπως καταλαβαίνετε είμαστε οικογενειακώς υπ'ατμόν!<br />Με το κλείσιμο των σχολείων θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την μετακόμιση.<br />Εγώ βέβαια δεν θά'χω δουλειά,&nbsp; αλλά είναι τόσο καλά τα λεφτά για κείνον που θα έχω την ευκαιρία μέχρι να βρω κι εγώ κάτι, να οργανώσω το νέο μας σπιτικό και την καινούργια μας ζωή εκεί.<br />Θα ανεβάσω φωτογραφίες απ'το σπίτι σύντομα.<br />Είμαι πολύ χαρούμενη!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3838700245345439568?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-68547542179253415662011-03-23T10:50:00.001+02:002011-03-23T12:23:24.367+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JyIAzJNBYSg/SEGa4NzFwAI/AAAAAAAAACw/XL9A2tzwWi4/s400/wife%2520cleaning.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_JyIAzJNBYSg/SEGa4NzFwAI/AAAAAAAAACw/XL9A2tzwWi4/s320/wife%2520cleaning.jpg" width="231" /></a></div><br />Δείτε τί κάνει μια γυναίκα όταν έχει ρεπό.<br />1. Σηκώνεται περίπου - άντε να κοιμηθεί το πολύ μια ώρα παραπάνω - την ίδια ώρα με τις μέρες που δουλεύει.<br />2.Με την τσίμπλα στο μάτι κάνει μια αναπάντητη στο κινητό της συναδέλφου στο γραφείο για να δώσει σήμα πως "ξύπνησα αν θέλετε κάτι πάρτε με". <br />3. Βάζει πλυντήρια.<br />4. Απλώνει τα πλυντήρια.<br />5. Κουρεύει το γκαζόν για το οποίο γκαζόν όταν γυρίσει ο σύζυγος απ'τη δουλειά θα πει: "γιατί παιδεύεσαι; θα το έκανα εγώ το Σάββατο"&nbsp; (το γεγονός πως έχουν περάσει άπειρα Σάββατα δίχως να ασχοληθεί καθόλου και το γκαζόν έχει μετατραπεί σε δάσος απροσπέλαστο, θα το αφήσω ασχολίαστο.....)<br />6. Σκουπίζει, μαζεύει, συγυρίζει.<br />7. Απαντάει στις κλήσεις απ'το γραφείο δίνοντας οδηγίες παύλα κατευθύνσεις... <br />8. Πάει σούπερ μάρκετ και γυρίζει φορτωμένη σα γαϊδούρι.<br />9. Αποφασίζει να φτιάξει κάτι πιο .. μπελαλίδικο απ'τα συνηθισμένα φαγητά της χύτρας ή του φούρνου. Κάτι σε... κεφτεδάκια με πατάτες τηγανιτές της ώρας.. ας πούμε..<br />10. Σιδερώνει.<br />11. Το απογευματάκι φτιάχνει κι ένα γλυκό, να υπάρχει..... για τα παιδιά....<br />Τέλος περιμένει τί και πως την αυριανή μέρα να πάει στη δουλειά... (εκεί κουράζεται λιγότερο). </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6854754217925341566?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-42934127502007618762011-02-24T19:15:00.000+02:002011-02-24T19:15:50.182+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Eίναι φορές που σχεδόν σε ξεχνάω.<br />Είναι πάλι κάτι στιγμές...<br />Να όπως χθες βράδυ,&nbsp; που ξέμεινα κάτω στο σαλόνι μόνη αργά το βράδυ.<br />Οι υπόλοιποι είχαν όλοι κοιμηθεί.<br />Και σε θυμήθηκα.<br />Κι ένιωσα έντονα να μου λείπεις.<br />Κι εκεί μ'έπιασαν τα κλάμματα.<br />Γιατί πιο πολύ απ'την απόρριψη πονάει που ποτέ δεν μου εξήγησες.<br />Θυμάσαι που γελάγαμε για όσα θα είχαμε να θυμόμαστε στα γεράματά μας;<br />Θυμάσαι εκείνο το καλοκαίρι στη θάλασσα;<br />Θυμάσαι που ρίξαμε κατά λάθος πορτοκαλάδα αντί για λάδι στο φαγητό;<br />Θυμάσαι τα συνομωτικά βλέμματα στο τραπέζι όταν όλοι έτρωγαν δίχως να πάρουν τίποτα χαμπάρι;<br />Κι έπειτα όταν κάποιος είπε "δεν πήραμε καμμιά πορτοκαλάδα να πιούμε". που μας έπιασαν γέλια τρανταχτά και λέγαμε &nbsp;<br />" έχει... έχει μέσα... όλα τά'χει..."<br />Πόσες στιγμές μοιραστήκαμε αλήθεια!<br />Μικρά κορίτσια που μεγάλωσαν πρόωρα... βίαια κι έγιναν μανάδες όταν οι συνομήλικες τους παίζαν ακόμα με τις κούκλες.<br />Και μας πονούσε αυτό θυμάσαι;<br />Μας πονούσε που δεν βιώσαμε όσα έπρεπε στον καιρό τους.<br />Όμως έβρισκες πάντα τα θετικά.<br />Και προχωρούσες μ'εκείνη την γαλήνη που σε διέκρινε και που πάντα θαύμαζα.<br />Θυμάσαι που σου έλεγα πως η μόνη παρηγοριά όταν θα πεθάνει η μάνα μου είναι η σκέψη πως θά'χω εσένα!<br />Και να που σας έχασα και τις δυό!<br />Πάνε κιόλας δέκα χρόνια!<br />Ποιός να το πίστευε!<br />Κι είναι τόσο αβάσταχτη αυτή η μοναξιά!<br />Κι είναι τόσο αβάσταχτος τούτος ο πόνος!<br />Δεν ξέρω τί σου έκανα.<br />Δεν μ'άφησες ποτέ να μάθω, να ζητήσω συγνώμη βρε αδερφέ!<br />Είπες πως δεν ήμουν έτοιμη ν'ακούσω.<br />Θύμωσα πολύ μ'εκείνα τα λόγια.<br />Κι ακόμα δεν ξέρω...<br />Ό,τι κι αν ήταν σου ζητάω συγνώμη.<br />Σήμερα που σε θυμήθηκα.<br />Σήμερα που κλαίω για όσα ζήσαμε.<br />Σήμερα που κλαίω για όσα δεν θα μοιραστούμε πια.<br />ΣΥΓΝΩΜΗ....<br />ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ!<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4293412750200761876?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-82870766061176025882011-02-06T09:02:00.000+02:002011-02-06T09:02:54.580+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/--elena--/1210154296.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/--elena--/1210154296.jpg" /></a></div>Oι ιδιοτροπίες σ'αυτή την ζωή (για την άλλη δεν ξέρω και δεν παίρνω κι όρκο) πληρώνονται.<br />Άλλοτε φτηνά κι άλλοτε ακριβά.<br />Εξαρτάται απ'την χρονική περίοδο.<br />Αν παραδείγματος χάρη πέσεις σε περίοδο εκπτώσεων, τότε τη σκαπουλάρεις σχετικά φθηνά.<br />Εγώ - ας πούμε - έχω την ιδιοτροπία να μη κρατάω ομπρέλα όταν <a href="http://niobh.blogspot.com/2011/02/blog-post.html">βρέχει</a>.<br />Πηγαινοερχόμουν μια ολόκληρη μέρα σαν ανταποκρίτρια καναλιού που καλύπτει τα έκτακτα καιρικά φαινόμενα.<br />Κάτι λοιπόν η ιδιοτροπία μου, κάτι η ίωση που πέρασε τ'αστροπελέκι τις προηγούμενες μέρες ήρθαν κι ένωσαν τις δυνάμεις τους για να με βγάλουν νοκ άουτ!<br />Και είμαι την Παρασκευή στο γραφείο κι από ένα σημείο και μετά αρχίζω να χάνω την επαφή με το περιβάλλον.<br />(αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό υπό άλλες συνθήκες)..<br />Το κεφάλι μου κόντευε να σπάσει και οι συνάδελφοι είχαν ανησυχήσει καθόσον ΤΟΣΟ αμίλητη δεν με έχουν συνηθίσει.<br />Σ'έναν απ'όλους ζήτησα να μ'ακουμπήσει στο μέτωπο να δει αν έχω πυρετό κι εκείνος χαμογελώντας (χαιρέκακα;;;) μου είπε "ένα τριανταοχτάρι τό'χεις"....<br />Τέλειωσα τη δουλειά μου και στην ώρα μου (μη τυχόν και ρίξω τα μούτρα μου να πω ότι "δεν αντέχω φεύγω νωρίτερα!! όοοοχι)&nbsp; τα μάζεψα να γυρίσω σπίτι μου.<br />Αυτό τώρα είναι άλλη μικρή πικρή ιστορία γιατί η διαδρομή ήταν ένας εφιάλτης.<br />Οδηγούσα έχοντας την αίσθηση πως παθαίνω ασφυξία και πεθαίνω!!!<br />Μάλλον το αυτοκίνητο ξέροντας τη διαδρομή απ'έξω κι ανακατωτά γύρισε μόνο του, δεν εξηγείται αλλιώς.<br />Μπήκα στο σπίτι και κυριολεκτικά σωριάστηκα στο κρεββάτι σχεδόν λιπόθυμη από την προσπάθεια.<br />Τ'αστροπελέκια τά'χασαν.<br />Ο μεγάλος έπεσε πάνω μου κλαίγοντας.<br />Το θερμόμετρο έδειξε 39 και κάτι ψιλά κι εγώ ταβλιάστηκα.<br />Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου έπινα κάτι χυμούς και κάτι ματζούνια που με πότιζαν.<br />Χθες - σε στιγμή ανάκαμψης - έδωσα και την παραγγελιά μου .. τραχανά σούπα να μου φτιάξουν!!...<br />Και είμαι ακόμα κλινήρης.<br />Και έχει πιαστεί όλο μου το κορμί από την ξάπλα τόσων ωρών!<br />Κι εδώ σταματάω γιατί δεν μπορώ να κρατήσω άλλο το κεφάλι μου όρθιο.<br />Σας χαιρετώ , περαστικά μου κι άλλο κακό να μη με βρει!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-8287076606117602588?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-41024110852428683382011-02-03T17:05:00.000+02:002011-02-03T17:05:17.979+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.photoisland.net/images/album/rain/2005-09-08_002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://www.photoisland.net/images/album/rain/2005-09-08_002.jpg" width="320" /></a></div>Σήμερα ο καιρός είναι ιδανικός για σπίτι, χουχούλιασμα, τζακάκι, ρέμβασμα απ'τη τζαμαρία την βροχή να πέφτει και γενικότερα... άραγμα.<br />Σήμερα λοιπόν δεν δούλευα... είχα ρεπό.<br />Σιγά που θα μου ερχόντουσαν όμως όλα τόσο ιδανικά!<br />Κατ'αρχάς με ξύπνησε αχάραγα η συνάδελφος που με αντικαθιστούσε στο γραφείο γιατί δεν της εμφάνιζε το σύστημα τα δελτία που είχα από χθες αποθηκεύσει κι έπρεπε να δώσει για μια απλή .. απλούστατη εκτύπωση!<br />Φάγαμε κανα μισάωρο με οδηγίες δια τηλεφώνου και τελικά το κλείσαμε χωρίς να καταφέρει να εκτυπώσει τα ρημαδοδελτία.<br />Μου είπε πως θα προσπαθήσει ξανά και θα με πάρει αργότερα τηλέφωνο.<br />Από κείνη την ώρα... έχασα τα ίχνη της.<br />Ούτε φωνή ... ούτε ακρόαση.<br />Τί να κάνω κι εγώ;<br />Έτσι κι αλλιώς ο ύπνος πάει... πέταξε.<br />Ντύθηκα ... ξεπροβόδισα το στεφάνι μου και τ'αστροπελέκια&nbsp; κι έφτιαξα καφέ.<br />Πάνω που άρχισα να τον πίνω και ν'απολαμβάνω το πρωϊνό μου ντριννννννν το τηλέφωνο.<br />Ήταν το μεγάλο αστροπελέκι απ'το σχολείο να μου πει να πάω νωρίτερα απ'το μεσημέρι στο ραντεβού που είχα με τον δάσκαλό του γιατί κάτι του προέκυψε κι έπρεπε να φύγει.<br />&nbsp;Κοίταξα το ρολόι, σε μια ώρα έπρεπε να είμαι στο σχολείο.<br />Εν τω μεταξύ η βροχή να πέφτει ακατάπαυστα.<br />Φτάνω στο σχολείο στην ώρα μου.<br />Η πόρτα της αυλής κλειδωμένη.<br />Βλέπω κάποια παιδιά να κυκλοφορούν.<br />Αρχίζω να φωνάζω "καλέ... καλέ.... κορίτσια..... καλέ..... καλέ.... αγόρια"<br />Τα μισά πρέπει να ήταν κουφά γιατί ούτε που γύρισαν και τα άλλα μισά που φαίνεται πως δεν είχαν κανένα ακουστικό πρόβλημα, απλά με αγνόησαν.<br />Εν τω μεταξύ να έχω γίνει λούτσα καθ'όσον έχω και την ιδιοτροπία να μη κρατάω ποτέ ομπρέλα γιατί μ'εκνευρίζει!<br />Με τα πολλά βλέπω το αστροπελέκι να προβάλλει στην αυλή και τού'βαλα τις φωνές (λες κι εκείνο έφταιγε) να ειδοποιήσει ΓΡΗΓΟΡΑ να έρθουν να μου ανοίξουν. <br />Τα λέμε με τον δάσκαλο και φεύγω με τη βροχή να πέφτει συνέχεια να πάω σούπερ μάρκετ.<br />Το σκηνικό ίδιο..<br />Μπαίνω .. βγαίνω .. πάντα χωρίς ομπρέλλα και στον γυρισμό κουβαλώντας κι ένα σκασμό τσάντες!<br />Γυρίζω σπίτι.<br />Μέχρι να τακτοποιήσω τα πράγματα και να ετοιμάσω το τραπέζι έχουν γυρίσει και τα παιδιά.<br />Τρώμε στα γρήγορα γιατί σε λίγη ώρα έχω ραντεβού στο κομμωτήριο για ... ρετούς (βλέπε βαφή).<br />Κίνησε ο Εβραίος να πάει στο παζάρι..... <br />Πηγαίνω ... βάφω..... στεγνώνω μόνο (σιγά μη τα χτενίσω, αφού είπαμε η βροχή πέφτει χωρίς σταματημό κι εγώ κλασικά... χωρίς ομπρέλα)!<br />Στο γυρισμό μια γρήγορη στάση πάλι στο σούπερ μάρκετ για δυο τρία πραγματάκια που ξέχασα να πάρω το πρωί.<br />Μια γρήγορη διακοπή του ατέλειωτου σημερινού πήγαινε - έλα για να γράψω αυτό το ποστ και σε λίγο θα πρέπει να ξαναβγώ να πάω τα μικρά στ'αγγλικά... (σιτ!)<br />Μετά όμως περιμένω ένα ζευγάρι φίλους..<br />Οπότε Και το τζάκι θα ανάψουμε Και στο κουβεντολόι θα το ρίξουμε Και στις 8,00 (αν δεν έχει γυρίσει ακόμα απ'τη δουλειά το στεφάνι μου) θα στείλω τον φίλο να φέρει τ'αστροπελέκια από τ'αγγλικά.<br />Αμ πως;;;;;;;;;;<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4102411085242868338?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-58584286626545958912011-01-27T15:12:00.000+02:002011-01-27T15:12:47.090+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.kimberlykaye.com/blog/pics/thank%20you.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="http://www.kimberlykaye.com/blog/pics/thank%20you.jpg" width="320" /></a></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Είναι κάτι στιγμές που ανακαλύπτω την ύπαρξη Ανθρώπων (ή μήπως να πω φίλων;) δίπλα μου, εκεί που δεν το περιμένω.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Όπως τώρα.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Λίγο πριν φύγω απ'τη δουλειά έκανα ένα τηλεφώνημα.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Επειδή ήταν "επί προσωπικού" βγήκα έξω απ'το γραφείο να μιλήσω.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Όπως το περίμενα ταράχτηκα κι έφυγα πολύ συγχισμένη.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Αφού έφτασα σπίτι χτύπησε το κινητό μου.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">-επειδή σε είδα που έφυγες ταραγμένη, πήρα να σου πω πως ό,τι χρειαστείς εδώ είμαι............</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Πώς γίνεται να σε νοιάζεται κάποιος που το μόνο που έχεις μοιραστεί μαζί του είναι αδιάφορο "εργασιακό" κουβεντολόϊ;</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Πώς γίνεται κάποιος που ξέρεις ένα δυό χρόνια να δηλώνει παρών στα προβλήματα σου,&nbsp; σε αντίθεση με "κολλητούς" ατελείωτων χρόνων που σου γύρισαν την πλάτη απαξιώντας ακόμα κι εξήγηση να&nbsp; δώσουν;</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Σ'ευχαριστώ για το νοιάξιμο.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Σ'ευχαριστώ&nbsp; γιατί με μιά σου κουβέντα γλύκανες την ψυχή μου.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Σ'ευχαριστώ για τα τρυφερά συναισθήματα.</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Απλά... Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5858428662654595891?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-73861857908024999162011-01-22T23:29:00.001+02:002011-01-22T23:30:21.987+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://hamomilaki.files.wordpress.com/2008/01/fever.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://hamomilaki.files.wordpress.com/2008/01/fever.gif" border="0" height="209" width="320" /></a></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Το μικρό αστροπελέκι αρρώστησε!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Πράγμα σπάνιο, οφείλω να ομολογήσω.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Έχει κάνει άλλη μια φορά όλη όλη πυρετό (φτου φτου σκόρδα!).</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Γυρίζοντας χθες απ'τη δουλειά έτρεξε όπως κάθε μέρα, να με βοηθήσει να μεταφέρω από το αυτοκίνητο τα ψώνια και μου είπε "μαμά άναψα το καλοριφέρ γιατί κρύωνα".</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Η μαμά .. (η κακούργα) τον αγριοκοίταξε και του "τά'χωσε" με περίσσεια τρυφερότητα!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>-και γιατί δεν έβαζες μια ζακέτα; δεν κάνει δα και τόσο κρύο...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Όταν το βράδυ είδα το προσωπάκι του κατακόκκινο και το θερμόμετρο να δείχνει 39μισό, δαγκώθηκα.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Το μωρό μου πρέπει να ανέβαζε πυρετό και προφανώς θά'χε κρυάδες.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Κι εγώ βιάστηκα να τον μαλώσω.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Του έδωσα αντιπυρετικό, τον αγκάλιασα, τον φίλησα και του ζήτησα συγνώμη.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>-συγνώμη Παναγιώτη μου που σε μάλωσα, δεν κατάλαβα πως ήσουν άρρωστος.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>-δεν πειράζει μαμά, μη στενοχωριέσαι, το ξέρω πως μ'αγαπάς!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><br /></b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>(σήμερα είναι καλά, τώρα το βράδυ είχε 37, άρα καλυτερεύει το πράμα).... </b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Eγώ όμως συνεχίζω να αισθάνομαι απαίσια ....</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Μάνα σου λέει ο άλλος....</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><br /></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7386185790802499916?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-17965042483877665952011-01-11T18:46:00.000+02:002011-01-11T18:46:14.795+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://farm3.static.flickr.com/2151/2535379903_7912f2eced_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://farm3.static.flickr.com/2151/2535379903_7912f2eced_o.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω τις ευχές..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω τα χαμόγελα..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω τις τρυφερές αγκαλιές..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω το χάδι..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω τους λιγοστούς αλλά αληθινούς φίλους..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω την αγάπη..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω το γνοιάσιμο..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μετράω τους δικούς μου ανθρώπους που με περιτριγυρίζουν..</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Τί σημασία έχει μετά απ'όλα αυτά να μετρήσω χρόνια;...</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Είμαι γεμάτη!!</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><b style="color: black;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Είμαι ευτυχισμένη!! </span></span></b><br /><br /><u style="color: black;"><b><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Χρόνια μου Καλά!!!</span></span></b></u><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1796504248387766595?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-63223547386254039312011-01-08T22:59:00.000+02:002011-01-08T22:59:25.050+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.acascadeview.com/breakfast%20room5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="221" src="http://www.acascadeview.com/breakfast%20room5.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Μαζέψαμε λοιπόν το δέντρο.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Κατεβάσαμε τις κούτες στο υπόγειο.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Βγήκε και το γιορτινό background απ'το μπλογκ.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Και η ζωή παίρνει πάλι τους γνώριμους ρυθμούς της.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Χωρίς λαμπιόνια και&nbsp; στολίδια.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Χωρίς πιατέλες με γλυκά αραδιασμένες στον μπουφέ και το τραπέζι.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Χωρίς ίχνη από ζάχαρη άχνη πάνω στον πάγκο της κουζίνας, σημάδι τσιμπολογήματος από τ'αστροπελέκια.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Χωρίς πολύχρωμα κουτιά και την γλυκειά προσμονή της αποκάλυψης του περιεχομένου τους.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Χωρίς ατέλειωτες λίστες για ψώνια.</span></b></div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Γυρίζουμε λοιπόν στους γνωστούς καθημερινούς μας ρυθμούς.</span></b></div><b style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Και του χρόνου!</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6322354738625403931?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-25172331468349195222011-01-01T21:08:00.004+02:002011-01-01T21:11:40.672+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.greeknews-tanea.com/TANEA-APXEIO/%CE%93%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%99%CE%9A%CE%91-1_files/Vasilopitta-Kali%20Xronia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://www.greeknews-tanea.com/TANEA-APXEIO/%CE%93%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%99%CE%9A%CE%91-1_files/Vasilopitta-Kali%20Xronia.jpg" border="0" height="211" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">Καλή Χρονιά!</span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">Εύχομαι το 2011 να είναι γεμάτο Υγεία,</span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">και να φέρει </span></div><span style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:georgia;font-size:100%;" ><span style="">χωριστά στον καθένα μας</span></span> <div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">ευτυχισμένες στιγμές, </span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">καλά νέα, </span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">καινούργιους αλλά και παλιούς φίλους, </span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">γέλιο,</span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">συντροφικότητα,</span></div><div style="color: rgb(51, 51, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:&quot;;"><span style="font-size:100%;">αγάπη!! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2517233146834919522?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-68799470709093839142010-12-30T17:00:00.001+02:002010-12-30T20:02:59.237+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TRycnJydAtI/AAAAAAAAAqU/CrHIpgFD0Bw/s1600/DSC00385.