Αδειεύομαι..

Κι από σήμερα.... αδειεύομαι!
(πού'σαι Μπαμπινιώτη ...)
Για μια βδομάδα μόνο, μη φανταστείτε।
Αλλά θα ξεκουραστώ, θα κοιμηθώ, θα κάνω τα μπανάκια μου και θα ξεχάσω τιμολόγια και πιστωτικά।
Μεγάλο πράμα η άδεια।
Και μάλιστα όταν έρχεται σε στιγμή που όλο σου το σύστημα έχει βαρέσει μπιέλες (ούτε που ξέρω τί σημαίνει αλλά μου ακούγεται τρομαχτικό και νομίζω πως ταιριάζει σ'αυτό που θέλω να περιγράψω) κι έχεις φτάσει "στο μη παρέκει".
Βέβαια την βδομάδα που μας πέρασε, προκειμένου να κλείσω όλες τις εκκρεμότητες, βάρεσα ατέλειωτα δωδεκάωρα δουλειάς, αλλά δε βαριέσαι....
Από σήμερα ξεκινά μια βδομάδα ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς και δεν σκοπεύω να τη χαλάσω με μαύρες σκέψεις।
Μάλιστα ξεκίνησα από χθες το απόγευμα επιστρέφοντας στο σπίτι।
Με το που μπήκα μέσα μου λένε τα αστροπελέκια।
-μαμά, πάμε για μπάνιο ή είσαι κουρασμένη;
Προς στιγμή ταλαντεύτηκα... βλέπεις όταν είσαι από τις 5 το πρωί στο πόδι και γυρίζεις στις 5,30 το απόγευμα, μια λιποθυμιά σου έρχεται... πώς να το κάνουμε;
Παρ'όλα αυτά..
-βάλτε μαγιό, τους είπα, φύγαμε...
Κι έτσι κάναμε το πρώτο καλοκαιρινό μας μπανάκι..
(Δεν ξέρω αν σας είχα ενημερώσει, αλλά το τελευταίο μπάνιο που έκανα ήταν στις... 9 Ιανουαρίου!!
Τα καλά του να μένεις κοντά σε θάλασσα..)
Αδειεύομαι και τρελαίνομαι λοιπόν..
Και στα δικά σας.... οι μη έχοντες!!!!