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TRycnJydAtI/AAAAAAAAAqU/CrHIpgFD0Bw/s320/DSC00385.JPG" border="0" height="240" width="320" /></a></div><br /><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Τ'αστροπελέκια μου - όπως όλα τα παιδάκια - είπαν τα κάλαντα.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Συγκέντρωσαν λοιπόν ένα χρηματικό ποσό, που όπως είναι φυσικό, ήθελαν να το "επενδύσουν" άμεσα.</span></b></div><b style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Άρχισαν λοιπόν να ρωτούν πότε θα πάμε στο παιχνιδάδικο να κάνουμε ως είθισται την "κατάθεση".</span></b><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Προσπάθησα με τρόπο να το αποφύγω λέγοντάς τους να περιμένουν και τα κάλαντα της πρωτοχρονιάς, αλλά φευ!!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Άντρα θέλω - ή μάλλον - παιχνίδι θέλω, τώρα το θέλω!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Επειδή λοιπόν η γκρίνια και το μπούρου μπούρου μες τ'αφτιά μου έχουν ένα όριο, είπα χθες, κομμάτια να γίνει, ας τους πάω.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Δεν πρόλαβα να το ξεστομίσω κι είχαν πάρει κιόλας θέση στο αυτοκίνητο.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Φθάσαμε στο μαγαζί μέσα σε παραλήρημα χαράς!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ο μεγάλος ήξερε τί ήθελε.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Πήγε κατ'ευθείαν στον συγκεκριμένο διάδρομο, στην συγκεκριμένη βιτρίνα και πήρε το συγκεκριμένο παιχνίδι για το nitendo του.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ο μικρός αποδείχτηκε .. προβληματισμένος.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Γιατί σου λέει το παιδί, πώς έτσι αβασάνιστα θα κάνω την επένδυσή μου; να μή το σκεφτώ;</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Κι αρχίσαμε να περιδιαβαίνουμε τους διαδρόμους από υπόγειο σε ισόγειο κι από κει στον πρώτο όροφο και τούμπαλιν.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Πολλές φορές..</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Πάρα πολλές φορές.. </span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Αμέτρητες φορές...</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ούτε και μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Στην αρχή το πήρα ψύχραιμα.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Σκέφτηκα παιδάκι είναι, βλέπει ένα σωρό, φυσικό να μπερδευτεί.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Και χαμογελούσα στωϊκά.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Μετά την εκκατομυριοστή φορά όμως που πέρασα μπροστά από τα επιτραπέζια, το χαμόγελο άρχισε να παγώνει στα χείλη μου.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">-τί θα γίνει πουλάκι μου, θ'αποφασίσεις; τον ρώτησα, όπου νά'ναι θα κλείσουν.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">-ναι μαμά, μου είπε και συνέχισε στον ίδιο ρυθμό, υπόγειο - ισόγειο - πρώτος... </span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Πίσω του εγώ να σιχτιρίζω την ώρα και την στιγμή που μ'έπιασαν οι καλωσύνες μου.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">-να σου πω, του πρότεινα, αν δεν σ'αρέσει τίποτα ίσως χρειάζεσαι λίγο χρόνο να το σκεφτείς, πάμε σπίτι κι ερχόμαστε άλλη μέρα , νά'χεις τον χρόνο να αποφασίσεις τί θέλεις, ε;;;</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Με κοίταξε μ'εκείνο το ύφος που λέει "δε σφάξανε".. και μου λέει</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">-όχι θα πάρω, πάμε πάνω (ΠΑΛΙ!!!) να δω τα βιβλία (!!).</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Με το χαμόγελο νά'χει γίνει γκριμάτσα ανέβηκα για άλλη μια φορά στον πρώτο.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Κι αρχίσαμε να περιδιαβαίνουμε τους διαδρόμους με τα βιβλία αυτή τη φορά.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Επειδή έβλεπα πως κι εδώ είχε μια δυσκολία επιλογής (μη σου πω και δύο), άρχισα να του προτείνω κάποια.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Εκείνος όμως ήταν αποφασισμένος να μην ακούσει άλλη γνώμη.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Έπιανε στα χέρια του τα βιβλία, τα άνοιγε, διάβαζε λίγο, κοιτούσε τις εικόνες .. και πήγαινε στο επόμενο.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Τη στιγμή που σκεφτόμουν πως εκείνον τον καλό κύριο Ηρώδη πολύ τον είχαμε παρεξηγήσει και να το σβερκώσω να φύγουμε, τον άκουσα να λέει την μαγική λέξη!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">-αυτό θέλω!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Επιτέλους! σκέφτηκα, καιρός ήταν!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Με συνοπτικές διαδικασίες έφτασα στο ταμείο πλήρωσα και πήραμε τον δρόμο για το σπίτι.</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Μέσα στη μεγάλη μου ανακούφιση που επιτέλους αποφάσισε δεν έδωσα μεγάλη σημασία στο γεγονός πως ένα δεκάχρονο αμολημένο μέσα σ'ένα πολυκατάστημα παιχνιδιών, διάλεξε τελικά ένα βιβλίο!</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Βρε μπας κι είχε πυρετό; </span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Να το πάω σε γιατρό;</span></b></div><div style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><b style="color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">(στη φωτό το περί ου ο λόγος βιβλίο .. )</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6879947070909383914?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-38390873246126743992010-12-22T15:57:00.003+02:002010-12-27T20:30:17.829+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.beverlyhillscaviar.com/images/P/Blini%20Caviar%20big.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://www.beverlyhillscaviar.com/images/P/Blini%20Caviar%20big.jpg" border="0" height="320" width="320" /></a></div><div style="color: rgb(7, 55, 99); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Το μικρό αστροπελέκι είναι απρόσμενο.<br />Χτυπά εκεί που δεν το περιμένεις.<br />Στο ξεκούδουνο.<br />Μεσημέρι στο τραπέζι πριν μερικές μέρες.<br />Έχουμε κουβεντιάσει τα καθημερινά "πώς τα πήγαν στο σχολείο", "αν έγινε τίποτα ενδιαφέρον", "αν τους είπε κάτι ο δάσκαλος" κλπ, κλπ.<br />Συνεχίζουμε το φαγητό σχετικά αμίλητοι όταν....<br />-μαμά σ'αρέσει το χαϊδάρι;<br />Το πηρούνι μένει μετέωρο μπροστά απ'το ανοιχτό μου στόμα.</b><br /><b>Σκέφτομαι πως αποκλείεται να ρωτά για τον γνωστό Δήμο, άλλωστε δεν είχαμε ανάλογη κουβέντα.<br />-αν μ'αρέσει τι;<br />-το χαϊδάρι<br />-τί είναι αυτό; (προσπαθώ να καταλάβω)..<br />-φαγητό<br />-μάλλον κάτι άλλο θες να πεις τότε<br />Γυρίζει στο πιάτο του "συννεφιασμένος".<br />-ναι.... άστο.....<br />Τον λυπάμαι και προσπαθώ να τον βοηθήσω.<br />-με τί μοιάζει;<br />Και πριν μου απαντήσει ο μικρός, το μεγάλο αστροπελέκι αναφωνεί περήφανα<br />-χαβιάρι θέλει να πει ε;...<br />-ναιιιιιιιιιιι<br />Ο όμοιος .. τον όμοιο τον καταλαβαίνει.<br />Άκου....χαϊδάρι!!!!!!!!!!!</b></div><div style="color: rgb(7, 55, 99); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: rgb(7, 55, 99); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: rgb(7, 55, 99); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3839087324612674399?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-8827321551504686912010-12-20T06:38:00.006+02:002010-12-27T20:31:37.858+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7a/Happy_Birthday%21.png" imageanchor="1"><img src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7a/Happy_Birthday%21.png" border="0" height="121" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" href="http://wheresjimmynow.typepad.com/wheres_jimmy/images/birthday_cake.jpg" imageanchor="1"><img src="http://wheresjimmynow.typepad.com/wheres_jimmy/images/birthday_cake.jpg" border="0" /></a></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ήρθες στη ζωή μας πριν από έξι χρόνια.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ήσουν μόλις τριάμιση χρονών. </span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ένας μικρός ξανθός άγγελος με γκριζογάλανα μάτια! </span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Θυμάμαι την μέρα που ήρθα να σε πάρω.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Μου έδωσες το λεπτό σου χεράκι μ'εμπιστοσύνη και μπήκες στο αυτοκίνητο δίχως να κοιτάξεις ούτε μια φορά πίσω σου.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Σήμερα γίνεσαι δέκα χρονών.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Τα πρώτα δέκα χρόνια της ζωής σου που ξεκίνησε τόσο μα τόσο άσχημα.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Το πρωί σ'αγκάλιασα και μαζί με τα χρόνια πολλά σου είπα πόσο τυχερή είμαι που σ'έχω!</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Από τα δικά σου χειλάκια άκουσα ό,τι πιο εκπληκτικό έχει πει ποτέ παιδί στην... μαμά του.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">"σ'ευχαριστώ μαμά που μ'αγαπάς!"</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Θέλω να ξέρεις πως θα σ'αγαπάω πάντα.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Θέλω να ξέρεις πως στην καρδιά μου θά'χεις πάντα ιδιαίτερη θέση.</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Για μένα θά'σαι πάντα ο τέταρτος γιός μου..</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ο μικρούλης μου...</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ο πιο τρυφερός απ'όλους...</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ο πιο αγαπημένος....</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Το μικρό μου αστροπελέκι... </span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Χρόνια σου πολλά μωρό μου..</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ελπίζω κι εύχομαι η ζωή - που τόσο άδικη υπήρξε μαζί σου - να σου χαρίσει όλα τα καλά!</span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Νά'σαι χαρούμενος... </span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;"><b><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Νά'σαι ευτυχισμένος..</span></b></div><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><b><span style="font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;">Νά'σαι ευλογημένος! </span></b><br /><b><span style="font-family:Georgia,'Times New Roman',serif;">Να σε χαίρομαι που σ'έχω......... η τυχερή!!!!!!!!!!!</span></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-882732155150468691?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-29488446571577546012010-12-14T20:41:00.006+02:002010-12-27T20:32:13.251+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TQe58chAfII/AAAAAAAAAn4/mHZXN0FE3PY/s1600/DSC00369.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TQe58chAfII/AAAAAAAAAn4/mHZXN0FE3PY/s320/DSC00369.JPG" border="0" height="240" width="320" /></a></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:&quot;;"><span style="font-size:130%;">Έτοιμα και τα μελομακάρονα! </span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Για να μυρίσει το σπίτι, όπως έλεγε η μανούλα μου.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:&quot;;"><span style="font-size:130%;">Και πράγματι το σπίτι μοσχοβόλισε! </span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:&quot;;"><span style="font-size:130%;">Κι από γεύση τέλεια!!!</span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:&quot;;"><span style="font-size:130%;">Μελωμένα τόσο όσο να "κρατάνε" και να μην είναι .. τίγκα σιροπιασμένα, τσάκισα ήδη τρία.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Αύριο θα φτιάξω τους κουραμπιέδες..</span></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;font-size:100%;" ><span style="">Περάστε να σας κεράσω!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2948844657157754601?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-20612917471088124492010-12-08T16:45:00.001+02:002010-12-08T16:46:26.872+02:00<div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Για να πω τη μαύρη αλήθεια όρεξη για στόλισμα δεν είχα..</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Το απόφευγα μέρες τώρα.</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Κι όταν τα αστροπελέκια ρωτούσαν "πότε μαμά θα στολίσουμε;" έδινα κάτι ασαφείς απαντήσεις του στυλ "θα δούμε", "κάποια απ'τις επόμενες μέρες", "το Σαββατοκύριακο" (χωρίς να κάνω σαφές ποιό Σαββατοκύριακο), μέχρι που την πάτησα κι απάντησα "αύριο"....</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Τί τό'θελα;</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Με περίμεναν να γυρίσω απ'τη δουλειά και μετά το φαγητό ρίξανε την βόμβα..</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">-λοιπόν μαμά, θα στολίσουμε;</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Αποφάσισα να παίξω το τελευταίο μου χαρτί... </span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">-βαριέμαι να κατέβω στο υπόγειο να φέρω τα πράγματα του δέντρου</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">-εμείς θα τα φέρουμε, μου απάντησαν μες την τρελή χαρά και συνέχισαν</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">-τί μας έχεις κοτζάμ άντρες;</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Όπως καταλαβαίνετε βρέθηκα να κοιτάω μπροστά τον γκρεμό και πίσω το ρέμα...</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Οι.... "άντρες" κουβάλησαν ασθμαίνοντας, μια τεράστια είναι αλήθεια, κούτα με το δέντρο κι όλα τα στολίδια, όλη τη σκάλα του υπογείου.</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Αφού λοιπόν τους είδα αποφασισμένους, βγήκα να τους βοηθήσω να την ανεβάσουν την υπόλοιπη σκάλα μέχρι το σπίτι.</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Ξαφνικά ο χώρος γέμισε από τσάντες με λαμπάκια, μπάλες, γιρλάντες, πολύμπριζα και άλλα αξεσουάρ..</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Στρώθηκα λοιπόν να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα και λίγο αργότερα είχα βρει το κέφι μου κι αρχίσαμε να τραγουδάμε (το τρίο μπελκάντος) διάφορες χριστουγεννιάτικες.... επιτυχίες.</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Στο τσακίρ κέφι στολίσαμε σαλόνι, μπαλκονόπορτες και τη βεράντα στον πάνω όροφο.</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">Ιδού λοιπόν το δέντρο μας</span></b></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"> </span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-Sp6vooJI/AAAAAAAAAmU/hmOFy5Eu38c/s1600/DSC00354.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-Sp6vooJI/AAAAAAAAAmU/hmOFy5Eu38c/s320/DSC00354.JPG" border="0" height="320" width="240" /></a></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"> </span></b></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"> </span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;">...άποψη του τζακιού (αν και λίγο σκοτεινή.. )</span></b></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SqbhfpgI/AAAAAAAAAmY/skZHT-416BM/s1600/DSC00353.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SqbhfpgI/AAAAAAAAAmY/skZHT-416BM/s320/DSC00353.JPG" border="0" height="240" width="320" /></a></div><div style="background-color: white;font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><br /><br /><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>και το πιθάρι με τα κλαδιά στο σαλόνι, που τη θέση του πήρε το δέντρο και για να το αποζημιώσουμε το στολίσαμε με χριστουγεννιάτικες κάρτες..</b></div><div style="color: rgb(32, 18, 77); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s1600/DSC00358.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s320/DSC00358.JPG" border="0" height="320" width="240" /></a></div><div style="color: rgb(32, 18, 77); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: rgb(32, 18, 77); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b> στόλισα και το μπλογκάκι κι..... ησύχασα..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><br /></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><br /></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Άντε και του χρόνου!!</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s1600/DSC00358.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s1600/DSC00358.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s1600/DSC00358.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TP-SrWvzZLI/AAAAAAAAAmc/C2xlQq835ZM/s1600/DSC00358.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2061291747108812449?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-74844268663541541592010-11-29T14:59:00.010+02:002010-12-10T18:25:43.721+02:00<div face="Georgia,&quot;" style=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TPOjK5aikLI/AAAAAAAAAks/9raEe8TyrlA/s1600/PA280184.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TPOjK5aikLI/AAAAAAAAAks/9raEe8TyrlA/s320/PA280184.JPG" border="0" height="320" width="240" /></a></div><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:webdings;font-size:100%;" ><span style="font-size:130%;">Όχι</span> <span style="font-size:130%;">αγόρι μου.</span></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Δεν κάνουν έτσι.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Δε λέω άντρας είσαι και σαν άντρας ήθελες κι εσύ να περπατήσεις.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Με γειά σου με χαρά σου.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Βγες, πήγαινε, περπάτα και θες μετά από δύο;</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Θες τρεις;</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Θες πέντε μέρες;</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Γύρνα στο σπίτι σου.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Γιατί δεν σου φταίω τίποτα να μου φτάνει - 13 μέρες τώρα - η ψυχή στο στόμα.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Να κοιμάμαι τα βράδυ με το ένα μάτι και το ένα αυτί σε εγρήγορση.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Να γυρίζω ατέλειωτες ώρες ψάχνοντας.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">(Και νά'χει πάει κι η βενζίνη στα ύψη!)</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Νά'χω τ'αστροπελέκια να μουτσοκλαίνε όλη μέρα...</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και νά'χει κολλήσει η βελόνα στο "θέλω τον Δία", "θέλω τον Δία", "θέλω τον Δία"......</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Θελιά και φούρκα!!</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Λες κι εγώ έψαχνα για πλάκα!</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και σηκώνομαι σήμερα αξημέρωτα να πάω στη δουλειά.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και βάζω μπροστά το αυτοκίνητο.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και ξεπαρκάρω.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και στρίβω για να πάρω την κατηφόρα.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και πέφτουν οι προβολείς του αυτοκινήτου πάνω σου.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Ταλαίπωρος ανέβαινες την ανηφόρα...</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και παρατάω το αυτοκίνητο με τη μηχανή αναμμένη.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Και πετάγομαι έξω και σ'αγκαλιάζω.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Κι αρχίζω να φωνάζω μες την νύχτα.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">"Αγόρι μου.... αγόρι μου.... αγόρι μου"...</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Μια τρελή που αγκαλιάζει μες τη μαύρη νύχτα έναν κοπρίτη και τον αποκαλεί "αγόρι της"...</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Για δέσιμο εντελώς η κυρία!</span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Αχ βρε μούργο τί μού'χεις κάνει!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7484426866354154159?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-46562195802903964192010-11-27T14:38:00.003+02:002010-11-29T14:51:46.164+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SmHZ9BdVziI/AAAAAAAAASc/P3GSi8MsiUU/s1600/DSC00105.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SmHZ9BdVziI/AAAAAAAAASc/P3GSi8MsiUU/s320/DSC00105.JPG" width="320" /></a></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Χάθηκε...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;"> Έτσι όπως<a href="http://niobh.pblogs.gr/2007/11/o-dias.html"> ήρθε </a>στην ζωή μας.. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Απρόσμενα... </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ξαφνικά... </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Κι έχω τύψεις.. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Γιατί δεν κινητοποιήθηκα γρήγορα.. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Γιατί η πρώτη μου σκέψη ήταν .. "θα γυρίσει". </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Δεν γύρισε όμως.. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Τί κι αν γέμισα με αφίσες που έχουν τη φωτογραφία του την πόλη.. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Τί κι αν ψάχνουμε καθημερινά ώρες ατέλειωτες..</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ο Δίας άφαντος! </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Κάθε μέρα που περνάει οι ελπίδες λιγοστεύουν... </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Θυμάμαι που τον είδα σε αγγελία στο ίντερνετ και τον αγάπησα με την πρώτη ματιά.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Θυμάμαι που πήγαμε την ίδια μέρα κιόλας στην άλλη άκρη της πόλης να τον πάρουμε.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Θυμάμαι τότε που τον σώσαμε στο τσακ από <a href="http://niobh.pblogs.gr/2008/03/ashhma-mphke-o-marths.html">φόλα</a> ..τότε που τον γυρίσαμε - στην κυριολεξία - απ'τον θάνατο.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Και την προηγούμενη φορά που γύρισε σε κακό χάλι, που πάλευα μέρες να τον συννεφέρω με χάπια, φάρμακα και φροντίδα...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Και φανταζόμουν την ζωή μας με τον Δία στην οικογένειά μας. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Και τώρα πάει ...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Εγώ φταίω....εγώ ....</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Αν έβγαινα αμέσως να ψάξω...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Αν κολλούσα τις φωτογραφίες του την άλλη κιόλας μέρα...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Αν .... αν.... αν....</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Τα παιδιά κλαίνε με μαύρο δάκρυ....</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Κι αν δεν σκεφτόμουν πως θα τα κάνω να απελπιστούν περισσότερο, θά'κλαιγα κι εγώ μπροστά τους...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Όμως κρατιέμαι...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Και κλαίω τα βράδυα που μένω άγρυπνη και προσεύχομαι να γυρίσει...</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Κλαίω όταν δεν με βλέπουν... </span></b></div><b style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;">Κλαίω...που δεν θα τον ξαναδώ......</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4656219580290396419?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-38107820266385111782010-11-20T20:19:00.005+02:002010-12-27T20:34:15.046+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zOlomzOO_rw/Swo3AaWTTBI/AAAAAAAAEcI/sSjBAHQ-rCo/s1600/gamos%25201.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 415px; height: 545px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zOlomzOO_rw/Swo3AaWTTBI/AAAAAAAAEcI/sSjBAHQ-rCo/s1600/gamos%25201.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/__XgyuOWMHZM/TKOo59wLS7I/AAAAAAAAAE0/y1UZWUtgvj8/s1600/gamos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Άφησα να περάσει μια βδομάδα για να σας πω τα νέα του γάμου.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Ήθελα να "ξεμεθύσω" λίγο ... </b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Να προσγειωθώ....</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Να είμαι πιο αντικειμενική...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Και ναι...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Έχω "ξεμεθύσει" λίγο...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Και ναι...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Δεν σκέφτομαι όλες τις στιγμές ξανά και ξανά...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Όχι με την ίδια ένταση τουλάχιστον.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Γιατί η αλήθεια είναι πως μια βδομάδα τώρα δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο! </b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Από νωρίς κατέφθασαν οι φίλοι του...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Και το σπίτι γέμισε γέλια, πειράγματα, τραγούδια και χορό...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Τον έντυσαν ξεσπώντας ξανά και ξανά σε τραχταντά γέλια.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Κι εκείνος πρωτοστατούσε..</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Τους φυσούσε τον αφρό όταν πλησίαζαν να τον ξυρίσουν, έβαζε το πουκάμισο ανάποδα (σε στυλ ζουρλομανδύα), γελούσε ολόκληρος!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Στο τέλος τον είδα να συγκινείται και να δακρύζει...</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Όλα τα συναισθήματα στο φόρτε τους!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Όλα με ένταση!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Ντυμένος πια γαμπρός πήγε δίπλα στο σπίτι του κατάκοιτου παπού να τον φιλήσει και να πάρει την ευχή του.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Ξεκινήσαμε για την εκκλησία με φωνές και γέλια..</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Ο καιρός παρ'όλο που την τελευταία στιγμή φοβηθήκαμε πως θα μας έκανε "μούσκεμα", μας έκανε το χατήρι να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να διατηρηθεί μέχρι τέλους άψογος!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Στην εκκλησία δεν προλάβαινα να αγκαλιάζω και να φιλάω φίλους αγαπημένους, συγγενείς και παλιούς γείτονες που έκαναν τον κόπο να ξεκινήσουν από μακριά για να μας τιμήσουν με την παρουσία τους.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Τους ευχαριστώ θερμά όλους!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Η νύφη ήταν μια κούκλα!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Χαμογελαστή και χαλαρή, γελούσε και απολάμβανε τις στιγμές που ζούσε.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Καθ'όλη τη διάρκεια του μυστηρίου η ησυχία μες την εκκλησία ήταν απόλυτη.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Κάτι που δεν μπόρεσε να μη σχολιάσει με επαινετικά λόγια ο Δεσπότης που πρωτοστάτησε στην τέλεση του γάμου.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Και μετά στο γλέντι που είχε οργανώσει το ζευγάρι με καλεσμένους αποκλειστικά τους αγαπημένους τους φίλους και τους γονείς, το γλέντι άναψε!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Η γράφουσα πέταξε κάποια στιγμή και τα παπούτσια και συνέχισε τον χορό ξυπόλητη μέχρι τις 5 το πρωί!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Τα αστροπελέκια μαζί με τα επτά ανήψια της νύφης -σύνολο εννιά αγόρια (με ηλικία από ενάμισυ χρονών έως δεκαπέντε) ήταν ντυμένα με τα ίδια κουστούμια και στα ίδια χρώματα με εκείνο του γαμπρού.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Το μεγάλο αστροπελέκι χόρευε ακατάπαυστα όλο το βράδυ κι όποτε τύχαινε να βρεθούμε κοντά, μου έλεγε χαρούμενος "τί ωραία που είναι μαμά μου, τί ωραία!".....</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Κι όταν γελώντας του ευχήθηκα "και στα δικά του" μου απάντησε σοβαρός "σ'ευχαριστώ μαμά, αλλά δεν νομίζεις πως είναι ακόμα νωρίς;".....</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Στο τέλος της βραδιάς είχε αποκτήσει μια τεράστια φουσκάλα στο πόδι ενθύμιο απ'τις ατέλειωτες ώρες χορού που έριξε!</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b> Συμπέρασμα:</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Αν αγαπούσα μια φορά τη νύφη μου τώρα την αγαπώ χίλιες.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Για όλη την ευτυχία που είδα στα μάτια του γιού μου εκείνο το βράδυ.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Για όλη την αγάπη που έβλεπα στα μάτια τους όταν κοιτάζονταν.</b></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; color: rgb(0, 0, 153);"><b>Γιατί απλά........ το αξίζει!!!</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3810782026638511178?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-20460482033394390582010-11-13T09:12:00.002+02:002010-12-27T20:35:30.534+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TNw2gruTjnI/AAAAAAAAAhA/2GKyAn-u2Pg/s1600/10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TNw2gruTjnI/AAAAAAAAAhA/2GKyAn-u2Pg/s320/10.jpg" border="0" height="221" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TNwjfTF-WuI/AAAAAAAAAgo/dV-g1QfdF3M/s1600/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TNwjfTF-WuI/AAAAAAAAAgo/dV-g1QfdF3M/s320/9.jpg" border="0" height="271" width="320" /></a></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Ανεξάρτητος..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Από παιδί...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Από τότε που έβαζες την κατσαρόλα στο κεφάλι κι έκανες μοναχικούς περιπάτους...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Ο πρώτος μου...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Παιδί κι εγώ έπαιζα τη μαμά μαζί σου.</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Και καμάρωνα όταν μου έλεγαν πως είσαι κουκλί και ποιός ξέρει πόσες καρδιές θα κάψεις σαν μεγαλώσεις.</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Δεν ξέρω αν ... και πόσες καρδιές ακριβώς έκαψες..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Αυτό που ξέρω είναι πως την τελευταία ... "καμμένη¨", .. την παντρεύεσαι σήμερα.</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Κι εγώ καμαρώνω όπως τότε...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Ή μάλλον περισσότερο από τότε...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Και σ'αγαπάω όπως πάντα..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Πολύ, πάρα πολύ...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Τόσο όσο αγαπάει κάθε μάνα το παιδί της...</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Κι ακόμα πιο πολύ!</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Και προσεύχομαι νά'ναι η ζωή σας γεμάτη με όμορφες στιγμές..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>Και τα "δύσκολα" να τα περνάτε μονιασμένοι... δίνοντας και παίρνοντας δύναμη ο ένας απ'τον άλλον..</b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b>"Καλή ζωή" νά'χεις αγόρι μου...αστέρι μου... </b></div><b style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style=";font-family:Georgia,&quot;;" >"Καλή ζωή" νά'χετε ...</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2046048203339439058?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-36618376614979471722010-10-06T21:54:00.002+03:002010-12-27T20:36:51.205+02:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TKzChXXk-vI/AAAAAAAAAgM/Oox5JR6Cjm8/s1600/DSC00322.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TKzChXXk-vI/AAAAAAAAAgM/Oox5JR6Cjm8/s320/DSC00322.JPG" border="0" height="240" width="320" /></a></div><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Σήμερα είχα ρεπό μιας και το Σάββατο πρόκειται να δουλεύω.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Τα φχαριστιέμαι τα μεσοβδόμαδα ρεπό.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Σηκώθηκα το πρωί ήπια δυό γουλιές καφέ και κατέβηκα στο κέντρο της πόλης μου για να κάνω κάποιες δουλειές που είχα.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Άφησα το αυτοκίνητο και χαζεύοντας τις βιτρίνες άρχισα την βόλτα μου. </span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Πρώτη στάση το ταχυδρομείο για να στείλω κάποια προσκλητήρια.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Αμέσως μετά το ΚΕΠ για να πάρω το γνήσιο της υπογραφής μου που μου χρειάζεται.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Βγαίνοντας απ'το ΚΕΠ έριξα μια κλεφτή ματιά στο σχολείο που βρίσκεται ακριβώς απέναντι μπας και τύχαινα σε διάλειμμα τ'αστροπελέκια να τα κεράσω τίποτα, αλλά δυστυχώς... </span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Τρίτη στάση στο σούπερ μάρκετ και τελευταία στον φούρνο για ζεστό ψωμί.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Στον γυρισμό κοίταγα τη θάλασσα μέσα απ'το αυτοκίνητο.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Έμοιαζε με λίμνη!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Τόσο ήσυχη και τόσο γαλάζια!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Γύρισα σπίτι μαγείρεψα, σιδέρωσα χαζεύοντας τα "πρωϊνάδικα" και την ώρα που τακτοποιούσα τα ρούχα στις ντουλάπες χτύπησε το κουδούνι.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Είχαν γυρίσει τ'αστροπελέκια απ'το σχολείο.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Βάλτε μαγιό, τους είπα, θα πάμε για μπάνιο.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Κατεβήκαμε στο γνωστό μας κολπάκι αναφωνώντας σαν χαζά.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">-Δεν είναι κανείς!!! είμαστε μόνοι μας!!!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Ήταν τόσο παράξενο να βλέπουμε την παραλία χωρίς κανέναν άλλο!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">-Λέγε μαμά πού θες να βάλουμε την καρέκλα σου, έχεις όλη την αμμουδιά στη διάθεσή σου, μου λέγανε γελώντας.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Βουτήξαμε στα γρήγορα και κολυμπήσαμε έντονα για να ζεσταθούμε.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Ήταν υπέροχα!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Αλήθεια σας λέω βγήκα με το ζόρι μετά από κανα μισάωρο.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Κάθησα άλλη τόση ώρα έξω, κλείνοντας τα μάτια στον λίγο (ευτυχώς) μεσημεριάτικο ήλιο χαλαρώνοντας.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Γυρίσαμε σπίτι ευτυχισμένοι.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Το απόγευμα άρχισαν τα μπουμπουνητά, οι αστραπές και πολύ γρήγορα ήρθε η μπόρα κι ... έφυγε το ηλεκτρικό ρεύμα..</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Οι συνέπειες της βροχής βλέπετε...</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Ευκαιρία για παιχνίδι.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Φέρτε κόλλες χαρτί και στυλό, είπα στ'αστροπελέκια, θα παίξουμε "όνομα-ζώο-πράγμα".</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Ενθουσιασμός!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Το ρεύμα επανήλθε μετά από κανένα μισάωρο παιχνιδιού με μπόλικα γέλια και φωνές.</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Δεν ξέρω γιατί ... αλλά η σημερινή μέρα - παρ'όλο που ήταν φαινομενικά "άλλη μια καθημερινή χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο", εν τούτοις μου άφησε μια γεύση .. ευτυχίας!</span></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Καλό σας βράδυ!</span></b><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:&quot;;" ></span><br /><br /><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">(στη φωτό το μεγάλο αστροπελέκι κάνοντας παιχνίδια στην ολοδικιά του θάλασσα)</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3661837661497947172?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-37612807579366537722010-10-01T15:55:00.019+03:002010-12-27T20:38:29.127+02:00<div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:white;"><span style="font-size:100%;"><b>Με φάγανε πια γνωστές και φίλες..</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:white;"><span style="font-size:100%;"><b>-Ακόμα δεν πήγες για φόρεμα; </b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:white;"><span style="font-size:100%;"><b>τί περιμένεις; τελευταία στιγμή;</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:white;"><span style="font-size:100%;"><b> δεν θα βρεις...</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:courier new;"><span style="font-size:100%;">Ο λόγος για το φόρεμα που πρόκειται να βάλω στον γάμο του γιού μου που θα γίνει 13 του Νοέμβρη.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Στην αρχή κρατούσα χαρακτήρα.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>-Άντε καλέ που δεν θα βρω, σιγά ένα απόγευμα δουλειά είναι.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Επέμενε όμως η.. αντιπολίτευση.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>-Κι αν κάτι πάει στραβά και δεν βρίσκεις κάτι να σου αρέσει, να μην έχεις το χρόνο να ψάξεις;</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>-Η μητέρα του γαμπρού θα είσαι, όχι απλά μια καλεσμένη.. </b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Και συνέχιζαν με άλλη παραλλαγή.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>-Κι αν θέλει κάποια μεταποίηση; στην τούρλα του Σαββάτου θα πας;..</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Κι αν..... κι αν .... κι αν.... κατάφεραν να με βάλουν στο τριπάκι.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Ότι σιχαίνομαι τα ψώνια σαν τις αμαρτίες μου σας το έχω εξομολογηθεί.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Βάλε με να ψωνίζω είδη σπιτιού, να είμαι εικοσιτετράωρα στα μαγαζιά.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Μη μου πεις πήγαινε για ρούχα, παπούτσια, τσάντες και τα συναφή, βγάζω φλύκταινες....</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Έτσι όποτε αναγκαστικά πρέπει να το κάνω, η επιλογή γίνετα στο πατ κιουτ και χωρίς την παραμικρή ..χρονοκαθυστέρηση.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Στην προκειμένη περίπτωση μου σύστησαν κάποιο μαγαζί με πολύ ωραία βραδινά φορέματα κι έτσι προχθές τ'απόγευμα πήρα το ¨βάσανο" και πήγαμε.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Μπαίνω μέσα η καλή σου, συστήνομαι (από ποιά πηγαίνω) κι έρχομαι στο παρασύνθημα.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>-Θέλω ένα βραδινό φόρεμα διότι θα γίνω μια ... θανάσιμη πεθερά, έχετε;</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">-Βεβαίως, μου απαντά η ευγενεστάτη κυρία ιδιοκτήτρια και μου φέρνει τα πρώτα δυό κομμάτια.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Μπαίνω στο δοκιμαστήριο (το χειρότερό μου) βάζω το πρώτο, μμμμμ μια χαρά.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Βγαίνω να με δει και το "βάσανο", του αρέσω!</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:courier new;"><span style="font-size:100%;"><b>-Δοκιμάστε και το άλλο, με παροτρύνει η ιδιοκτήτρια.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Κομμάτια να γίνει σκέφτομαι, ας μην αγοράσω το πρώτο που είδα, ας δοκιμάσω κι άλλο ένα, μόνο και μόνο για να έχω να πω πως διάλεξα μεταξύ δύο!</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Βάζω και το δεύτερο.... μμμ μπα.... όχι... το πρώτο ήταν καλύτερο.</b></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Συμφωνεί και το "βάσανο".</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Κι εκεί που είμαι έτοιμη να πω φέρε το πρώτο να πληρώσουμε να φύγουμε, μου φέρνει η κυρία ιδιοκτήτρια "ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ".</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Το λατρεύω με το που το βλέπω!</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Μπαίνω ξανά στο δοκιμαστήριο αλλά χωρίς να δυσανασχετήσω αυτή τη φορά.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Και μου έρχεται "γάντι".</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Με κοιτά το "βάσανο" και χαμογελάει πλατιά.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">-Τέλειο! μου λέει </span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Η κυρία ιδιοκτήτρια μου φέρνει και τις γόβες που ταιριάζουν με το φόρεμα.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Το αποτέλεσμα που βλέπω στον καθρέφτη είναι απλά.... καταπληκτικό!</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Πληρώσαμε και φύγαμε.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:webdings;"><span style="font-size:100%;"><b>Γέλαγαν και τα μουστάκια (που δεν έχω) που βρήκα με τη μία κάτι τόσο όμορφο και ταιριαστό στον σωματότυπό μου και γιατί....</b></span></div><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;"><span style="">Συνολικά κάναμε δε κάναμε ένα τέταρτο της ώρας!!</span></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3761280757936653772?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-44790226859657882602010-09-22T10:03:00.001+03:002010-09-22T18:06:24.697+03:00Είναι ένα μειλ που έγραψα για στείλω στην <a href="http://fevis-mycakes.blogspot.com/">Εύη</a> και που τελευταία στιγμή αποφάσισα να το δημοσιεύσω..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:medium;" ><b style=";font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Καλημέρα!<br />Συνήθως δεν είμαι εύκολη στο να γράψω, ξέρεις πως ούτε σχόλιο δεν αφήνω στο μπλογκ, παρ'όλο που ΠΑΝΤΑ θα σε διαβάσω.<br />Αυτή τη στιγμή όμως θέλω να σου πω δυο πράγματα κι εσύ - απο κει και πέρα - να πράξεις κατά πως αγαπάς!<br />Όσοι γράφουμε σε μπλογκ ξέρουμε πως ο τρίτος που διαβάζει βλέπει μόνο την ωραιοποιημένη πλευρά μας, αυτήν που εμείς του επιτρέπουμε να δει.<br />Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι δεν θέλουμε να "μιζεριάζουμε" μέσα απ'το μπλογκ.<br />Κι όταν λέμε κάποια απ'τα προβλήματά μας, τους ρίχνουμε λίγη χρυσόσκονη μόνο και μόνο για να σπάσει την πολύ μαυρίλα।<br />Έτσι όσοι σε διαβάζουμε, ζούμε το ... παραμύθι.<br />Την όμορφη ζωή σου, με τους πολλούς και καλούς φίλους, τον αγαπημένο σύντροφο, τον λατρεμένο γιό, τα συχνά ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας, τις εξόδους σου, αλλά και τις στιγμές που θα μείνεις χουζουρεύοντας στο όμορφο σπιτικό σου.<br />Και ζηλεύουμε...<br />Ναι ζηλεύουμε, γιατί εκείνη τη στιγμή δεν κάθεσαι να σκεφτείς πως η ζωή δεν μπορεί να είναι μόνο ροζ.<br />Όταν έχω τα χιλιάδες προβλήματα και διαβάσω την καθημερινότητά σου σκέφτομαι "γαμώτο! στο πηγάδι κατούρησα;"<br />Πίστεψέ με σ'αγαπάω χωρίς να σε έχω γνωρίσει.<br />Από τότε που άπλωσες το χέρι σου (κι ας μην τόλμησα να το πάρω σκεφτόμενη πως δεν είμαι άξια να γίνω φίλη σου) κι έστειλες το κινητό σου (ακόμα τό'χω αποθηκευμένο) κι όταν πάλι ενδιαφέρθηκες να δώσεις το βιογραφικό μου για να βρω δουλειά.<br />Δεν ξεχνάω!<br />Κι αυτό που πολύ απλά θέλω να σου πω είναι πως επειδή βρέθηκε κάποιος/α και χρησιμοποιώντας εύσχημα λόγια κατάφερε να σε πονέσει, δεν σημαίνει πως πρέπει να του κάνεις το χατήρι!<br />Η Εύη που εγώ και όλοι φαντάζομαι έχουμε γνωρίσει μέσα απ'τα γραπτά της, είναι αγωνίστρια.<br />Δεν σε θέλουμε σιωπηλή αναγνώστρια.<br />Σε θέλουμε στις επάλξεις του blogging, να μας χαρίζεις απλόχερα το ροζ της καθημερινότητάς σου και να..... σκάμε από ζήλεια!<br />Περιμένω λοιπόν..<br /><br />τα φιλιά και την αγάπη μου!</span></b> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4479022685965788260?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-75193046188710299882010-09-08T13:51:00.005+03:002010-09-08T18:50:35.357+03:00<div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Πρωινό στη βεράντα.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Ένα αεροπλάνο απογειώνεται και περνά πάνω από το σπίτι.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Το μεγάλο αστροπελέκι σηκώνει το κεφάλι και το κοιτά.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Μονολογεί..</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">- έχω "κατωφοβία".</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Κοιταζόμαστε με τον άντρα μου.</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">- τί έχεις; τον ρωτάω</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">(πού ξέρεις, μπορεί με τον θόρυβο του αεροπλάνου να μην άκουσα καλά)</span></div><div style="font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">- "κατωφοβία", επιμένει το αστροπελέκι</span></div><div style="font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">- υψοφοβία, τον διορθώνω</span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">- όχι, "κατωφοβία".</span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">υψοφοβία είναι όταν είσαι ψηλά και κοιτάς κάτω, εγώ φοβάμαι όταν είμαι κάτω και κοιτάω ψηλά. </span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">άρα.... έχω "κατωφοβία".</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></span><br /><br /></span><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">(Τί ακουν τ'αφτιά μου Θεέ μου;;;;;;;;;;;;;;;;;;)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7519304618871029988?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-61198357710972814982010-09-05T19:06:00.002+03:002010-09-22T09:25:07.526+03:00<div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ανοίγω τα μάτια σήμερα το πρωί.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Σηκώνομαι και κατεβάζω τα πόδια απ'το κρεβάτι. </span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Καθιστή όπως είμαι, κοιτάω απ΄το ανοιχτό παράθυρο που είναι δίπλα στο κρεββάτι μου έξω.</span></b></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099;"><b><span style="font-size: small;">Και βλέπω .... αυτό.....</span></b></div><div face="Georgia,&quot;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TIO-8M08YrI/AAAAAAAAAgA/vwXqGno67NM/s1600/DSC00308.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TIO-8M08YrI/AAAAAAAAAgA/vwXqGno67NM/s320/DSC00308.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Δεν άντεξα..</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Άπλωσα το χέρι στο κομοδίνο , πήρα το κινητό και τράβηξα ό,τι έβλεπα.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: small;">Το μοιράζομαι μαζί σας με την ευχή νά'ναι η βδομάδα που θα ξεκινήσει, τόσο όμορφη για όλους μας, όσο κι αυτή η εικόνα.</span></b></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><b style="color: #000099;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia,&quot;;">Σας φιλώ!</span></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6119835771097281498?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-32210001334129577322010-09-02T20:30:00.003+03:002010-09-02T20:33:21.974+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://news.contra.gr/images/depression_0307.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://news.contra.gr/images/depression_0307.jpg" border="0" height="187" width="320" /></a></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Φθινοπώριασε...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Το καλοκαίρι πέρασε - θαρρείς - τρέχοντας.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Δεν λέω...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Μιας κι είμαστε απ'τους τυχερούς που μένουν μόνιμα στην εξοχή, τα μπάνια δεν μας έλλειψαν.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Και φυσικά θ'ακολουθήσουν κι άλλα.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Δεν μας έλλειψαν όμως κι οι επισκέψεις στα νοσοκομεία.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Από πέρσι που κάναμε την αρχή με τον "ανάπηρο", λες και πάθαμε ένα είδος εξάρτησης...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Μη περάσουν δέκα μέρες και δεν μπούμε σ'ένα απ' τα νοσοκομεία του λεκανοπεδίου...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-family: georgia;font-size:100%;" ><b face="Georgia,&quot;" color="black" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);">Θες να μας παρεξηγήσουν οι γιατροί πως δεν τους καταδεχόμαστε;</b><br /><br /></span><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Για όνομα!</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Στο ξεκίνημα του καλοκαιριού το μικρό αστροπελέκι χειρουργήθηκε για να του αφαιρέσουν μια κύστη απ'το λαιμό.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Η κύστη ήταν μεγάλη κι ο χειρούργος, όπως μου εξήγησε, πέρασε το νυστέρι του δίπλα από πολύ επικίνδυνα σημεία φτάνοντας μέχρι πίσω την σπονδυλική στήλη, για να αφαιρέσει τον όγκο που ήταν μεγέθους τομάτας!</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Ευτυχώς όλα πήγαν καλά κι η βιοψία ήταν καθαρή.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Βγήκαμε απ'το νοσοκομείο και πριν προλάβουμε να πάρουμε ανάσα, αρχίσαμε να μπαινοβγαίνουμε πάλι στα νοσοκομεία ενναλάξ..</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Μια για τον πατέρα και μια για τον αδελφό μου.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Ο πρώτος είναι ηλικιωμένος και σχεδόν κατάκοιτος κι ο δεύτερος άτομο με ειδικές ανάγκες.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b><br /></b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Κι οι δυο λοιπόν εξαρτώνται άμεσα από μένα.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Το ρεζουμέ της υπόθεσης είναι πως είμαστε προ των πυλών δυο χειρουργείων.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Το ένα αφορά τον πατέρα μου κι είναι άκρως επικίνδυνο...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Του διέγνωσαν ανεύρυσμα στην κοιλιά και πρέπει να αφαιρεθεί άμεσα αλλιώς.....</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Το άλλο αφορά τον αδελφό μου κι εδώ το χειρουργείο πρέπει να γίνει άμεσα....</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;color:black;"><span style="font-size:100%;"><b>Το τρίτο δεν αφορά κάποιο χειρουργείο, αλλά μ΄έχει γεμίσει με περισσότερο τρόμο.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Το μεγάλο αστροπελέκι έχει αρχίσει να παραπονιέται τον τελευταίο καιρό αρκετά συχνά για πονοκεφάλους.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Την τελευταία φορά με ξύπνησε στις δυο τα ξημερώματα κλαίγοντας πως πονά το κεφάλι του.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Θορυβήθηκα!</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Τον πήγαμε σε οφθαλμίατρο.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Τα μάτια είναι σε τέλεια κατάσταση.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Τον εξετάσαμε για ιγμόριο.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b> </b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Πάλι τίποτα...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Εκεί φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Γιατί αυτό σήμαινε πως φεύγουμε απ' τα απλά και ψάχνουμε για πιο... "σύνθετες" περιπτώσεις.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><b>Το επόμενο βήμα ήταν να τον δει παιδονευρολόγος.</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Ο οποίος συνέστησε μαγνητική εγκεφάλου....</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Θα την κάνει την επόμενη εβδομάδα...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><b>Δεν είμαι καλά...</b></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-family: georgia;font-size:100%;" ><b face="Georgia,&quot;" color="black" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);">Νιώθω εκείνη την παλιά γνώριμη (βλέπε κατάθλιψη) να μου γνέφει από απέναντι.....</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3221000133412957732?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-91210785729977987342010-07-29T10:17:00.008+03:002010-09-22T09:24:50.939+03:00<object height="250" width="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SG8J7PdbXqc&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/SG8J7PdbXqc&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="250" width="300"></embed></object><br /><br /><br /><br /><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>(ένα από τα λατρεμένα μου τραγούδια, ...<br />για όλους εσάς!)<br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><span style="color: #000099; font-size: small;"><b><span style="font-family: Georgia,&quot;;">Στίχοι - Μουσική - Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br /><br />Καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καρεκλάκια, πετονιές μέσ' το πανέρι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ' αγέρι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />Καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με τον κούκο μέσ' τα πεύκα και στ' αμπέλι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">στόμα υγρό, μικροί λαγώνες,<br /><br />καλοκαίρι</span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι<br /><br /></span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br /><br />καλοκαίρι </span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />Καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι<br /><br /></span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />φαλακροί μέσ' τις σακούλες μας σαν γέροι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι<br /><br /></span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">Καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη<br /><br /></span><span style="font-family: Georgia,&quot;;">αλλά εν τέλει</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι<br /><br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι<br /></span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;"><br />καλοκαίρι</span> <span style="font-family: Georgia,&quot;;">μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει<br /><br /></span></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-9121078572997798734?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-57944839672517264942010-07-17T23:37:00.006+03:002010-09-22T09:24:27.940+03:00<div style="font-family: Georgia,&quot;;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TEIT9G9-uII/AAAAAAAAAew/mA9BTUMD6FI/s1600/shopping-super-market-pop-art_wallpaper.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TEIT9G9-uII/AAAAAAAAAew/mA9BTUMD6FI/s1600/shopping-super-market-pop-art_wallpaper.jpg" /></a></div><b style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;">Σαββατιάτικα ψώνια στο σούπερ μάρκετ...</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Οικογενειακά.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ο σύζυγος είναι στον πάγκο με τα τυριά μαζί με τ'αστροπελέκια κι εγώ προχωρώ στον διάδρομο.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Η κοπέλα που τους εξυπηρετεί προσφέρει από μια φέτα τυρί στο καθένα απ'τα αστροπελέκια.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ευχαριστούν αλλά εξακολουθούν να κρατάνε το τυρί στο χέρι χωρίς να το τρώνε.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Ο πατέρας τους τους λέει με τρόπο πως δεν είναι ευγενικό κι εκείνα μουρμουράνε πως δεν πεινάνε, δεν θέλουν τυρί τώρα κι άλλες δικαιολογίες.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Τελικά το τρώνε δυσανασχετώντας.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Στο αυτοκίνητο πια για το σπίτι ζητάνε να ανοίξουν ένα σακκουλάκι με πατατάκια.</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;"> - πριν για το τυρί δεν πεινούσατε, λέει ο σύζυγος, για τα πατατάκια δεν έχετε πρόβλημα;</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">Και το μεγάλο αστροπελέκι απαντά:</span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;">- μα το τυρί βρε μπαμπά θελει ... σ υ ν ό δ ε ψ η, δεν πάει μόνο του, είναι σαν τον γαμπρό (!).... πάει χωρίς την νύφη; </span></b><br /><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div face="Georgia,&quot;"><b style="color: #000099;"><span style="font-size: small;">Τα σχόλια δικά σας.</span></b><br /><br /></div><b style="color: #000099;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Georgia,&quot;;">(εγώ πάντως δεν μπόρεσα παρά να συμφωνήσω γελώντας)..</span></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5794483967251726494?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-87438556511295499752010-07-07T12:46:00.006+03:002010-09-22T09:23:54.412+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Sio_SedQi7I/AAAAAAAAAKM/jhLhR7u8npM/s1600/DSC00054.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Sio_SedQi7I/AAAAAAAAAKM/jhLhR7u8npM/s320/DSC00054.JPG" width="320" /></a></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Χρόνια τώρα η σχέση μου με τη θάλασσα υπήρξε... χλιαρή.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Μ'άρεσε να την βλέπω, να περπατάω δίπλα της, να την μυρίζω.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Εκεί που τα χαλάγαμε ήταν στα μπάνια.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Βαριόμουν το κολύμπι και σιχαινόμουν την αίσθηση του αλατιού στο σώμα μου.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Όσο τα αστροπελέκια ήταν πιο μικρά πήγαινα αναγκαστικά για να κάνουν εκείνα μπάνιο και ψιλοβουτούσα.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Πέρυσι με τον καλό μας γείτονα που τα έπαιρνε μαζί με τα δικά του και τα πήγαινε καθημερινά στη θάλασσα κι έχοντας τον<a href="http://niobh.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html"> ανάπηρο</a> με τις σιδεριές, είχα την τέλεια δικαιολογία για να μη κάνω ούτε ένα μπάνιο!</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Κι ομολογώ πως δεν μου έλειψε κιόλας.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Αδιαφορούσα για κείνη... μέχρι πριν ένα μήνα περίπου.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Γυρίζαμε από Αθήνα σπίτι μας ένα Κυριακάτικο μεσημέρι.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;;"><span style="font-size: small;"><b>Σε κάποιο φανάρι και χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάποιο χτύπημα στο κεφάλι ή άλλο ισχυρό σοκ, γύρισα κι είπα στον άντρα μου.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- πάμε για μπάνιο;</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Κόντεψε να του φύγει το τιμόνι από τα χέρια του έρμου.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- στη θάλασσα; ψέλισσε χωρίς να πιστεύει κι ο ίδιος αυτό που άκουσε.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- στη θάλασσα βέβαια, απάντησα, πού αλλού;</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- πάμε.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Απο κείνη τη μέρα όταν τελειώνω απ'το γραφείο κι ετοιμάζομαι να φύγω τους τηλεφωνώ.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Έρχονται και με συναντούν στο μικρό κολπάκι που πηγαίνουμε για μπάνιο και βρίσκεται στη διαδρομή του γυρισμού μου από την δουλειά στο σπίτι.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Κολυμπάμε καμμιά ωρίτσα, χαζεύουμε στην αμμουδιά άλλη τόση και γυριζουμε απογευματάκι σπίτι για μπάνιο και φαγητό.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #000099; font-family: georgia; text-align: center;"></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Δεν πτοήθηκα ούτε τις μέρες που ο καιρός ήταν μουντός, ούτε καν εκείνο το απόγευμα πριν καμμιά δεκαριά μέρες που ψιλόβρεχε.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Σας πληροφορώ μάλιστα πως τότε είχε την πιο ζεστή και ήσυχη θάλασσα.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Ήταν υπέροχα!</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Περιττό βέβαια να σας πω ότι το γεγονός έχει γίνει θέμα συζήτησης σε γνωστούς και φίλους.</b></span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- Η Τζίνα κάνει μπάνια στη θάλασσα;...</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="georgia" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- Δεν μπορεί!...</b></span></div><div face="georgia" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="georgia" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>- Δεν το πιστεύω!...</b></span></div><div face="georgia" style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div face="georgia" style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>-Πλάκα μου κάνεις!<br /></b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Κι όμως αγαπητοί μου.....</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Γι'αυτό, ποτέ μη πεις.... ποτέ.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><span style="font-size: small;"><b>Το καλύτερο σας το φύλαξα για το τέλος.</b></span></div><div style="color: #000099; font-family: georgia;"><br /></div><span style="color: #000099; font-family: georgia; font-size: small;"><b>Σκοπεύω να συνεχίσω τα μπάνια και τον χειμώνα!!!!!!!!!!!</b></span><span style="color: #000099; font-family: georgia;">!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-8743855651129549975?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-59660836108560090702010-06-12T20:35:00.004+03:002010-06-12T20:38:16.207+03:00<div face="Georgia,&quot;" color="blue" style=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TBPEs9Cx46I/AAAAAAAAAeU/UAK2unWseSw/s1600/DSC00230.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/TBPEs9Cx46I/AAAAAAAAAeU/UAK2unWseSw/s320/DSC00230.JPG" border="0" height="240" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">Kαλοκαίρι πια για τα καλά!<br /><br /></span></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Το σπίτι ντύθηκε με τα καλοκαιρινά καλύματα και κουρτίνες στο μπλε της θάλασσας।<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Το φως που μπαίνει απ΄ τα παράθυρα έχει κάτι από κύμα, ακρογιαλιά, γλάρους....<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Δεν χορταίνω να το βλέπω, να το ζω, να το μυρίζω.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Η διάθεση έχει βάλει κι αυτή τα καλοκαιρινά της.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Η βεράντα στις μεγάλες της δόξες!<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Τα βράδυα καθόμαστε ως αργά έξω συζητώντας και χαζεύοντας τα αστέρια και το φεγγάρι, έχοντας αντί για φως μικρά κεριά αναμμένα σε φαναράκια.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Η πέργκολα σκεπάστηκε με καλαμωτές μέχρι να γίνει η κεραμοσκεπή.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Προς το παρόν προηγούνται πιο επείγουσες δουλειές.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Είναι δύσκολο να τα κάνεις όλα ταυτόχρονα σ'ένα καινούργιο σπίτι.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Ειδικά τον τελευταίο χρόνο με τον "ανάπηρο" εκτός της αγοράς εργασίας.... δυσκόλεψε πολύ η ζωή μας.<br /><br /></span></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;color:blue;"><span style="font-size:100%;">Ας είναι όμως...<br /><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Με τη βοήθεια του Θεού όλα θα γίνουν.<br /><br /></span></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;"><span style="">Ελπίζω πως τα δύσκολα τά'χουμε αφήσει πίσω μας κι αφήνομαι να απολαύσω το πρώτο μας καλοκαίρι στο καινούργιο μας σπιτικό.<br /><br /></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="">Κοπιάστε!</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5966083610856009070?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-14690179357642763592010-06-05T22:01:00.004+03:002010-06-05T22:16:00.098+03:00....Στο πρώτο θρανίο και τα έξη χρόνια του δημοτικού, η Ελισάβετ.<br />Λεπτοκαμωμένη, με ξανθά σγουρά μαλλιά και πράσινα μάτια , το μοιραζόταν με την Νανά , που οι γονείς της είχαν το ομώνυμο θερινό σινεμά της περιοχής.<br />Παρ’ όλο που ήταν μικροσκοπική είχε τσαγανό και σε κοιτούσε με εκείνο το σοβαρό ύφος που έχουν κάποια από τα παιδιά και σε ξαφνιάζουν. Κάποτε ο δάσκαλος τους ρώτησε ένα ένα τι θέλουν να γίνουν μεγαλώνοντας. Σε κάθε περίεργη απάντηση τύπου «ηθοποιός ή πιλότος» τα υπόλοιπα χασκογελούσαν. Η Ελισάβετ απάντησε δυνατά και θαρρετά «δικηγόρος» και κανείς από τους συμμαθητές της δεν τόλμησε να την κοροιδέψει.<br />Γεννημένη κοκέτα φορούσε την μπλε ποδιά με το λευκό γιακαδάκι μ’ ένα δικό της ξεχωριστό τρόπο που την έκανε μοναδική.<br />Στα διαλείματα δεν έτρεξε ποτέ φωνάζοντας όπως τα άλλα παιδιά, είχε ένα δικό της κλασάτο στυλ που δεν της επέτρεπε να συμπεριφέρεται σαν χαμίνι. Η ποδιά της, ραμμένη στα μέτρα της κι όχι αγορασμένη από κάποιο πολυκατάστημα, έλαμπε πάντα και το άσπρο γιακαδάκι ήταν το μόνο στην τάξη που είχε ένα λεπτό δαντελένιο φινίρισμα. Κόρη εμπόρου ήταν η μεγαλύτερη από τα τρία κορίτσια της οικογένειας και η πιο καλομαθημένη καθώς ο πατέρας της περίμενε από εκείνη να σπουδάσει κι έτσι την περιβάλανε πάντα με ιδιαίτερη προσοχή.<br /> Δυο θρανία πιο πίσω, η Φιλιώ, σχεδόν πάντα γελαστή, με μαύρα ίσια μαλλιά που πλαισίωναν ένα οβάλ πρόσωπό με σκιστά αμυγδαλωτά μάτια στο χρώμα του μελιού και σταράτη επιδερμίδα. Τα χαρακτηριστικά της είχαν κάτι εξωτικό που δεν πέρναγε απαρατήρητο κι ας μην το συνειδητοποίησε ποτέ η ίδια.<br />Το χρώμα της επιδερμίδας της ήταν το μελανό σημείο στο παρουσιαστικό της μόνο για κείνη, γιατί κανείς άλλος δεν συμφώνησε μαζί της , παρ’ όλα όσα όμως κατά καιρούς της λέγανε, ποτέ δεν πείστηκε πως ήταν ξεχωριστά όμορφη.<br />Γλυκιά, πρόσχαρη και φιλική, λειτουργούσε σε χαμηλούς τόνους και χωρίς να είναι διόλου ανταγωνιστική. Είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της, που ήταν οικοδόμος, την τρυφερότητά του και μια θετική κι αισιόδοξη αντίληψη για την ζωή.<br />Η Φιλιώ μισούσε τους καυγάδες και τις φασαρίες και είχε μιαν αποστροφή για κάθε είδους αντιπαράθεση. Ήταν κι εκείνη, όπως κι η Ελισάβετ, η πρώτη από τα τρία κορίτσια της οικογένειας της, μόνο που δεν είχε την ίδια τύχη, να είναι ξεχωριστή.<br /> Στην απέναντι σειρά καθόταν η Μίνα, είχε σπαστά μαύρα μακριά μαλλιά, που έφταναν ως την μέση της και σχεδόν πάντα η μάνα τα μάζευε σε κοτσίδα.<br />Εκείνο που πρόσεχες πρώτα επάνω της ήταν το βλέμμα της, τα μάτια της τα σκίαζαν πυκνές μαύρες τεράστιες βλεφαρίδες που ακουμπούσαν σχεδόν στο κάτω μέρος των φρυδιών. Ήταν η πιο ψηλή και πρόωρα ανεπτυγμένη σε σχέση με τις συνομήλικές της στην τάξη. Αυτή η ανάπτυξη λειτουργούσε αρνητικά για την ίδια που δεν της άρεσε να ξεχωρίζει και να την προσέχουν. Όταν οι άλλες συμμαθήτριες ήσαν άγουρα κοριτσάκια εκείνη έμοιαζε έφηβη, πράγμα που σιχαινόταν και την έκανε να ντρέπεται. Μισούσε το στήθος της που είχε πρόωρα αρχίσει να αναπτύσσεται και όταν περπατούσε έβαζε μπροστά του παράλληλα το μπράτσο της πιέζοντάς το για να το κρύψει, αν και θα προτιμούσε να το εξαφανίσει. Ένοιωθε φοβερά άσχημα όταν στην παιδική χαρά οι μανάδες την στραβοκοιτούσαν που έκανε κούνια, θεωρώντας την μεγάλη για τέτοιου είδους παιχνίδια.<br />Ήταν ένα δειλό και συνεσταλμένο παιδί που διψούσε για παρέα, καθώς ήταν μοναχοπαίδι, αλλά ποτέ δεν βρήκε την τόλμη να την διεκδικήσει. Πάντα καθόταν σε μια άκρη παρατηρώντας τα άλλα παιδιά στο παιχνίδι τους, χωρίς να βρίσκει το θάρρος να ζητήσει να παίξει μαζί τους. Κοιτούσε πάντα με συνοφρυωμένο ύφος που απέτρεπε απ’ το να την πλησιάσουν, χωρίς να μπορούν να υποψιαστούν πως ήταν αποτέλεσμα των μαύρων σκέψεων που έκανε καθώς τα έβλεπε να παίζουν χαρούμενα κι εκείνη ήταν πάντα μόνη.<br /> Αυτά τα τρία κορίτσια, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, απλά συμμαθήτριες στα χρόνια του δημοτικού, μοιράζονταν στα πρώτα χρόνια της ζωής τους , την ίδια γειτονιά και κοινές παραστάσεις, για να συναντηθούν και να πορευτούν μαζί πια στο μέλλον.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Το πιο πάνω είναι ένα μικρό απόσπασμα από μια "συγγραφική μου απόπειρα".<br />Αφιερωμένο σε σας που φύγατε απ'τη ζωή μου νωρίς....</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1469017935764276359?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-31445373607605712802010-05-29T13:05:00.004+03:002010-05-29T13:08:17.633+03:00<div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Το τηλέφωνο που σου βρόντηξα δεν αντιπροσώπευε τον θυμό που κλείνω μέσα μου.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Είναι πολύ μεγαλύτερος.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Θάλασσα ανταριασμένη!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;;&quot;; font-weight: bold;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Δεν θέλω να σε ξανακούσω.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Δεν θέλω να σε ξαναδώ.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><span style="font-size:small;">Δεν θέλω να θυμάμαι πόσα επένδυσα στην φιλία μας.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><span style="font-size:small;"> Λάθος επενδύσεις ψυχής!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><span style="font-size:small;">Ψέμματα, δεν το κατάλαβα σήμερα.... </span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:small;">Τό'χω καταλάβει από τότε που η άλλη "φίλη-αδελφή" έκοψε ανεξήγητα κάθε επαφή και αρνήθηκε πεισματικά να δώσει την παραμικρή εξήγηση.</span></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><span style="font-size:small;">Κι εσύ διατήρησες ουδέτερη στάση, γιατί ήταν κάτι - λέει - μεταξύ εκείνης κι εμένα κι έπρεπε να το λύσουμε μόνες μας.</span></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><span style="font-size:small;">Μάλιστα........</span></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><span style="font-size:small;">Και σήμερα απαίτησες ν'ακούσεις αλήθειες.</span></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><br /></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><span style="font-size:small;">Τις αλήθειες που ποτέ δεν είπες εσύ!</span></div><div face="Georgia,&quot;" style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; font-weight: bold;"><span style="font-size:small;">Είμαι πολύ θυμωμένη! </span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; font-weight: bold;"><br /></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style=";font-size:small;color:white;" >Όχι με σας... </span></div><div face="Georgia,&quot;" style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><br /></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><span style=";font-size:small;color:white;" >Με τον εαυτό μου..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3144537360760571280?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-8231677637626039292010-05-12T13:45:00.002+03:002010-05-12T13:49:04.372+03:00<div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Δευτέρα πρωί βγαίνουμε απ'το σπίτι για το νοσοκομείο.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Είχαμε κανονίσει εδώ και καιρό μια χειρουργική επέμβαση στο μικρό αστροπελέκι για την αφαίρεση μιας κύστης στο λαιμό του.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ζήτησα μια βδομάδα άδεια από την δουλειά, ετοιμαστήκαμε και Δευτέρα πρωί πρωί ξεκινήσαμε.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Περιττό να αναφέρω πως απ'την Παρασκευή τα ξημερώματα που χάσαμε τον Δία, ο ύπνος μου ήταν ελάχιστος.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Βγαίνουμε λοιπόν οικογενειακώς απ'το σπίτι και βλέπουμε ξαπλωμένο στην αυλή...........τον Δία!!!!!!!!!!!!<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ένα Δία με πληγές, ένα Δία που κούτσαινε, ένα Δία που δεν είχε κουράγιο να σηκώσει το κεφάλι για να πιεί νερό, ένα Δία που μας κουνούσε με το ζόρι αδύναμα την ουρά του κι όλους εμάς απ'την άλλη να χοροπηδάμε και να ουρλιάζουμε από χαρά.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Δεν πρόλαβα να τον δω πολύ γιατί έπρεπε να φύγουμε.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Καθάρισα λίγο τις πληγές του και του έβαλα bedadine, του έκανα πολλά χάδια και τον άφησα στα χέρια του συζύγου που ανέλαβε αυτή τη βδομάδα που λείπω με τον μικρό στο νοσοκομείο να φροντίζει στο σπίτι εκτός των άλλων και την ανάρρωση του Δία μας.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ο μικρός χειρουργήθηκε κι όλα πήγαν πολύ καλά.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Η κύστη που του αφαιρέθηκε - σε μέγεθος μικρής ντομάτας - του έχει αφήσει δέκα ραμματάκια κι αν όλα συνεχίσουν να πηγαίνουν ομαλά την Παρασκευή θα γυρίσουμε στο σπίτι.<br /><br /></span></b></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ο Δίας μαθαίνω απ'τον σύζυγο είναι ακόμα πολύ αδύναμος, όμως συνέρχεται κι εκείνος σιγά σιγά.<br /><br /></span></b></div><b style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;"><span style="font-size:small;"><span style="">Τέλος καλό λοιπόν, όλα καλά!</span></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-823167763762603929?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-41933224461837017722010-05-09T21:14:00.003+03:002010-11-29T17:07:18.303+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Si135B-kM0I/AAAAAAAAAL4/6B4mci60Hw0/s1600/dias%20mikros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Si135B-kM0I/AAAAAAAAAL4/6B4mci60Hw0/s1600/dias%20mikros.jpg" /></a></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Παρασκευή πρωί βγαίνω απ'το σπίτι για την δουλειά।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Φτάνω μέχρι το αυτοκίνητο, μπαίνω και βάζω μπροστά।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Συνειδητοποιώ πως δεν έχω δει τον Δία।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Βγαίνω και κοιτάω γύρω γύρω, το σκυλί δεν είναι πουθενά και η πόρτα της αυλής κλειστή।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Δεν την είχαμε κλειδωμένη βέβαια....<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Την προηγούμενη νύχτα γύρω στις 1,30 γάβγιζε έντονα, άνοιξα από πάνω το παράθυρο της κρεββατοκάμαρας και είδα κάποιον να περνά έχοντας ένα σκύλο।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Ξανάπεσα για ύπνο κι έχω την αίσθηση πως κάποια στιγμή άκουσα μες τον ύπνο μου το τρίξιμο του σύρτη της αυλόπορτας।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Ο Δίας δεν έχει φανεί από τότε και κάτι μου λέει πως δεν θα τον ξαναδούμε।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Το ένστικτό μου λέει πως κάποιος τον πήρε।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Ίσως κάποιος γείτονας που ενοχλείτο απ'το γάβγισμά του।<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Πάει... τον χάσαμε τον Δία μας.....<br /><br /></span></div><div style="color: #000099; font-family: Georgia,&quot;; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;">Πονάω πολύ!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4193322446183701772?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-49495911159617033542010-04-28T21:32:00.005+03:002010-04-28T21:37:26.840+03:00<div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Δεν σας έχω ενημερώσει για τις εξελίξεις στην ενδοοικογενειακή μου χώρα.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Όχι που σας νοιάζει..</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Ξέρω πως έχετε σημαντικότερα πράγματα να σας απασχολούν.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Όμως εγώ θα προβώ στις συγκεκριμένες αποκαλύψεις κι εσείς κάνετε ότι καταλαβαίνετε.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Σ'αυτό το σημείο είναι η τελευταία σας ευκαιρία να αλλάξετε σελίδα, αν παραμείνατε ουδεμία ευθύνη φέρομεν!</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Λοιπόν, ο ανάπηρος έγιανε!</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Έβγαλε όλα τα αξεσουάρ (<a href="http://niobh.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html">σιδεροκατασκευές</a>, γύψους κ.λ.π, κ.λ.π.) που κοσμούσαν δέκα μήνες τώρα το ποδάρι και πορεύεται πια αφ'εαυτού του!</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Βέβαια, από ανάπηρος έχει μετατραπεί σε κουτσός, καθότι ένα ελαφρύ κούτσαμα (σωστά το λέω;) τό'χει προς το παρόν.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Επίσης δεν μπορεί να φορέσει τίποτα άλλο εκτός από τα μποτάκια του καθώς τα κανονικά παπούτσια δεν του χωρούν λόγω πρηξίματος του ποδαριού.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Λεπτομέρειες θα μου πείτε κι εγώ θα συμφωνήσω.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Μπορεί όμως να βγάλει τον Δία βόλτα που τόσους μήνες έλιωσα να τον τρέχω πρωί κι απόγευμα.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Και πολύ χαίρομαι που μοιράζομαι πια αυτή την διαδικασία.</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Η απορία μου είναι η εξής...</span></b><br /><br /></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;">Αν ο άντρας στην πορεία της κοινής συζυγικής σχέσης, βγεί ελαττωματικός, δικαιούμαι να τον αλλάξω;</span></b></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><span style="font-size:small;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4949591115961703354?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-45079939888958761552010-04-04T20:10:00.005+03:002010-04-04T20:20:41.250+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/S7jHEu8YmeI/AAAAAAAAAdM/eyVxwBaBKzo/s1600-h/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BA%CE%B9+%CE%91%CF%81%CF%81%CE%B1%CE%B2%CF%8E%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/S7jHEu8YmeI/AAAAAAAAAdM/eyVxwBaBKzo/s320/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BA%CE%B9+%CE%91%CF%81%CF%81%CE%B1%CE%B2%CF%8E%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" border="0" height="320" width="202" /></a></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6MecsujfT2Q/ShU3OTDHFTI/AAAAAAAAAB0/cjqyAL9Ea6w/s320/ringsyr4hr0up7.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σαν χθες ήσουν ένα τόσο δούλι μελαχροινό μωρό.<br /><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σαν χθες σ'έκλεινα στην αγκαλιά μου κι "έπαιζα" την μαμά, μιας κι εγώ η ίδια ήμουν ακόμα παιδί.<br /><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σαν χθες κρατούσα τα παχουλά σου δαχτυλάκια για να κάνεις τα πρώτα σου βήματα.<br /><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σαν χθες σε συνόδευα την πρώτη σου μέρα στο σχολείο και σ'έβλεπα συγκινημένη ν'απομακρύνεσαι με τ'άλλα παιδιά.<br /><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σήμερα καμάρωσα το μικρό μου αγόρι, άντρα πια, δίπλα στην σύντροφο που διάλεξε να χαράζει νέα πορεία.<br /><br /></span><span style="font-size:100%;">Τέτοιες στιγμές είναι πολλά αυτά που θες να πεις, όμως τα χείλη αρνούνται ν'ανοίξουν κι ο κόμπος στον λαιμό ανεβαίνει και σε πνίγει.<br /><br /></span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;"><span style="">Έτσι προσπάθησα να κλείσω μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά όλα όσα είχα μες την καρδιά μου.<br /><br /></span></span></div><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:100%;" ><span style=""><span style="color: rgb(32, 18, 77);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Με τα μάτια γεμάτα δάκρυα σας αγκάλιασα σφιχτά και σας ευχήθηκα να είστε...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ευλογημένοι και καλοτάξιδοι!!</span><br /></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:100%;" ><span style=""><span style="color: rgb(32, 18, 77);"></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4507993988895876155?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-10702047234944091772010-03-31T21:36:00.007+03:002010-04-04T20:19:38.149+03:00<div style="background-color: white; color: rgb(12, 52, 61); font-family: Georgia,&quot;;&quot;;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://gayprofusion.files.wordpress.com/2009/04/easter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://gayprofusion.files.wordpress.com/2009/04/easter.jpg" border="0" height="212" width="320" /></a></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Σε τέσσερις μέρες Πάσχα!</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Τί γίνεται με τον καιρό;</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Πως περνά έτσι;</span></div><div style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Ποιός τον κυνηγά;</span></div></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Χθες ακόμα είχαμε Χριστούγεννα.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Χωρίς ανάσα περνάμε από γιορτή σε γιορτή χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιούμε.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"> Με το ένα χέρι τον κουραμπιέ και με το άλλο να γυρίζουμε την σούβλα.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Ας είναι...</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Την Κυριακή το μεσημέρι έχουμε κι άλλο event εμείς.....</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"> Θα πάμε για τ'αρραβωνιάσματα του πρωτότοκου γιού στο σπίτι της νύφης.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Οικογενειακά.<br />Μεγάλοι... μικροί... τ'αστροπελέκια...<br />Όλοι εκτός απ'τον Δία.<br />Αυτόν θα τον αφήσουμε να το "παίξει" φύλακας.<br />Και για ανταμοιβή θα του φέρουμε ό,τι περισσέψει απ'το γιορτινό τραπέζι.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Καιρό είχα να ζήσω ιστορικές στιγμές!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Μετά από είκοσι σχεδόν χρόνια θα κάνω Πάσχα με τον πρώην σύζυγο!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Ξέρετε πώς είναι αυτά...</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Υποτίθεται "υπεράνω" και "δεν τρέχει τίποτα", αλλά ρίχνεις τις ματιές σου και πετάς και το σχόλιο του τύπου: "περάσαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε", που σχεδόν πάντα σημαίνει "χάλια έχεις γίνει... γέρασες"...</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Πάντα σε δεύτερο ενικό πρόσωπο και ΠΟΤΕ σε πρώτο!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Διότι τα χρόνια πάντα, μα πάντα, περνάν για τους άλλους και ΠΟΤΕ, μα ποτέ, για σένα!<br />Εσύ είσαι πάντα ... λυκόπουλο!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Σωστά;..... σωστά.<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"> Καλή Ανάσταση σε όλους!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Υγεία κι Ευτυχία σε σας και τις οικογένειές σας.</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">Καλά να περάσουμε και...</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;">....στα δικά σας οι ελεύθεροι!!!</span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-family:Georgia,&quot;;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: rgb(12, 52, 61);font-family:Georgia,&quot;;"><b><span style="font-size:small;"><br /></span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1070204723494409177?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-38722806883943478912010-03-05T21:02:00.009+02:002010-03-05T21:29:41.142+02:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">- μαμά ξέρεις τί ον είναι ο άνθρωπος;<br /><br />(κανονικά θα έπρεπε αφ'ενός λόγω εμπειρίας και αφ'ετέρου λόγω μακράς θητείας δίπλα στα αστροπελέκια , να ψυλλιαστώ το τί θα επακολουθούσε, αλλά καθώς η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία..)<br /></span><br /><span style="font-family:georgia;">- για πες..</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">-</span><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-family:georgia;" > "α π ο λ α φ ά γ ο"</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">...........................................................<br /><br />(εδώ τα μάτια έχουν γουρλώσει και κοιτώ μ'απελπισία τον άντρα μου , ο οποίος έχει αρχίσει να γελά)<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">- τί είναι λέει;</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">- "</span><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-family:georgia;" >α π ο λ α φ ά γ ο"</span></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">καλέ, δεν καταλαβαίνεις;<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">- η αλήθεια είναι πως σ'έχασα λίγο, μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις τί εννοεί ο ποιητής;<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">(το βλέμμα γίνεται απαξιωτικό κι επικριτικό συνάμα καθώς απαντάει)<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">- δηλαδή ον που τρώει απ'όλα!<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">(όσοι επιζήσατε απ'το εγκεφαλικό θα καταλάβατε, πως εννοούσε "παμφάγο").</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3872280688394347891?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-70661846621896755092010-02-23T20:30:00.004+02:002010-02-25T22:19:02.787+02:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-family:georgia;">Eς αύριον, σας έταξα, τα σπουδαία,<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;"> ες.....μεθαύριον κατέληξα να σας γράφω.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Δεν πειράζει όμως, κάλλιο αργά παρά ποτέ δεν λένε;<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Λοιπόν .. σιδεριά τέλος!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Πήρε τον κόφτη ο ντόκτορ και χρατς χρατς χρουτς! έκοψε τα σίδερα ένα ένα.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Κατόπιν τράβηξε κι έβγαλε μια μια τις βελόνες που διαπερνούσαν την γάμπα και ω του θαύματος, το ωραιότατο σιδερένιο "λαμπατέρ" που κοσμούσε το πόδι του "ανάπηρου" τους τελευταίους οκτώ μήνες, πετάχτηκε σε μια γωνιά του ιατρείου.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Αμέσως μετά το πόδι λούστηκε - κυριολεκτικά - στο bedatine και μπήκε γύψος.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Μάλιστα... μάλιστα...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Αμ τί νομίζατε, έτσι εύκολα θα τελειώναμε;.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Ο γύψος θα μείνει για μια βδομάδα και ο "ανάπηρος" έλαβε σαφείς οδηγίες να ξεχάσει αυτά που ήξερε τους τελευταίους δυό τρεις μήνες, τα σουλάτσα δηλαδή με το "λαμπατέρ" στο πόδι και να μη το πατήσει ούτε γι'αστείο!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Την επόμενη Δευτέρα θα μπούμε ανά μανά στο τουτού και θα πάμε ξανά κατά Θριάσιο μεριά, για να αντικαταστήσουμε τον γύψο με γύψινο επίδεσμο με τον οποίο θα μπορεί ξανά να το πατήσει ελαφρά.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Μέχρι τότε ο ανάπηρος κείτεται ως λεχώνα στον καναπέ κι εξασκείται ξανά στις πατερίτσες.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Τέχνη παλιά κι αγαπημένη που την είχε περιφρονήσει τον τελευταίο καιρό.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Από κει βγήκε και το γνωστό ρητό "μάθε τέχνη κι άστηνε".<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Προς το παρόν απολαμβάνει την πολυτέλεια να φορά φόρμα που δεν είναι σκισμένη στην ραφή μέχρι το γόνατο (έτσι ώστε να χωρά το "λαμπατέρ"), αλλά κανονικά ραμμένη και ότι μπορεί να τεντώνει το πόδι του όσο του κάνει κέφι, χωρίς να τον περιορίζουν οι μισητές βελόνες.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Λίγο τό'χετε;</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7066184662189675509?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-30842810447904250602010-02-21T18:45:00.006+02:002010-05-23T19:26:39.240+03:00<span style="color: #000099; font-size: 100%; font-weight: bold;"><span style="font-family: georgia;">Λοιπόν...<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Στα γρήγορα να σας ενημερώσω πως αύριο πουρνό πουρνό, βάζω τον "ανάπηρο" στο τουτού και πάμε ντουγρού για το Θριάσιο.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Το ραντεβού έχει κλειστεί πριν ενάμιση μήνα.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Τώρα... αν για χι, ψι ή ωμέγα</span><span style="font-family: georgia;"> </span><span style="font-family: georgia;">λόγους ΠΑΛΙ δεν αφαιρεθεί η σιδεριά, ένα σας λέω..<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Βαστάτε Τούρκοι τ΄άρματα!<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Δεν είναι καλά τα νεύρα μου σας το δηλώνω.<br /><br />Με βλέπω να πιάνομαι μαλλί με μαλλί με τον ντόκτορα!<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Αύριο λοιπόν τα νεώτερα...<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">Υγ. το σπίτι (για σας που ρωτάτε) έχει τελειώσει στο εσωτερικό του, (τρέλλα έχει γίνει, τρέλλα!) μένει ο "περιβάλλοντας χώρος" της αυλής και η διαμόρφωση του κήπου..</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3084281044790425060?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-58030170434204617572010-02-02T21:30:00.007+02:002010-02-18T21:39:35.777+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qkZQmdzLZKA/RwEZwReLc_I/AAAAAAAAAT4/0iUTVylYu6g/s320/bored_frustrated_pink-41.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qkZQmdzLZKA/RwEZwReLc_I/AAAAAAAAAT4/0iUTVylYu6g/s320/bored_frustrated_pink-41.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Καιρό είχα να μπω στο μπλογκ μου.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Τελευταία, δεν σας κρύβω, πως ... ψιλοβαριέμαι τα σουλάτσα στο ίντερνετ.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Μπαίνω σπάνια.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Πάντα περνάω - έστω και στα γρήγορα - από τα δικά σας μπλογκ, για να μάθω νέα σας, αλλά πέραν τούτου... ουδέν!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Σήμερα τα ίδια!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Μπήκα βαριεστημένα...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Πέρασα απ'όλους σας.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Σας διάβασα.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Και στο τέλος είπα να ρίξω μια ματιά στα emails μου.<br /><br />Εκεί, ανάμεσα στις δεκάδες που είχαν μαζευτεί</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">, υπήρχε μια ειδοποίηση για ένα καινούργιο σχόλιο στις πρώτες "άρες μάρες", εκείνες ντε, που φιλοξενούντο στον "ιχνηλάτη".<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">Ξαφνιάστηκα.<br /><br /></span><br /><span style="font-family:georgia;">Ποιός ξέπεσε καλέ σε κείνα τα μέρη;<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">Εκεί μόνο νυχτερίδες κι αράχνες κατοικούν πια!<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">Μέχρι κι εγώ κοντεύω να ξεχάσω την ύπαρξή τους!<br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">Κι ήρθε σήμερα ένας ξένος, ένας περαστικός να μου το θυμήσει.<br /><br />O oποίος περαστικός σχολίαζε σε ενεστώτα χρόνο!!<br /></span><br />Και μου γεννήθηκε αυθόρμητα η απορία της ανόητης......<br /><span style="font-family:georgia;"><br /><br /></span> <span style="font-family:georgia;">"Καλέ μου φίλε/η, το μάτι σου δεν έπεσε καθόλου στις ημερομηνίες;"</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-5803017043420461757?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-42302391205235112912010-01-19T21:40:00.004+02:002010-01-19T22:07:17.728+02:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Χθες πήγαμε στο νοσοκομείο για να βγάλουν οι γιατροί την σιδεροκατασκευή.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Επτά μήνες έχουν περάσει από κείνη την αποφράδα μέρα που για να μη χτυπήσει την άμυαλη γκαρσόνα ο "ανάπηρος", έπεσε και τσακίστηκε ο ίδιος.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Διότι η γκαρσόνα είχε σερβίρει και στράφηκε να περάσει στην απέναντι μεριά με τον αέρα του ανθρώπου που ο δρόμος του ανήκει.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Εκείνη τη στιγμή έτυχε να περνά ο "ανάπηρος", (που μέχρι τότε δεν ήταν ακόμα "ανάπηρος"), πάτησε απότομα φρένο, κατέβασε το πόδι απ'τη μηχανή για να στερεωθεί, αλλά το άτιμο το πόδι γλύστρισε, δεν κράτησε "αγάντα" που λένε και πάρτον κάτω τον "ανάπηρο", που δεν ήταν ακόμα "ανάπηρος", αλλά έγινε αμέσως μετά από το πέσιμο καθώς φρόντισε γι'αυτό η μοτοσυκλέτα που προσγειώθηκε πάνω στο καλάμι του και του τό'κανε "καινούργιο".<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Η δε γκαρσόνα - που για το χατήρι της έγινε το κακό - ούτε που να τον φτύσει τον "ανάπηρο".<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Όλοι έτρεξαν να τον συνδράμουν πλην της άκαρδης!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Κι αν δεν του γκρίνιαξα όλους αυτούς τους μήνες.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">-γιατί δεν την πάταγες χρυσέ μου;... λιγότερα προβλήματα θα είχαμε. Ασφάλεια είχες, θα της κάναμε και καναδυό επισκέψεις, θα της πέρναμε κι ένα μπουκέτο λέλουδα κι από δω παν κι οι άλλοι!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Ενώ για νά'σαι ψυχοπονιάρης, ορίστε τα χαϊρια μας!<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Ακούει όμως ο "ανάπηρος";... δεν ακούει...<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Στο θέμα μας όμως.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Πήγαμε που λέτε για να βγάλουμε την "σιδεριά".<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Η διαδικασία γνωστή... πάντα προηγείται μια ακτινογραφία.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Παίρνει που λέτε την ακτινογραφία στα χέρια ο ντόκτορ, την κοιτά από δω, την κοιτά από κει, κάνει κάτι περίεργες γκριμάτσες ...<br />και στο τέλος αποφασίζει πως θα δώσει παράταση άλλον ένα μήνα στη "σιδεριά".<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">-ελάτε στις 22 του άλλου μήνα, καλύτερα να είμαστε απόλυτα σίγουροι....<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Έτοιμη ήμουν να του απαντήσω.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">-εγώ γιατρέ μου είμαι..<br />πως θα το πάθω το εγκεφαλικό ....<br />δεν θα το γλυτώσω.<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Φαίνεται πως κάτι αντίστοιχο θα του είπε το ύφος μου γιατί γύρισε και μου είπε:<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">-μην κάνετε έτσι κυρία μου.. το ξέρετε πως αυτού του είδους τα σπασίματα μπορεί να κάνουν κι ενάμισυ χρόνο;.....<br /><br /></span><span style="font-family:georgia;">Φτου ... φτου.... φτου.... γρουσούζη!!!!!!!!!!!!!!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4230239120523511291?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-45855454460848605082010-01-12T21:50:00.005+02:002010-05-23T19:26:56.730+03:00<a href="http://www.goldenrose.gr/store/products/apostoli_louloudiwn/irakleio/ervtas/506.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://www.goldenrose.gr/store/products/apostoli_louloudiwn/irakleio/ervtas/506.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 282px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 422px;" /></a><br /><span style="color: #000099; font-size: 85%; font-weight: bold;"><span style="font-family: georgia;">Ανασκόπηση του χρόνου που έφυγε.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Λίγο αργά θα μου πείτε.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ε, και;...<br /></span><span style="font-family: georgia;">Αρχές Γενάρη έχουμε ακόμα, προλαβαίνω.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Λοιπόν, η περσινή χρονιά έφερε πολλά σπασίματα.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Σπασίματα ποδιών, ισχίων, νεύρων....<br />Λίγο απ'όλα!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Είχε επίσης πολλές επισκέψεις σε νοσοκομεία.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Θριάσιο και ΚΑΤ είχαν την τιμητική τους!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ως εδώ .... κακά.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Είχε όμως και καλά!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Είχε ολοκαίνουργιο σπιτικό!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Με χώρους όμορφους, φωτεινούς και λειτουργικούς.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Με υπέροχη θέα στη θάλασσα!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Έτσι ακριβώς όπως το ονειρεύτηκα και το σχεδίασα.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ένα "σπιτικό" ζεστό, φτιαγμένο για όμορφες και χαρούμενες στιγμές με την οικογένεια και τους φίλους!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Κι εκεί προς το τέλος, λίγο πριν την εκπνοή του, το 2009 μου φύλαγε το καλύτερο!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Μια ολοκαίνουργη κόρη.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Αυτή η τελευταία με ξετρέλλανε εντελώς!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Μετά από τέσσερις γιούς, το δικαιούμαι δεν νομίζετε;...<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ο μεγάλος μου γιος..... πάει για γάμο!!!!!!!!!!!!!!!!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Μ'ένα κορίτσι ζάχαρη!<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ένα υπέροχο πλάσμα, που αγάπησα σαν πραγματική μου κόρη, από την πρώτη στιγμή που την γνώρισα.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Μόνο και μόνο λοιπόν γι'αυτές τις δυό χαρές που μου επεφύλασσε το 2009, λίγο προτού μας αποχαιρετήσει, χαλάλι οι υπόλοιπες πίκρες.<br />Εσείς τί λέτε;<br /><br /><br />Υγ. άντε...και στ'αστροπελέκια μου! :)))<br /></span><span style="font-family: georgia;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4585545446084860508?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-86830425066555185832010-01-05T18:13:00.008+02:002010-05-23T19:27:19.261+03:00<a href="http://archive.sport.gr/cafe/images/2005/12/29a.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://archive.sport.gr/cafe/images/2005/12/29a.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 362px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 300px;" /></a><br /><br /><span style="color: #000099; font-size: 85%; font-weight: bold;"><span style="font-family: georgia;">Καλή χρονιά (έστω και καθυστερημένα) σε όλους σας.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Σας ευχαριστώ που περνούσατε και μου αφήνατε ευχές και μηνύματα.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Βλέπετε η κακοτυχία του 2009 καραδοκούσε μέχρι τις τελευταίες ώρες του.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Προπαραμονή των Χριστουγέννων έπεσε ο πατέρας μου κι έσπασε το ισχίο του.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Το οποίο σημαίνει πως περάσαμε μούρλια γιορτές και Πρωτοχρονιά στο ΚΑΤ.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Ένα ποίημα.... δεν το συζητώ...<br /></span><span style="font-family: georgia;">Το δικό μας ρεβεγιόν συμπεριλάμβανε καθετήρες, πάπιες (όχι γεμιστές, απ'τις άλλες..) και ορρούς.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Βγήκε απ'το νοσοκομείο μόλις χθες και μπορώ να πω πως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Τέλος πάντων .... ας είναι...<br /></span><span style="font-family: georgia;">Υπάρχουν και χειρότερα, έτσι δεν λένε;<br /></span><span style="font-family: georgia;">Η σύνδεση του Ίντερνετ έγινε, όμως έχουμε διαρκή προβλήματα καθώς "έρχεται και κόβεται" συνεχώς, έτσι ώστε αν προσπαθήσω να σας επισκεφτώ όλους, μέσα σε δέκα λεπτά θα έχω "μπει και βγεί" τόσες πολλές φορές που τα νεύρα μου γίνονται κρόσια και τα παρατάω.<br /></span><span style="font-family: georgia;">Στέλνω φιλιά και μια ζεστή αγκαλιά σε όλους σας και σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου "τα καλύτερα" σε σας και τις οικογένειές σας.</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-8683042506655518583?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-67711758596604888822009-12-08T20:42:00.013+02:002009-12-08T21:30:54.717+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-size:85%;" >Είναι αλήθεια πως έχω πολύ καιρό να γράψω.<br />Έτρεχα όμως και δεν έφτανα...( κι ακόμα τρέχω).<br />Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την τελευταία φορά που σας έγραψα, έγιναν πολλά!<br />Με σημαντικότερο όλων την μετακόμισή στο καινούργιο μας σπίτι!<br />Αυτό σήμαινε πάααααρα πολύ κούραση για μένα (μη ξεχνάτε πως ο ανάπηρος συνεχίζει να μένει στον "πάγκο"), αλλά και μεγάλη, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ χαρά για όλους μας.<br />Για μέρες έτριβα, καθάριζα, κουβαλούσα, τακτοποιούσα, πήγαινα κι ερχόμουνα ασταμάτητα.<br />Κι έκανα ατέλειωτα ψώνια...<br />Όλα καινούργια!...<br />Για να καταλάβετε.... εκείνα τα δυό μεγαλοκαταστήματα στο αεροδρόμιο μόνο προτομή που δεν μου έστησαν στον προαύλιο χώρο τους!<br />Λίγο ακόμα και θα με ανακήρυσσαν .. "πελάτη της χρονιάς"!<br />Πήρα μια βδομάδα άδεια απ τη δουλειά και γύρισα.. κατάκοπη!<br />Άξιζε όμως ο κόπος!<br />Επιτέλους σπιτάκι μας... στον χώρο μας.<br />Στη δική μας σειρά και με τις δικές μας συνήθειες.<br />Το Σάββατο που μας πέρασε στολίσαμε κιόλας!<br />Έγινε κουκλί!!<br />Βέβαια, οφείλω να σας ενημερώσω πως ήρθε μεν το καινούργιο τηλέφωνο, αλλά η σύνδεση με το ίντερνετ δεν έχει γίνει ακόμα..<br />Προς το παρόν μπαίνω λαθραία με την ευγενική χορηγεία κάποιου γείτονα που εν αγνοία του μου προσφέρει την πολυτέλεια να επικοινωνώ μαζί σας! </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia; font-weight: bold;font-size:85%;" >Νά ναι καλά ο χριστιανός!<br /><br />Περιττό να σας πω, ότι δεν έχω προλάβει να σας επισκεφτώ ακόμα και να μάθω τα δικά σας νέα.<br /><br />Ξέρω όμως πως δεν μου κρατάτε κακία.<br /><br />Κάντε λίγη υπομονή ακόμα να "βρω τη σειρά μου" και θα περάσω να τα πούμε.<br /><br />Προς το παρόν σας φιλώ γλυκά!<br /><br /><br />Υγ. τη χαρά μας σκίασε η χθεσινή επίσκεψη στο νοσοκομείο, όπου ενώ ήταν να αφαιρέσουν την..<a href="http://niobh.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html"> "σιδεροκατασκευή"</a>, πήραμε παράταση άλλον ένα μήνα.... σιτ!<br /></span><br /><img hidden="true" style="border: medium none ; position: absolute; z-index: 2147483647; opacity: 0.6; display: none;" src="%3D" id="myFxSearchImg" height="24" width="24" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6771175859660488882?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-79115713056004404982009-10-27T21:06:00.007+02:002009-10-27T21:36:02.083+02:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family: georgia;">To μικρό αστροπελέκι τό'χει πιάσει ο οίστρος να μας δείξει πόσα έμαθε στο σχολείο για την αυριανή γιορτή.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Το στόμα του λέει.. λέει.. λέει..<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Ανακατεύει τα ακούσματά του, τα γαρνίρει με μεγάλη δόση φαντασίας και τα σερβίρει με ακαταμάχητη παιδική αφέλεια.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">- και που λες μαμά ο Χίτλερ αυτοφτόνησε (έτσι όπως το γράφω το είπε) γιατί δεν μπόρεσε να κυριαρχήσει στην Ευρώπη.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Και ο Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη... τον Λάκη.... να δεις μωρέ πώς τον λέγανε... δεν τον θυμάμαι, μάλλον αυτός της τηλεορασης θα είναι.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">-ποιός; ο γλυκούλης;<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">-ναι, αυτοί οι δυό που λες κατέβασαν απ'την ακρόπολη την γερμανική σημαία και ο Γλέζος ζει ακόμα.....<br /><br /><br /><br /></span><br /><br /><span style="font-family: georgia;">(τυχερός ο Σάντας που δεν ζει γιατί έτσι και τον άκουγε θα είχε αυτοκτονήσει)....</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7911571305600440498?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-32270458597385489082009-10-11T18:41:00.006+03:002009-10-11T18:58:22.294+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fnbob.com/images/ATM.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 425px; height: 282px;" src="http://www.fnbob.com/images/ATM.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153); font-family: georgia;font-size:85%;" >Παρασκευή απόγευμα στο ΑΤΜ.<br />Πληκτρολογώ το pin (σκεπάζοντας με την παλάμη μου, για τον φόβο των Ιουδαίων).<br />Πατάω "ανάληψη".<br />Συμπληρώνω το ποσό και περιμένω ακούγοντας το μηχάνημα να μετράει τα χαρτονομίσματα.<br />Μου τα "ξερνάει".<br />Μου επισημαίνει να μην ξεχάσω να πάρω την κάρτα και την απόδειξη.<br />Τραβάω απ΄την σχισμή τα χρήματα και τα μετράω.<br />..................................<br /><br />ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑΩ;<br />Πέστε μου γιατί;<br />1ον: υπάρχει περίπτωση να κάνει λάθος το μηχάνημα;<br />και<br />2ον: άντε κι έκανε..... τί θα κάνω; θα του ζητήσω εξηγήσεις;<br /><br /><br />Παρ΄όλα επιμένω κάθε φορά που παίρνω χρήματα απ΄το ΑΤΜ να τα μετράω....<br />Ξέρω.... ξέρω.... η περίπτωσή μου είναι ανίατη!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3227045859738548908?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-10571243892617659982009-10-03T12:29:00.010+03:002010-05-23T19:25:26.334+03:00<a href="http://fe-mail.gr/media/Image/greece_europe_world/2008/03/simfono_elefthetis_diaviosis/marriage_icon.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://fe-mail.gr/media/Image/greece_europe_world/2008/03/simfono_elefthetis_diaviosis/marriage_icon.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 511px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><span style="color: #000099; font-size: 85%; font-weight: bold;"><span style="font-family: georgia;">Είναι μουντά και βροχερά σήμερα.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Τότε... - πριν από έντεκα ακριβώς χρόνια - ήταν μια ηλιόλουστη και ζεστή φθινοπωρινή μέρα.<br /><br />Σάββατο 3 Οκτωβρίου 1998.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Η μέρα που ένιωσα - για πρώτη φορά στη ζωή μου - πώς είναι η ευτυχία!<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Ευχαριστώ το Θεό που σ'έφερε στο δρόμο μου.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Σ'ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Στα καλά και στα κακά..<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Σ'ευχαριστώ για την απεριόριστη αγάπη σου.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Σ'ευχαριστώ για την ζεστή αγκαλιά σου.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Σ'ευχαριστώ για την υπομονή σου όταν έχω τις "ανάποδές" μου.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Τότε, πριν από έντεκα χρόνια, σ'εκείνο το μικρό εκκλησάκι με λίγους αγαπημένους φίλους να μας συντροφεύουν, ξεκινήσαμε την κοινή μας ζωή.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Εύχομαι να τη συνεχίσουμε για πολλά χρόνια ακόμα.<br /><br /></span><span style="font-family: georgia;">Σ'αγαπάω!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-1057124389261765998?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-48337826723129947222009-09-25T22:27:00.008+03:002009-09-25T23:35:29.639+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Δεν πάμε καλά...<br /></span><span style="font-family:georgia;">Καθόλου καλά για την ακρίβεια.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τά'χω "πάρει" κανονικά.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ο λόγος; </span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τα τρελά ποσά που ζητά η κάθε δημόσια εταιρεία (βλέπε ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) για να σου κάνουν την τιμή να σε συνδέσουν στο δίκτυό τους.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ας ξεκινήσω απ'την ΔΕΗ η οποία μας δήλωσε πως για να έχουμε τη χαρά να μας φέρουν το ρολόι για τη παροχή ρεύματος στο καινούργιο σπίτι, χρειάζονται 1300 περίπου ευρώ.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />-συγνώμη, ψέλισσα, δεν το θέλουμε από χρυσάφι το ρολόι, φέρτε μας κάτι απλό.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ο υπάλληλος δεν συμμερίστηκε το χιούμορ μου και με κοίταξε στραβά.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />-τόσο στοιχίζει κυρία μου, μου είπε.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τόσες νά'ναι οι ώρες σας κι αυτές μέσα σε γενικό μπλακάουτ... σκέφτηκα, ρεμάλια ε ρεμάλια!<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Συνέχεια είχε η εταιρεία ύδρευσης της περιοχής μας (δεν έχουμε ΕΥΔΑΠ εδώ), στην οποία πήγα έκανα την αίτηση και μου είπαν πως σε λίγες μέρες θα περάσει ο τεχνικός να κάνει μια πραγματογνωμοσύνη του χώρου για να μας κόψουν το "κουστούμι".</span><br /><span style="font-family:georgia;">Οι μέρες όμως περνούσαν κι ο τεχνικός πουθενά!</span><br /><span style="font-family:georgia;">-δεν παίρνεις κανα τηλέφωνο να τους ενοχλήσεις; λέω στον άντρα μου</span><br /><span style="font-family:georgia;">-να πάρω, μου λέει.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Και παίρνει και του λένε πως ναι, βέβαια και θά'ρθουν αλλά θα πρέπει να πάει κάποιος από μας να πάρει τον τεχνικό να τον φέρει στην οικοδομή, να κάνει τον έλεγχο και να τον ξαναγυρίσει πίσω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">-ποιός να έρθει χριστιανέ μου; ρωτά ο "αναπηρος", εγώ είμαι με σπασμένο πόδι κι η γυναίκα μου δουλεύει.</span><br /><span style="font-family:georgia;">-δεν υπάρχει άλλος στο σπίτι; επιμένει ο τεχνικός.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ρε πάνε καλά;....<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Πού ακούστηκε να κάνουμε τον ταξιτζή στον κάθε τεχνικό που στο κάτω κάτω τη δουλειά του κάνει και την οποία δουλειά στο τέλος είναι βέβαιο πως - με το κουστούμι που θα μου κόψει- θα την πληρώσω και πάρα πολύ ακριβά;</span><br /><span style="font-family:georgia;">Για το τέλος σας κράτησα τα καλύτερα.... τον Δήμο!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Διότι για να γίνει η κάθε σύνδεση θέλουν και τα χιλιάδες χαρτιά, έντυπα, σφραγίδες, παρασφραγίδες.... τί νομίζατε έτσι απλά θά'ταν;</span><br /><span style="font-family:georgia;">Να μην έχει μια πλοκή η ιστορία;... ένα σασπένς;...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Η ΔΕΗ λοιπόν μεταξύ όλων των άλλων μας ζήτησε κι ένα ΤΑΠ από τον Δήμο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">(Να ξέρετε πως όλοι αυτοί μεταξύ τους αλληλουποστηρίζονται.</span> <span style="font-family:georgia;">Στέλνει "πελάτες" ο ένας στον άλλον!).</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ξεκινάω λοιπόν χθες το πρωί πριν την δουλειά και πάω στο Δημαρχείο.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Βρίσκω -ρωτώντας- το αρμόδιο γραφείο και λέω του υπαλλήλου "το και το" .. θέλω ένα ΤΑΠ για να γίνει παροχή ηλεκτροδότησης σε καινούργιο σπίτι.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />-Μάλιστα, μου λέει, θα χρειαστώ την άδεια και.... αλήθεια πόσα μέτρα είναι η πρόσοψη;</span><br /><span style="font-family:georgia;">-γιατί ρωτάτε; του λέω..</span><br /><span style="font-family:georgia;">-γιατί πρέπει να βγάλετε και μια άδεια χρήσης πεζοδρομίου, η οποία αν η πρόσοψη είναι μέχρι 15 μέτρα στοιχίζει 430κάτι ευρώ, αν όμως είναι πάνω από 15 μέτρα τότε θα πρέπει να πληρώσετε 640κάτι ευρώ.</span><br /><span style="font-family:georgia;">-μα δεν έχουμε πεζοδρόμιο, του λέω, ένας χωματόδρομος υπάρχει κι από πεζοδρόμιο... ούτε στα σχέδια.</span><br /><span style="font-family:georgia;">-δεν έχει σημασία, μου απαντά εκείνος, αυτό πρέπει να το πληρώσετε όπως και νά'χει.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Καταλάβατε;... χαράτσι δηλαδή!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Έσκασα κι εκεί τα 640κάτι ευρώ διότι έχουμε την ατυχία η πρόσοψη να είναι πάνω απ'τα 15 μέτρα κι έφυγα νιώθοντας το στόμα να στραβώνει ελαφρά.</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">(Να δείτε πως μόλις βγει το "μπουγιουρντί" της ΕΥΔΑΠ θα στραβώσει εντελώς).</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4833782672312994722?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-27241199347935266922009-09-17T17:40:00.010+03:002009-09-17T21:59:52.661+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Χθες ζήσαμε ιστορικές στιγμές με τον "ανάπηρο".</span><br /><span style="font-family:georgia;">Πέρασε μεγαλείο!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Γιατί;</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Επειδή τον πήγα βόλτα....<br /></span><span style="font-family:georgia;">Ήθελα βρε παιδί μου να πάω στο ΙΚΕΑ να δω κάποια πράγματα που χρειαζόμαστε για το καινούργιο σπιτικό.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Όμως δεν ήθελα να πάω μόνη μου.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ήθελα να τα δούμε μαζί, να μου πει κι εκείνος τη γνώμη του, να διαφωνήσουμε και στο τέλος να πάρω αυτά που εγώ θέλω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Εν ολίγοις να ακολουθήσουμε την συνηθισμένη διαδικασία όλων των ζευγαριών που σέβονται τον εαυτό τους.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Όπως λοιπόν χάζευα τον καινούργιο κατάλογο στο ίντερνετ, πήρε το μάτι μου πως το εν λόγω κατάστημα διαθέτει αναπηρικές πολυθρόνες τις οποίες δανείζεσαι.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Γυάλισε το μάτι μου!!!</span><br /><span style="font-family:georgia;">- σήκω, του λέω του "ανάπηρου", θα πάμε στο ΙΚΕΑ.</span><br /><span style="font-family:georgia;">- δεν είσαι καλά, μου απαντά, που θα κάθομαι στο αυτοκίνητο να σε περιμένω να γυρίσεις.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">- μικρό ανόητο αγόρι.... υπάρχει βρε περίπτωση να σε άφηνα ποτέ στο πάρκινγκ να με περιμένεις;.... σήκω θα πάμε μαζί!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τον βάζω που λέτε στο αυτοκίνητο και μια και δυό φτάνουμε στο ΙΚΕΑ.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Παρκάρω στις ειδικές θέσεις για αναπήρους και πάω στην εξυπηρέτηση πελατών που υπάρχει στην είσοδο.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Το και το τους λέω....<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Ο σύζυγος "σαβουρώθηκε" και σεργιανάει με ένα ζευγάρι πατερίτσες.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Χαμόγελα κατανόησης απ την άλλη πλευρά και μια ω-ραι-ο-τά-τη αναπηρική πολυθρόνα στη διάθεσή μας.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Γυρνάω στο πάρκινγκ... εναποθέτω τον "ανάπηρο" στο αμαξίδιο κι αρχίσαμε το τουρ στο ΙΚΕΑ.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Τις δυο φορές που μπήκαμε στο ασανσέρ (μια για να ανέβουμε και μια για να κατέβουμε), συνταξιδέψαμε με γονείς που είχαν παιδάκια σε καροτσάκι.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ανταλλάξαμε χαμόγελα κατανόησης και σχόλια του τύπου: "τί τραβάμε οι δόλιοι γονείς.. "</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ενώ τα πιτσιρίκια βλέποντας τον "ανάπηρο" αναφωνούσαν "μιμί, μιμί.. "</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Αφού λοιπόν κάναμε όλη τη περιοδεία κι αφού (κλασικά) τον κέρασα χοτ ντογκ και κόκα κόλα στο φεύγα, γυρίσαμε στο πάρκινγκ για να μπει στο αυτοκίνητο και να επιστρέψω την πολυθρόνα στο κατάστημα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Βλέπω το παρμπρίζ του δικού μου αυτοκινήτου, αλλά και των διπλανών, να κοσμείται από έναν λευκό φάκελο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">-για τις εκλογές θα είναι, μου λέει ο "ανάπηρος".</span><br /><span style="font-family:georgia;">Επιστρέφω την πολυθρόνα και μπαίνοντας στο αμάξι παίρνω τον φάκελο στα χέρια και τον ανοίγω.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ήταν απ το ΙΚΕΑ...<br /></span><span style="font-family:georgia;">Με πολύ ευγένεια μας επεσήμαναν πως η θέση που είχαμε παρκάρει ήταν για αναπήρους, ότι τα αυτοκίνητα των αναπήρων έχουν κάποιο ειδικό σήμα (το οποίο το δικό μας και των άλλων δεν διέθετε) κι ότι δεν είναι σωστό να καταλαμβάνουμε τη θέση κάποιου που την έχει ανάγκη.<br />Δεν ξέρω για τους διπλανούς βρε παιδιά, αλλά δεν είχα εγώ ανάπηρο;;;;;<br />Όχι, πείτε...<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Εντάξει ...δε λέω... δεν είμαστε μόνιμοι ανάπηροι.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Είμαστε ... περιστασιακοί.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Αλλά δεν δικαιούμαστε να παρκάρουμε στην ειδική θέση εμείς;</span> </span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;font-size:85%;" >Υγ. Αναρωτιέμαι.... το Leroy Merlin, νά χει άραγε κι εκείνο αναπηρικές πολυθρόνες;<br /> Θέλω να δω για κουρτίνες.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2724119934793526692?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-68639794230027710622009-09-12T12:36:00.009+03:002009-09-12T12:57:06.431+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.elliniko-sxoleio-ma.eu/06_Nea/intro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 265px;" src="http://www.elliniko-sxoleio-ma.eu/06_Nea/intro.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Θά'ταν μεγάλη παράλειψη να μην πω δυό λόγια για τον χθεσινό αγιασμό.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Με ελαφρά "σκοτεινή" διάθεση ξύπνησα το πρωί.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Οι αναποδιές και τα προβλήματα που ξεπηδούν απ'το πουθενά σε ό,τι αφορά το καινούργιο σπιτικό, μου έχουν ρίξει τη διάθεση.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Παρ'όλα αυτά ντυθήκαμε με τ'αστροπελέκια και μπήκαμε στ'αυτοκίνητο να πάμε στο σχολειό τους.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Δεν ξέρω καμμιά απ'τις άλλες μαμάδες, μιας και οι εδώ αποστάσεις είναι μεγάλες και στο σχολείο πήγα μόνο όταν ήθελα να συναντήσω την δασκάλα κι αυτό μετά από ραντεβού μεταξύ μας.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Έτσι κάθησα σε μια άκρη και τα χάζευα να συναντούν τους φίλους τους και να συζητούν χαρούμενα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Στάθηκα πίσω απ'την "γραμμή" της τάξης τους και τους καμάρωνα (βλέπε "μαμά-κουκουβάγια")....</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τα μάτια μου τα ξεχώριζαν χωρίς καμμιά δυσκολία μες τον συρφετό.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ήταν τα πιο όμορφα.... με τα πιο γλυκά μουτράκια.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ήταν τα δικά μου παιδιά!!!</span></span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Καλή κι ευλογημένη σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!!<br /></span><span style="font-family:georgia;">Καλή χρονιά στους δασκάλους.<br /></span><span style="font-family:georgia;">Καλή χρονιά και σ'εμάς τους γονείς.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6863979423002771062?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-34073817486940774692009-09-05T17:13:00.009+03:002009-09-05T17:45:42.203+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_mvKHnl_sEBI/SlICPUsGyhI/AAAAAAAAAPc/XwDB7rYgHpg/s320/summertime.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 319px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_mvKHnl_sEBI/SlICPUsGyhI/AAAAAAAAAPc/XwDB7rYgHpg/s320/summertime.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;"><br />Διακοπεύω από σήμερα.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Μου έχουν μείνει άλλες δυο βδομάδες από την καλοκαιρινή μου άδεια κι είπα να πάρω τη μια τώρα..<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Οι προοπτικές αυτής της αδείας είναι κα-τα-πλη-κτι-κές!!!!<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Πρώτα απ'όλα τη Δευτέρα έχουμε προγραμματισμένο ραντεβού στο νοσοκομείο, να βγάλει καινούργιες ακτινογραφίες ο </span><a style="font-family: georgia;" href="http://niobh.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html">ανάπηρος</a><span style="font-family:georgia;"> και να μας πουν πόσο καιρό ακόμα θα διατηρήσουμε τη σιδεριά.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Μετά το νοσοκομείο έχουμε ραντεβού με τη διακοσμήτρια για να μας βοηθήσει στην επιλογή των χρωμάτων του σπιτιού.</span><br /><span style="font-family:georgia;">(Εγώ το'πα του συζύγου, θα τον βάλω στην είσοδο του καινούργιου σπιτιού να πατήσουμε σίδερο και να μπούμε.</span> <span style="font-family:georgia;">Διότι άλλο σίδερο εύκαιρο δεν έχουμε...</span> <span style="font-family:georgia;">Ας απλώσει λοιπόν το ποδάρι να τελειώνουμε!)</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τρίτη απόγευμα πάω να παραγγείλω τα ηλεκτρικές συσκευές (κουζίνα, πλυντήρια, απορροφητήρα, ψυγείο κου λου που.. κου λου που, για τα οποία έχω κάνει ενδελεχή έρευνα (τσ τσ τσ τί είπα πάλι η γυναίκα!) αγοράς μεταξύ μεγάλων καταστημάτων κα ίντερνετ και κατέληξα να βρω αυτά που ήθελα στις καλύτερες τιμές και πολλές άτοκες δόσεις!<br />Δοξάστε με!!<br />Την Τετάρτη έχω να τρέξω στο ΙΚΑ για τα ένσημα των εργατών.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Την Παρασκευή θα πάω με τα αστροπελέκια στον αγιασμό....</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Μούρλια θα την περάσω τη βδομάδα μου.<br />Τύφλα νά'χουν τα ταξίδια, τα νησιά και οι εξωτικοί προορισμοί!!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ζηλεύετε;</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3407381748694077469?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-61230193736934525492009-09-01T22:20:00.007+03:002009-09-01T22:33:21.175+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8YSD1TG5Dn4/SNeOzeJYUtI/AAAAAAAAAD8/C4d4hr7LrJY/s400/%CE%A6%CE%98%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%A9%CE%A1%CE%9F++Wallpaper-303.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8YSD1TG5Dn4/SNeOzeJYUtI/AAAAAAAAAD8/C4d4hr7LrJY/s400/%CE%A6%CE%98%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%A9%CE%A1%CE%9F++Wallpaper-303.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Eπιτέλους φθινόπωρο!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Αγαπημένη εποχή.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Aγαπημένες μυρωδιές!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τα τελευταία βράδια στη βεράντα κάνει ψύχρα.. αλλά μ'αρέσει.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Παιδί του χειμώνα βλέπεις, περιμένω μ'ανυπομονησία τον ερχομό του.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Βάζω σα προθεσμία το τέλος του Οκτώβρη (πάντα απαισιόδοξη) κι αρχίζω να μετράω αντίστροφα για την ολοκλήρωση του σπιτιού μας και την εκεί εγκατάστασή μας.<br /></span> <span style="font-family:georgia;"><br />60 και σήμερα :)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6123019373693452549?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-24112612742710322182009-08-29T20:26:00.011+03:002009-08-29T22:13:21.823+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Χθες περάσαμε απ'το ίδρυμα που είχαμε πάρει τον Π. μας.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ήθελε η εκεί παιδίατρος να τον δει.<br />Η αλήθεια είναι πως είχε περάσει πάρα πολύς καιρός απ'την τελευταία φορά που τον είχα πάει.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Έτσι κι αλλιώς όταν παρουσιαζόταν κάποιο πρόβλημα υγείας προτιμούσα να τον πηγαίνω στον δικό μας παιδίατρο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Είναι ο παιδίατρος και του μεγάλου αστροπελεκιού, τον εμπιστεύομαι απεριόριστα και μπορώ να τον βρω ακόμα και Σαββατοκύριακα.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Έτσι λοιπόν σχεδόν ποτέ δεν απευθυνόμουν στο ίδρυμα για τον Π.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Επειδή όμως είχαν καιρό να τον δουν κι επειδή αντιλαμβάνομαι πως πρέπει να έχουν μια εικόνα του και να ξέρουν την γενική του κατάσταση και μου το είχαν ζητήσει τηλεφωνικά, αποφάσισα να τον πάω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ανοίγει λοιπόν η γιατρός τον φάκελό του να ενημερωθεί και διακρίνω μέσα το βιβλιάριο υγείας που μας δίνουν στο μαιευτήριο και συνοδεύει όλα τα παιδιά απ'τη στιγμή της γέννησής τους.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Γι'αυτό το βιβλιάριο είχα έρθει πολλές φορές σε δύσκολη θέση.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Βλέπετε το παιδί κάθε φορά που πηγαίναμε στον παιδίατρό μας έβλεπε το αντίστοιχο βιβλιάριο του Β. και με ρωτούσε επίμονα γιατί δεν είχε κι εκείνος.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Δεν ήξερα τί να του πω και συνήθως άλλαζα κουβέντα λέγοντας αόριστα πως δεν έχουν όλα τα παιδιά το ίδιο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Πως άλλα είχαν βιβλιάριο σαν τον Β. κι άλλα καρτέλλα όπως εκείνος.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Βλακείες θα μου πείτε.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Συμφωνώ, αλλά και τί να του έλεγα;</span><br /><span style="font-family:georgia;">Άδραξα λοιπόν την ευκαιρία την ώρα που έστειλα τον Π. έξω στο αυτοκίνητο να ενημερώσει τον μπαμπά και τον αδελφό του που μας περίμεναν, πως θα αργούσαμε, για να της το ζητήσω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">- δεν θα μπορούσατε να μου δώσετε το βιβλιάριο υγείας του; την ρωτάω ευγενικά και συνεχίζω,</span><br /><span style="font-family:georgia;">-ξέρετε όταν τον πάω στον παιδίατρο καλό θα ήταν να έχει μια εικόνα των εμβολίων και της σωματικής του κατάστασης.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Με κοιτά σχεδόν βαριεστημένα και μετά από δευτερόλεπτα σιωπής μου απαντά.</span><br /><span style="font-family:georgia;">- είναι αρχή μας να μη δίνουμε στις ανάδοχες οικογένειες τα βιβλιάρια, περιέχουν προσωπικά στοιχεία (!!!!!)</span><br /><span style="font-family:georgia;">Αυθόρμητα απάντησα:</span><br /><span style="font-family:georgia;">-ξέρετε για μας ο Π. είναι ότι κι ο Β. που είναι πραγματικό μας παιδί, δεν τον ξεχωρίζουμε κι αυτή η κουβέντα σας "ανάδοχες οικογένειες" μου θύμισε μια πραγματικότητα που όλη η οικογένεια έχει ξεχάσει!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Με κοίταξε περίεργα κι επιχείρησε να διορθώσει</span><br /><span style="font-family:georgia;">-ξέρω πως είναι λάθος, κανονικά θα έπρεπε να το έχετε.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Κι αμέσως μετά:</span><br /><span style="font-family:georgia;">- Θα το συμπληρώσω και θα σας το δώσω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ένιωσα ικανοποίηση, όχι για το βιβλιάριο που κατάφερα να πάρω αλλά γιατί ήξερα πως θα χαιρόταν ο μικρός που τώρα πια θα είχε κι εκείνος κάτι ίδιο με τον Β.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Είναι βλέπετε κάποιες λεπτομέρειες που για τα μικρά παιδιά είναι τόσο .. μα τόσο σημαντικές.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Κι είχα δίκιο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Θά'πρεπε να βλέπατε από μια μεριά τη χαρά που ζωγραφίστηκε στο προσωπάκι του όταν μπήκε και με είδε να το κρατάω στα χέρια μου!!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-2411261274271032218?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-75752657067869426292009-08-23T20:06:00.005+03:002009-08-23T20:13:23.306+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SpF30TbAPzI/AAAAAAAAAc4/MMKt67evUVo/s1600-h/5214_1239956758094_1204555629_30738755_4198507_n.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SpF30TbAPzI/AAAAAAAAAc4/MMKt67evUVo/s320/5214_1239956758094_1204555629_30738755_4198507_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373207570880151346" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Μήνυμα στους εμπρηστές:</span> <span style="font-family:georgia;"><br /><br />Έχουν μείνει κάτι γλάστρες με βασιλικά στο μπαλκόνι.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Κάφτε τα κι αυτά να τελειώνουμε.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7575265706786942629?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-74178478485327706182009-08-17T20:19:00.007+03:002009-08-17T20:54:09.036+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cheapbargainsforyou.com/wp-content/uploads/2009/06/psp.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 468px; height: 330px;" src="http://cheapbargainsforyou.com/wp-content/uploads/2009/06/psp.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Το μεγάλο αστροπελέκι κάθεται πάνω στο κρεββάτι μαζί μου.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Κρατά στα χέρια το psp και μου αναλύει το παιχνίδι που έχει μέσα.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Με όλες τις λεπτομέρειες...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Οι οποίες λεπτομέρειες - μεταξύ μας - μ'αφήνουν παντελώς αδιάφορη!<br />Επειδή όμως δεν πρέπει να το πληγώσω το σπλάχνο μου, </span> <span style="font-family:georgia;">προσπαθώ να δείχνω ενδιαφέρον, μα χωρίς μεγάλη επιτυχία.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Κοιτάω - φαινομενικά γιατί ουσιαστικά το μυαλό μου τρέχει αλλού γι'αλλού - το psp και χαμογελάω θέλοντας να δείξω πως καταλαβαίνω και με τον τρόπο μου συμμετέχω.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Εκείνος συνεχίζει με ενθουσιασμό την περιγραφή!</span><br /><span style="font-family:georgia;">(Να τις κόψω τώρα τις φλέβες μου ή να τ'αφήσω για αργότερα;)</span><br /><br />Υ<span style="font-family:georgia;">γ1. ρε τί τραβάμε κι εμείς οι δόλιες μάνες αγοριών!!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Υγ2. χάθηκε ο κόσμος να μας "κάτσει" κι εμάς μια κόρη;</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Υγ3. στο πηγάδι κατουρήσαμε;</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7417847848532770618?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-41629674259992823412009-08-14T18:11:00.011+03:002009-08-14T19:20:59.696+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://laspistasteria.files.wordpress.com/2008/11/olive2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 514px; height: 395px;" src="http://laspistasteria.files.wordpress.com/2008/11/olive2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Φακές είχε το μενού σήμερα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Στο τραπέζι λοιπόν υπήρχαν και τί άλλο; </span> <span style="font-family:georgia;"><br />Ελιές!<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Καλαμών παρακαλώ!</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Σερβίρω και καθόμαστε.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Το μικρό αστροπελέκι πιάνει μια μια τις ελιές, τις κοιτάει προσεκτικά γυρίζοντάς τες απ΄όλες τις πλευρές και τις αφήνει πίσω στο πιάτο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">- Τί κοιτάς Π; τον ρωτά ο πατέρας του.</span><br /><span style="font-family:georgia;">- Είναι όλες ανοιγμένες ....</span><br /><span style="font-family:georgia;">(οι ελιές ήταν "χαραγμένες" κι έψαχνε προφανώς να βρει....κλειστή).</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Βρείτε μου μια κόχη να το χτυπήσω το κεφάλι μου, πλιιιιιιιιιιιιιιζ!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-4162967425999282341?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-808188362029094202009-08-12T19:30:00.002+03:002010-05-23T19:27:50.974+03:00<span style="color: #000099; font-weight: bold;">ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 6-8-09 ΣΤΙΣ 8.30 ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟ ΣΗΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΔΙΚΥΚΛΟ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ 43 ΧΡΟΝΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗ. ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΜΕ ΤΟ 6977807492. </span><br /><span style="color: #000099; font-weight: bold;"> ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ BLOGGERS ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ </span><br /><br /><a href="http://kostasanagnostopoulos.blogspot.com/2009/08/blog-post_8302.html" title="">http://kostasanagnostopoulos.blogspot.ΡΟcom/2009/08/blog-post_8302.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-80818836202909420?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-68641553950110491922009-08-11T21:35:00.011+03:002009-08-11T22:13:30.516+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://travel.mongabay.com/kenya/600/kenya_0797.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 600px; height: 400px;" src="http://travel.mongabay.com/kenya/600/kenya_0797.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">Χθες βράδυ μπήκε ένα σιχαμερό ποντίκι στο σπιτικό μου.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Κόπρισε κι έφυγε.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ανώνυμα, έτσι όπως κάνουν όλοι οι δειλοί και κομπλεξικοί, μπήκε να βρίσει.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Αποφάσισα λοιπόν για όσο καιρό κρίνω να ελέγχω τα σχόλια.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Είναι κάτι που δεν μου αρέσει και δεν το ήθελα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Αναγκάζομαι όμως γιατί η αισθητική μου - σε αντίθεση με εκείνη του ποντικιού - είναι υψηλή και ο σεβασμός μου σ΄όλους εσάς που μπαίνετε για να διαβάσετε τα καλά ή κακά που γράφω, είναι μεγάλος.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Επειδή λοιπόν δεν είμαι όλη μέρα στο ίντερνετ, όπως με κατηγόρησε κι έτσι δεν μπορώ να προλάβω τα σιχαμερά του σχόλια, γι αυτό καταφεύγω στη λύση του έλεγχου των σχολίων.<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Θά'θελα όμως να πω κάτι στον βρωμοπόντικα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Λυπάμαι που θα σε στενοχωρέσω αγαπητέ/ή μου αλλά το λεξιλόγιό σου είναι πτωχό και οι βρισιές σου στερούνται έμπνευσης!..</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Μέχρι την επόμενη φορά που θα μπεις σε κάποιο μπλογκ να βρίσεις (γιατί για να γράψεις έστω και μια πρόταση, χλωμό το κόβω), άνοιξε κάποιο βιβλίο, ένα λεξικό, κάτι που θα σε βοηθήσει τέλος πάντων να συντάξεις μια πρόταση περισσότερο ενδιαφέρουσα απ' τις γελοιότητες που άφησες στο μπλογκ μου.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Και μη στενοχωριέσαι βρε που δεν μπορείς να αρθρώσεις δυο λέξεις σωστά, μπορείς κάλλιστα να μουγκρίζεις.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Άλλωστε νομίζω πως σου ταιριάζει απόλυτα!</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-6864155395011049192?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-70761581657641935792009-08-08T11:50:00.019+03:002009-08-08T16:56:07.283+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Sn2BhNaxFKI/AAAAAAAAAVg/DKm_U-QRJkE/s1600-h/mail.google.com.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 153px; height: 153px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/Sn2BhNaxFKI/AAAAAAAAAVg/DKm_U-QRJkE/s320/mail.google.com.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367588738433094818" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">To ψώνιο της μπλογκογειτονιάς έχω καταντήσει.<br />Όπου βραβείο και γιορτή η Μαλάμω πρώτη!<br /></span><span style="font-family:georgia;">Η <a href="http://gasteroplix.blogspot.com/2009/08/blog-post_06.html">γαστεροπλήξ</a> κατάλαβε λέει την "αδυναμία" που έχω στα βραβεία και μου έδωσε άλλο ένα.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Βραβείο νάμπερ θρι, παρακαλώ ... (και το λουρί της μάνας).</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ανοίγει παρένθεση</span><span style="font-family:georgia;"> (αυτό πάλι με το λουρί και μάλιστα της μάνας και ουδόλως του πατέρα, του ξάδελφου ή του μπατζανάκη, ποτέ δεν κατάλαβα τί σημαίνει, ας μου το εξηγήσει κάποιος και μια και θα μπει στον κόπο ας μου πει γιατί η προτίμηση στην μάνα κι όχι σε κάποιον άλλον απ'το σόϊ.. ) κ</span><span style="font-family:georgia;">λείνει η παρένθεση.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Το βραβείο το παρέλαβα μόλις προχθές.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Άντε πάλι συγκινήσεις, χαρά, φούσκωμα υπερηφάνειας...<br /></span> <span style="font-family:georgia;">Ξέρετε... άλλος κανείς δεν έκανε μόνο η Μαριώ τον Γιάννο...</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Είπα και τα δέοντα, ως είθισται...<br />"σας ευχαριστώ, δεν έπρεπε, με υποχρεώνεται".. κι άλλα τέτοια και μετά έσπρωξα τα προηγούμενα πάνω στο ράφι για να στριμώξω ανάμεσά τους το καινούργιο.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Τώρα κάθομαι και τα κοιτώ.</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Κι αναρωτιέμαι αν πρέπει να τ'αφήσω στο ράφι που βρίσκονται ή να τα βάλω πάνω απ'το τζάκι....</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Επίσης σκέφτομαι (λέμε τώρα.. ) πως για να ξεσκονίσω το συγκεκριμένο ράφι θα πρέπει να μετακινώ περισσότερα πράγματα....</span> <span style="font-family:georgia;"><br />Βρε μπελάς!</span> <span style="font-family:georgia;"><br /><br />Υγ. Γαστεροπλήξ θενκς ελοτ ντίαρ (δεν θα κλάψω γιατί θα "τρέξει" η μάσκαρα...</span>)</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:georgia;">, σ'ευχαριστώ επίσης που δεν ζήτησες να το δώσω με την σειρά μου κάπου αλλού. Επιτέλους κάποιος με κατανόηση στα ελαττώματά μου!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-7076158165764193579?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/profile/08372536140584807984noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-6246341978562053826.post-38234889160085910622009-08-04T21:21:00.009+03:002009-08-04T21:51:57.917+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SniCcu8NJUI/AAAAAAAAAVY/egRJ4BhH_j0/s1600-h/Photo-00141_e3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_d2JLLmwozg0/SniCcu8NJUI/AAAAAAAAAVY/egRJ4BhH_j0/s320/Photo-00141_e3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366182386160444738" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:georgia;font-size:85%;" >To μικρό αστροπελέκι τρελαίνεται για δουλειά.<br />Ναι, ναι.. μη σας κάνει εντύπωση.<br />Το καλύτερό του είναι να του λες να κάνει διάφορα.<br />Απ΄το να κουβαλήσει τις σακούλες με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ, να στρώσει και να μαζέψει το τραπέζι.... μέχρι να ποτίσει, να σκουπίσει ή ακόμα ακόμα και να σφουγγαρίσει.<br />Του αρέσει τόσο πολύ να κάνει δουλειές που σχεδόν σε παρακαλάει.<br />(ξέρω... ξέρω... κάτι έχει το παιδί και πρέπει να το κοιτάξω).<br />Τον τελευταίο καιρό έχει διπλαρώσει τους μαστόρους που μας φτιάχνουν το σπίτι.<br />Πώς τους έριξε και τί τους είπε δεν ξέρω γιατί έλειπα στη δουλειά.<br />Αυτό που πληροφορήθηκα όμως είναι πως τον "προσλάβανε" λέει στην οικοδομή.<br />Πετάγεται απ'το κρεβάτι (ποιός ο Π.. που κοιμόταν μέχρι τις δέκα!) απ'τις εξήμισυ και τους περιμένει να έρθουν.<br />Τον στέλνουν να τους αγοράσει τσιγάρα, μπύρες και τον βάζουν να βγάζει τις πρόκες απ'τα ξύλα της οικοδομής.<br />Κλείσανε και το μεροκάματο.<br />Δέκα ευρώ τη μέρα.<br />Τα πρώτα του λεφτά τα πήρε την προηγούμενη Παρασκευή.<br />Το Σάββατο λοιπόν που τον έστειλε ο μπαμπάς του στον φούρνο να πάρει τυρόπιττες για όλους, πήγε να του δώσει λεφτά κι εκείνο αρνήθηκε:<br />-άστα μπαμπά, θα σας κεράσω εγώ απ'τα λεφτά μου, είπε.<br />Κι εγώ συγκινήθηκα η μάνα.<br />Μωρό μου!<br />(Σήμερα μου τον έστειλαν με mms φωτογραφία στη δουλειά.<br />Καμαρώστε τον με την ποδιά για τις πρόκες ζωσμένη στη μέση!)<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6246341978562053826-3823488916008591062?l=niobh.blogspot.com' alt='' /></div>Τζίναhttp://www.blogger.com/prof